Aygün Bünyadzadə: "Azərbaycan uşaq ədəbiyyatı bu gün də reanimasiyadadır desəm, yanılmaram"
Azərbaycan uşaq yazıçısı, Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin Uşaq ədəbiyyatı bölməsinin rəhbəri Aygün Bünyadzadə ədəbi fəaliyyətinə 2000-ci ildə başlayıb. Nağıllar, nağıl-pyes ve nağıl-povestlər yazır, dünya xalqlarının nağıl və əfsanələrini rus və alman dillərində tərcümə edib müntəzəm olaraq dövrü mətbuatda, xüsusilə uşaq mətbuatında çıxış edir. A.Bünyadzadə uşaq ədəbiyyatı sahəsindəki xidmətlərinə görə bir sıra mükafatlara layiq görülüb. Bir müddət əvvəl isə o, beynəlxalq mükafat alıb.
- Aygün xanım, xoş gördük. Uşaqların dostunu - Sizi Azərbaycan uşaq ədəbiyyatına gətirdiyiniz uğurlara görə təbrik edirik. Bildiyimiz kimi, 2010-cu ildə, "uşaqlar qarşısında xidmətlərinizə görə" Polşa Respublikasının və BMT-nin beynəlxalq "Təbəssüm Ordeni"nə layiq görülübsünüz və "Təbəssüm Ordeni Kavaleri (cəngavəri)" fəxri adını qazanmısınız. Bu Sizdə hansı hisslər yaratdı?
- Bu barədə əmr 2010-cu ildə imzalansa da, təqdimat 12 mart 2015-ci ildə, Polşada, Varşava yaxınlığındakı Mıslitsa şəhərində oldu. Sizə bir sirr açım, hələ uşaq vaxtımdan, oxuduğum kitablardan, baxdığım filmlərdən cəngavər olmağı arzulayırdım və arzuma çatdım - beynəlxalq "Təbəssüm Ordeni" cəngavəri oldum. Ancaq mənim silahım qılınc deyil, əlimdəki qələmimdir və onun vasitəsilə balaca dostlarımın çöhrəsinə ancaq və ancaq təbəssüm bəxş etməyə davam edəcəyəm.
- Bildiyim qədər, Sizdən əvvəl Dövlət Kukla Teatrının aktyoru mərhum Ələkbər Hüseynov da bu mükafata layiq görülüb...
- 2006-cı ildə baş redaktoru olduğum "Cırtdan" uşaq jurnalının balaca oxucuları ilə birgə Ələkbər əminin bu ordenə namizədliyini irəli sürdük. Bir müddət sonra Polşadan şad xəbər gəldi. Təəssüf ki, təqdimatdan cəmi 5 ay sonra isə Ələkbər əmi dünyasını dəyişdi...
- Çağdaş uşaq ədəbiyyatından, bu sahədə zəhmət çəkən insanlardan söhbət düşəndə yada daha çox Sevinc Nuruqızı və Aygün Bünyadzadə düşür. Bu gün A.Bünyadzadəni dünyaya uşaq ədəbiyyatı axarına çıxışı olan uşaq yazıçısı hesab etmək olarmı?
- Təvazökarlıqdan uzaq da olsa, demək olar. Baxın, bu mükafata kimlər layiq görülüb - uşaq ədəbiyyatının dünyaca məşhur simaları - Tuve Yansson, Astrid Lindqren, Coan Roulinq, Sergey Mixalkov, Aqniya Barto. Mən - azərbaycanlı uşaq yazıçısı A.Bünyadzadə də bu gün dünya uşaq ədəbiyyatının bu nəhəngləri ilə eyni siyahıdayam.
- Bilirik ki, Azərbaycan uşaq ədəbiyyatı xeyli müddət sıxıntıda qalmağa məcbur oldu. Demək olar ki, o illərdə oxucu ilə geniş əlaqə mövcud deyildi. Ancaq deyəsən hazırda vəziyyət dəyişib. Yoxsa, yenə problemlər qalıb?
- Azərbaycan uşaq ədəbiyyatı bu gün də reanimasiyadadır desəm, yanılmaram. Bu gün uşaq ədəbiyyatına gənclər gəlmirsə, yazmaq istəmirsə, acı da olsa, etiraf etməliyik ki, vəziyyət kifayət qədər ciddidir və illər keçsə də, hər şey bir az da pisə doğru gedib.
