“Amnesty International” təşkilatının Azərbaycanla bağlı növbəti ədalətsizliyi. Düzdür, bu təşkilatın Azərbaycanla bağlı qərəzli mövqedən çıxış etməsi yeni bir şey deyil. Ancaq bu dəfə qərəzli, ədalətsiz yanaşma heç bir çərçivəyə sığmır.
Məsələ ondadır ki, təşkilat 156 ölkə üzrə araşdırmaların nəticələrini təqdim edən “Dünyada İnsan Haqlarının Durumu 2022-2023” hesabatını dərc edib. Hesabatda qeyd edilir ki, Ermənistan-Azərbaycan sərhədində təhlükəsizlik vəziyyəti gərgin olaraq qalır. Azərbaycanın Ermənistan ərazisində Sünik, Qeqarkunik və Vayots Dzor rayonlarını atəşə tutması nəticəsində ikisi mülki şəxs olmaqla 200-dən çox insan həlak olub. 2020-ci ilin martından bəri 300-dən çox erməni itkin düşüb. Hesabat 2020-ci ildə Ermənistan-Azərbaycan silahlı münaqişəsi zamanı və ondan dərhal sonra törədilmiş hərbi cinayətlərin, digər cinayətlərin beynəlxalq hüquq normalarına uyğun olaraq araşdırılmasında irəliləyişin olmamasından bəhs edir.
Bu qədər qərəz olar? 10 noyabr 2020-ci ildə əldə edilən üçtərəfli razılaşmadan sonra 300 nəfərə yaxın azərbaycanlı minaya düşərək ya həlak olub, ya da şikəst olub. Hesabatda bu barədə, o cümlədən mina xəritələri haqda bir kəlmə də deyilmir.
“Bu təşkilat həqiqətən də insanların talelərini düşünürsə, BİHM-nin Ermənistan qarşısında mina xəritələrinin verilməsi ilə...”
Sözügedən məsələ ilə bağlı fikirlərini “Bakı-Xəbər”lə bölüşən “SƏS” Media Qrupunun rəhbəri, politoloq Bəhruz Quliyevin fikrincə, “Amnesty International” təşkilatının Azərbaycana qarşı bu kimi ədalətsiz və qərəzli fəaliyyəti onilliklərə söykənir: “Və bu gün əllərində heç bir rəsmi sübutları olmadan növbəti dəfə anti-Azərbaycan xarakterli hesabat yaymaları bu qurumun hansı dairələrə xidmət göstərdiyini açıq-aydın isbatlayır. Azərbaycanın Cənubi Qafqaz regionunda yeni reallıqlara imza atması əslində bir çox dairələri, eləcə də Qərbin ermənipərəst dairələrini ciddi şəkildə narahat edir. Bunun üçün isə əllərinə düşən hər fürsətdə ölkəmiz əleyhinə əsassız ittihamlar yağdırılır. 44 günlük Vətən müharibəsindən sonra Azərbaycanın istər regionda, istərsə də beynəlxalq aləmdə, yəni regiondan kənarda daha artan rolu isə bu qüvvələri qane etmir. Onların isə yeganə silahları insan haqları ilə bağlı qərəzli hesabatlar, rəylər vermələridir. Məhz bunun üçün də növbəti hesabatlarını açıq-aşkar Ermənistan-Azərbaycan münasibətlərinə yönəldiblər. Bu baxımdan, təşkilat 156 ölkə üzrə araşdırmaların nəticələrini təqdim edərkən, yəni “Dünyada İnsan Haqlarının Durumu 2022-2023” adlı hesabatını dərc edərkən yenə də əlinə düşən fürsətdən maksimum yararlanmağa çalışıb. Ermənistan-Azərbaycan sərhədində təhlükəsizlik vəziyyətinin gərgin olaraq qaldığını bildirən təşkilat həmin gərginliyin Ermənistan tərəfindən yaradıldığını dilə gətirmir. Məqsəd bəllidir - Birinci Qarabağ müharibəsində əsir götürülən, itkin düşən və qətlə yetirilən on minlərlə vətəndaşımızla bağlı bir kəlmə də olsa danışmayan “Amnesty International” faktlara söykənməyən saxta rəqəmləri ictimailəşdirir”.
Politoloq adıçəkilən təşkilatın reallıqda insan haqlarının müdafiəsinə deyil, fərdi maraqlara xidmət etdiyini bildirib: “Maraqlıdır, “Amnesty International” nəyə görə İkinci Qarabağ müharibəsində Ermənistanın Azərbaycanın mülki əhalisini hədəfə alması, şəhərlərimizin ballistik raket atəşlərinə tutulması, əsirlərimizə qarşı qeyri-insanı, vəhşi davranışları hesabatına daxil etmir? Niyə bu təşkilat Ermənistana yönəlik bir kəlmə də olsun ittihamla çıxış etmir? Bu faktın özü də belə qənaətə gəlməyə imkan verir ki, “Amnesty International” əslində erməni lobbisinin əlində satın alınmış korrupsioner təşkilatdır. Çünki bütün bunlardan sonra başqa cür düşünmək də olmur. Baxın, üçtərəfli Bəyanatın imzalanmasından sonra Ermənistan hələ də Azərbaycana dəqiqləşdirilmiş mina xəritələrini təqdim etmir və bunun nəticəsidir ki, hazırkı dövrə qədər 300 nəfərə yaxın azərbaycanlı minaya düşərək ya həlak olub, ya da əlillə çevrilib. Bu insanların taleyi onlar üçün lazımsızdır. Onlara lazım olan rüşvət alıb saxta hesabatlar yaymaqdır ki, artıq bu üsulu yuxarıda da qeyd etdiyim kimi, ənənəyə çeviriblər. Və əgər “Amnesty International” həqiqətən də insanların talelərini düşünürsə, onda Beynəlxalq İnsan Haqları Məhkəməsinin Ermənistan qarşısında mina xəritələrinin verilməsi ilə yanaşı qoyduğu digər tələblərini nəyə görə icra edilməmədiyini rəsmi İrəvandan soruşsun, ardınca isə yeni hesabat yaysın. Təəssüf ki, Qərbə bağlı olan belə təşkilatlar öz qərəzlərini davam etdirməkdədirlər və düşünürəm ki, bu təşkilatların hesabatları ciddiyə alınmamalıdır”.
Vidadi ORDAHALLI
