Rais Azər oğlu Rəsulzadənin təqdimata və ya hər hansı reklama ehtiyacı yoxdur əsla. Onun yaradıcılığı, pedaqoji fəaliyyəti, yaşam tərzi elə təqdimatdır, reklamdır. Ona görə də barəsində uzun-uzadı yazmağa lüzum görmürəm.
Uzun illər ərzində sükutun tül pərdəsi ilə örtülmüş Məhəmməd Əmin Rəsulzadənin fenomenal həyat epopeyasından bəhs etmədən vurğulaya bilərəm ki, oğlu Azərə, nəvəsi Raisə ötürdüyü milli ruhlu koda görə mədəniyyət tarixi minnətdardır o böyük Azərbaycan kişisinə və əməkdar rəssam Rais Rəsulzadə öz daxili aristokratizmi, döyüşkən ruhu, intellekti və insanlığı ilə unutmağa qoymur öz babasını, ona əbədilik heykəli yapır yaratdığı əsərləri ilə, yetişdirdiyi tələbələri ilə, qazandığı qələbələri ilə.
Bu nə sənətşünasın, nə rəssamın, nə də incəsənət adamının qeydləri deyil, sadəcə, bir gürcü şairin, ona dost olan birisinin, olsa-olsa, düşüncələridir.
Raisin tanış-bilişi çoxdur. Fəqət, bir dostu var - Sükut adında. Ona əsla xəyanət etməyən, sirlərini üzə çıxarmayan sədaqətli lal dostu. O dostu ki, dilini də, xarakterini də yalnız Rais bəy anlayır-bunları mən yox, çəkdiyi çoxjanrlı tabloları deyir. Ümumiyyətlə, müşahidələrim bir həqiqəti kəşf edib: o, ən təmtəraqlı tədbirlərdə də, verdiyi müsahibələrdə də vurnuxa-vurnuxa hey sükutu-can rahatlığı arayır. Çünki bəlağətli çıxışlar, kameranın obyektivləri Raislik deyil. Bu, Bakıda da belədir, Qəbələdə də, Qaxda da. Onun istirahəti sükutla təmasdır əslində. Axı sükut rəssamın duyduqlarını demək gücündədir: "Dəniz gün batanda"kı dəniz sükutun rəng çalarlarında qəmsizlikdə və səssizlikdə gecəni "gözləyir" ki, dincəlsin, "İçərişəhər"in əzəmətli sükutundan Bakının qədim tarixi tamaşaçıya çox mətləbləri açır, "Ana"nın hüznlü sükutu kədərin, dərdin "bakirəliyini" önə çəkir, düşündürür. "Buludlar"dan, "Naxçıvan dağları"ndan, "Rəssam. Tənhalıq"dan ana xətti kimi keçən sükut az qala müəllifin avtoportretinə çevrilərək ümumbəşəri sakitliyin obrazını yaradır-Rais Rəsulzadənin obrazını.
Rəssamın duyumu, rənglərin "deyimi" sükutun sirlərini açaraq tamaşaçıya müəllifin iç dünyasına nüfuz üçün bələdçilik edir. Beləliklə də sükutla qolboyun olan Rais Rəsulzadə hamının doğmasına çevrilir-öz halallığı, saflığı, insanlığı ilə.
Raisin sükutu babasının nəhəng və tarixi həqiqətlərə işıq salan, fəqət, ideoloji sükutun pərdəsi altında qalan qalın yalanları dağıdır, Azərbaycana, onu istəməyənlərə Məhəmməd Əmin Rəsulzadə adında dövlətçilik pasportu təqdim edir. Və bunu səs-küysüz edir-akvarellə, yağlı boya ilə - öz vətənpərvər ürəyi ilə.
Giya Paçxataşvili Şair-tərcüməçi