- 2001-ci ildə YUNİSEF, Respublika Uşaq Təşkilatı və Minalar Əleyhinə Milli Agentlik tərəfindən müəllifi olduğunuz "Mina təhlükəsi" nağıl-pyesinin premyerası keçirildi. Bildiyim qədər, pyes 17 sərhədyanı rayonda uğurlu nümayiş etdirildi. Bu barədə danışmağınız yerinə düşərdi.
- Yaradıcılığa yeni başladığım illər idi. 2001-ci ildə Respublika Uşaq Təşkilatından təklif aldım - minalar əleyhinə uşaqlar üçün pyes yazım. Məqsəd sərhədyanı rayonlarda yaşayan uşaqlara tamaşa vasitəsilə minalar barədə məlumat vermək, onları gözləyən təhlükələrdən xəbərdar etmək idi. Bunun üçün ANAMA-da mənə minalar, onların quruluşu və işləmə mexanizmi ilə bağlı lazım olduğu qədər məlumat verdilər. Təsəvvür edin ki, heç demə, qələmşəkilli, kəpənəkşəkilli və s. cəlbedici minalar varmış, bundan xəbəri olmayan uşaqlar onları əllərinə götürər-götürməz, partlayır, faciələrə yol açırmış. YUNİSEF dəstək oldu və nəticədə gözəl bir pyes yarandı və Respublika Uşaq Təşkilatının xətti ilə sərhədyanı rayonlarda nümayiş olundu.
- İndiyə qədər bir sıra yerli qurumların nüfuzlu mükafatlarına layiq görülmüsünüz. Təbii, bunlar hamısı uşaq ədəbiyyatına xidmətləriniz müqabilində verilib. Bunlar arasında Sizin üçün daha əziz olanı hansıdır?
- Mənim üçün ən əziz olanı bu ilin mart ayında mənə təqdim edilən, "uşaqlar qarşısında xidmətlər üçün" Polşanın və BMT-nin beynəlxalq "Təbəssüm Ordeni"dir.
- Bir müddət əvvəl beynəlxalq "Təbəssüm Ordeni"ni almaq üçün Polşaya getmişdiniz. Polşada bizim uşaq ədəbiyyatı barədə təsəvvürlər necədir?
- Belə hiss etdim ki, bu barədə, demək olar ki, təsəvvürləri belə yoxdur. Deyəsən ilk gördükləri azərbaycanlı uşaq yazıçısı mən idim. Amma elə gözəl münasibət gördüm ki, orada. Mıslitsa şəhəri 7 saylı məktəbdəki möhtəşəm təqdimat tədbirindən sonra məni əhatəyə alıb imza istəyən məktəbliləri kaş ki, görəydiniz! Özümü bir neçə dəqiqə şou-biznes ulduzu kimi hiss etdim. İmza verdiyim hər bir uşaq, üstəlik, mənimlə foto çəkdirməyə də can atırdı. Məktəbin direktoru şəxsən məndən kitabımı istədi. İngiliscə dərc olunmuş kitabımın 3 nüsxəsini imzamla ona təqdim edəndə elə xoşbəxt idi ki! Mən də xoşbəxt idim. Çünki bu məktəbdəkilərin Azərbaycan uşaq ədəbiyyatı ilə ilk tanışlığı mənim kitabımla başlayacaqdı. Daha sonra Avropa uşaq hüquqları üzrə baş ombudsman Marek Mixalak Azərbaycanın Polşadakı səfiri Həsən Həsənova təklif etdi ki, onların ikisinin birgə qüvvəsi ilə mənim Polşada, polyak dilində kitabım dərc olunsun və hər iki tərəf bununla razılaşdı. Bu təklifin reallaşacağı günü səbrsizliklə gözləyirəm.
- Sizə qədər "Təbəssüm Ordeni"nə Bill Klinton, Marqaret Tetçer, XIV Dalay Lama, II Papa İohann Pavel, Tereza ana, İsveç kraliçası xanım Silviya, Stiven Spilberq, Nelson Mandela, Vyaçeslav Kotyonoçkin, Sergey Obraztsov, Peter Ustinov, Astrid Lindqren, Aqniya Barto, Tuve Yansson, Coan Roulinq, Sergey Mixalkov, Ələkbər Hüseynov kimi ünlülər layiq görülüb. Necə bilirsiniz, sonadək təbəssüm nümayiş etdirmək mümkündürmü? Yoxsa "Təbəssüm Ordeni"nin başqa mənası var?
