Elnur Fərzəliyev: "Mənzillərin layihələndirilməsində hədəf daha çox yaşayış sahəsinə şərait yaratmaq olduğundan, mənzillərin isidilməsini asanlaşdıran mühəndis-layihə üsullarından imtina edildi"
“Azərenerji” ASC-nin Texniki-istehsalat idarəsinin rəisi Vaqif Tağıyev deyib ki, 1990-cı illərdən sonra tikilib istifadəyə verilən binalarda 1 kvadratmetr yaşayış sahəsinin isidilməsi üçün 60-80, 1990-cı illərədək tikilən binalarda 150-160 kilovat-saat enerji tələb olunur.
İdarə rəisinin sözlərindən belə çıxır ki, yeni binaların qızdırılması üçün istilik enerjisinə tələbat iki dəfə azalıb. Realliqda isə biz müşahidə edirik ki, köhnə binaların qızdırılması üçün daha az enerji sərf edilir.
İdarə rəisinin iddiaları nə dərəcədə reallığa uyğun ola bilər?
Daşınmaz əmlak üzrə ekspert Elnur Fərzəliyev baki-xeber.com saytına açıqlamasında bildirdi ki, əvvala bu təsnifat doğru deyil - biz 80-ci illərə qədər tikilən binalara nəzər salsaq görərik ki, onların böyük əksəriyyəti məsaməli daşdan tikilib, xüsusən iki, üç və beş mərtəbəli binalarda divarlar kifayət qədər qalındır: "Məsaməli blok daşlardan ibarət olan qalın divarlar istini və soyuğu daxilə keçirmir. Məsələn, "Xruşşovka" adlandırdığımız binalar buna misal ola bilər. Bununla yanaşı, 90-cı illərə qədər tikilən binalarda mənzil layihəsi elə planlaşdırılırdı ki, mənzilin hər iki tərəfə çıxışı olsun, havalanma asan reallaşsın və otaqlar daha az xarici divarlara malik olsun ki, isti və soyuğun mənzilin daxilinə təsiri azalsın. Digər tərəfdən həmin binalarda mənzil sahəsi də az olurdu ki, bu da mənzilin qızdırılmasını asanlaşdırırdı".
Mütəxəssis qeyd etdi ki, 80-ci illərdə "panel binalar" tikilməyə başladı ki, həmin evlərdəki mənzillərin divarlari xarici mühitdən daha çox təsirlənir, hətta divarlar nəm çəkir: "Hazirda Bakıdaki köhnə mənzillərin bir çoxu belədir. Amma o evlərdə də mənzil planlaması çox rahatdır və bu, mənzilin asan qızdırılmasına yardım edir.
90-cı illərdən sonra tikilən mənzillərdə "panel"dən imtina edildikdən sonra məntiqlə mənzillərin qızdırılmasına çəkilən xərclər azalmalı idi. Çunki "panel" məsaməli kərpiclərlə əvəz edildi. Lakin həmin binalarda mənzillərin layihələndirilməsində hədəf daha çox yaşayış sahəsinə şərait yaratmaq olduğundan, mənzillərin isidilməsini asanlaşdıran mühəndis-layihə üsullarından imtina edildi. Üstəgəl, divarların arasına izolyasiya materialları - şüşəli yun və ya parça yerləşdirilmədi. Bu isə xarici təsirlərin asanlıqla mənzillərən daxili havasina təsir etməsinə şərait yaradır. Yəni qışda soyuq, yayda isə istinin təsiri daxildə çox olur. Eyni zamanda, müasir binalarda mənzil sahələri genişdir. Məsələn, "Xruşşovka" binalarda 3 otaqli mənzil 40-60 kv/metrdirsə, müasir 3 otaqli mənzillər 85-95 kv/metr təşkil edir. Bu da istilik və soyutma xərclərini artırır.
Nəticə olaraq, mən deməzdim ki, müasir binalarda isitmə və soyutma xərcləri iki dəfə azalıb, əksinə çoxalıb, səbəblərıni də göstərdik. Əslində isə məntiqlə müasir texnologiyalardan istifadə etməklə, nəinki iki dəfə, bu xərclərı üç dəfə də artırmaq olar. Amma bu bir qədər tikinti xərclərini artırdığına görə sahibkarlar ona əhəmiyyət vermir. Lakin hökumət tikinti şirkətləri qarşısında tələb qoymaqla buna nail ola bilər.
Akif NƏSİRLİ