- Deməli, mükafatın təqdimatında əsas məqamlardan biri də odur ki, uşaqlar təxminən 10-15 ədəd limonun suyunu əlimdəki qədəhə sıxmalı, ordenə təqdim olunan şəxs isə o suyu içdikdən sonra da üzündə təbəssümü saxlamalıdır. Bu isə o anlama gəlir ki, "həyatın ən çətin anlarında belə, əsl "Təbəssüm Ordeni" cəngavəri kimi, üzümdən təbəssümü əskik etməyəcək və son nəfəsimə qədər, nə olur-olsun, heç bir çətinliyə baxmayaraq, öz işimlə uşaqların çöhrəsinə təbəssüm bəxş etməyə davam edəcəyəm". Bu işin öhdəsindən layiqincə gəldim və əsl "Təbəssüm Ordeni" cəngavəri olduğumu bir daha sübut etdim.
Ümumiyyətlə, zənnimcə, taleyin oyunlarına baxmayarq, sonadək təbəssüm nümayiş etdirmək güclü insanlara xas olan xüsusiyyətdir. Necə deyərlər, "son gülən qalibdir".
- Aygün xanım, Sizin nüfuzlu beynəlxalq mükafata layiq görülməyiniz Azərbaycanda necə qarşılandı?
- Mən deyərdim ki, çox sakit. Bir neçə saytda verdiyim müsahibələrdən savayı, sanki, belə bir hadisə baş verməmişdi. Nə telekanallar, nə radio - kimsə maraqlanmadı ki, dünya miqyasında tanınmış dövlət rəhbərlərinin, siyasətçilərin, din xadimləri və sənət adamlarının, o cümlədən, dünya uşaq ədəbiyyatı korifeylərinin qazandığı bir mükafatı Azərbaycana gətirmişəm. Bir faktı nəzərinizə çatdırım ki, uşaqlarla işləməyə çox böyük həvəsim və iş təcrübəm olduğu halda (bir neçə il "Cırtdan" uşaq jurnalının baş redaktoru olmuşam), bu gün işsizəm və ailə olaraq, yaşlı anamın təqaüdü ilə yaşamağa məcburam.
- Bu gün uşaq ədəbiyyatının təbliği üçün müxtəlif vasitələr- internet resursları, şəbəkələr mövcuddur. Siz də daxil olmaqla, uşaq yazıçıları bu vasitələrdən istifadə edə bilirmi?
- Müasir dövr internet dövrüdür və öz adımdan deyə bilərəm ki, internet mənim sağ əlimdir. Bir də görürsən kitab dükanında, uşaq ədəbiyyatına aid hansısa bir kitab o qədər xoşuma gəlir ki! Amma qiyməti bahadır və buna maddi imkanım yoxdur. Onda nə edirəm - kitabın üz qabığının şəklini çəkirəm. Daha sonra isə internetdə onu axtarıb tapır və uzaqbaşı, printerdən çıxarıb rahat oxuyuram. Bu, maddi tərəf. Digər tərəfdən isə, zaman-zaman, internetdə axtarış verib dövrümüzün dünya miqyasında seçilən uşaq ədəbiyyatı yazarları, onların əsərləri və s. maraqlı məlumatları tapıb oxuyur, təhlil edir, özüm üçün nəticələr çıxarıram.
- Son illər teatrlar pyeslərinizə müraciət edirmi?
- 2007-ci ildə A.Şaiq adına Dövlət Kukla Teatrında "Kral" adlı tamaşam səhnəyə qoyulub. Onu da qeyd edim ki, bir neçə ay əvvəl Milli Elmlər Akademiyasının Ədəbiyyat İnstitutu tərəfindən uşaq ədəbiyyatına həsr olunmuş tədbir keçirildi və orada məlum oldu ki, Azərbaycan müstəqillik qazandığı dövrdən bu günəcən cəmi 2 (!) yazar uşaqlar üçün pyeslər yazır ki, bu 2 yazarın biri mənəm. Doğrusu, özümə sürpriz oldu bu xəbər. Bundan savayı, bu il Azərbaycan Təhsil Nazirliyi tərəfindən keçirilən ümumrespublika müsabiqəsində "uşaq pyesləri üzrə" də 2-ci yeri tutdum.
- Sizcə bu gün Azərbaycan uşaq ədəbiyyatı qarşısında hansı məsələlər durur? Məlumdur ki, dövrün tələbləri fərqlidir...
- Dövr dəyişsə də, uşaq ədəbiyyatının qarşısındakı vəzifələr, məncə, dəyişmir. Çünki elm, texnika nə qədər inkişaf etsə də, uşaq elə uşaqdır və uşaq ədəbiyyatının əsas vəzifələrindən, nümunə olaraq, bütün dövrlərdə olduğu kimi, balaca oxucuları gələcəyə, öz qüvvələrinə inandırmaq, onlarda xeyirxahlıq hisslərinin aşılanması və s. göstərə bilərəm.
- Kitablarınızı çap edə bilirsinizmi?
- Ədəbi fəaliyyətə başladığım gündən özümə söz verdim ki, heç vaxt öz pulumla kitab dərc etməyəcəyəm. Mənim işim yazmaqdır, kitabımın dərci ilə bu işə cavabdeh şəxslər məşğul olmalıdır. Elə ona görə də cəmi 1 kitabım işıq üzü görüb, o da 2009-cu ildə - "Üç nağıl" ("Təhsil" nəşriyyatında). Bu kitab rus və ingilis dillərinə də tərcümə olunub. Amma, bilirsiniz, bəzən kimsə məndən kitablarımı istəyəndə elə xəcalət çəkirəm ki... Nə qədər olub ki, məktəblərə görüşə getməkdən imtina etmişəm - məhz uşaqlara verməyə kitabım olmadığı üçün! Halbuki, onlarla kitab üçün istər müəllif yazılarım, istər dünya xalqlarının nağıl və əfsanələrindən elə gözəl və maraqlı tərcümələrim var ki!
Düşünürəm, axı mənim "orden kolleqalarım" olan xarici yazıçıların - A.Lindqren, T.Yansson, C.Roulinq, S.Mixalkov, A.Barto, R.Pyatkovskaya və digərlərinin hər birinin yüzlərlə kitabı var! Hələ ki, yüzlərlə demirəm, amma, ən azından, onlarla kitabım olmağını haqq etmişəm axı!
- Dövlətin uşaq ədəbiyyatı ilə bağlı həyata keçirdiyi layihələr haqqında fikrinizi bilmək maraqlı olardı...
- Bu barədə təsəvvürüm yoxdur, çünki, hələ ki, elə bir layihə barədə heç nə eşitməmişəm. Bircə onu deyə bilərəm ki, keçən il Təhsil Nazirliyi tərəfindən uşaq ədəbiyyatı üzrə müsabiqə keçirildi. O müsabiqədə "uşaq pyesləri" üzrə 2-ci yeri qazandım. Zəng edib bu barədə mənə məlumat verdilər və sadəcə, şəxsi hesabımıza müəyyən məbləğ köçürdülər - nə təqdimat mərasimi oldu, nə də, heç olmasa, bir diplom və ya sənəd vermədilər ki, bu yerin sahibi olduq. Qaldıq mat-məəttəl. O boyda ciddi müsabiqənin nəticəsinə belə soyuq münasibət, uşaq ədəbiyyatı nümayəndələrinə bu münasibəti heç cür başa düşmədik.
- Uşaqlarla tez-tez görüşüb danışmaq imkanınız olurmu? Məktəblərə, bağçalara, kitabxanalara dəvət alırsınızmı?
- Bəli, dəvətlər alıram. Uşaqlarla görüşə getdiyim son yer "SOS uşaq kəndi" idi. Oradakı uşaqların ana haqqında ifa etdiyi mahnılar hələ də qulağımdadır. O mahnıları dinləyərkən, bir fikir keçdi beynimdən: kaş ki, sehrli qüvvəm olaydı, o zaman elə edərdim ki, dünyada heç bir uşaq ata-anasından ayrı qalmazdı.
İradə SARIYEVA