Ermənistanın keçmiş baş naziri Qrant Baqratyan Zəngəzur dəhlizi haqda danışarkən ciddi narahatlıq keçirdiyini gizlədə bilməyib, Qafan və Cermukda yaşayan ermənilərin evlərini satdığını deyib. “Bu o deməkdir ki, Zəngəzurda bir nəfər də olsun erməni qalmayacaq”.“Qafan və Çermuxun başaldılması” iddiasının arxasındakı gerçək nədir?
Qrant Baqratyan 10 noyabr 2020-ci il razılaşmasında nəzərdə tutulan kommunikasiyaların açılmasının tərəfdarı kimi çıxış edir. Digər ermənilər kimi o da “Zəngəzur dəhlizi” anlayışını qəbul etmək istəmir. Ancaq iddia edir ki, kommunikasiyaların açılması Ermənistana hər il 60 milyon dollara qədər gəlir gətirə bilər. Bu gəlirin gəlməsi üçün 45-46 km-lik dəmiryolu xətti çəkilməli və avtomobil yolu bərpa edilməlidir. Bununçün təqribən 3 il vaxt və 200 molyon dollardan artıq vəsait tələb olunur. Təəssüf ki, Ermənistan ötən iki il 3 ay ərzində bu istiqamətdə heç bir real iş görməyib və davranışından belə bir istəkdə olduğu hiss olunmur.
“Zəngəzur dəhlizi”nin açılması ermənilərə milyonlarla gəlir gətirəcəksə və bölgənin yüksək sürətlə inkişafına yardım göstərəcəksə nədən orda yaşayan əhali evlərini satıb köçməyə çalışır? Bunun kökündə ilk növbədə Ermənistan hakimiyyətinin apardığı yanlış təbliğat dayanır. N.Paşinyan və komandası orda yaşayan əhalini inandırmağa çalışır ki, Azərbaycan “Zəngəzur dəhlizi”ni açmaq üçün hər an müharibəyə başlaya bilər. Keçmiş Baş nazir Q.Baqratyan da öz müsahibəsində belə bir iddianı ortaya atır və əminliklə “Azərbaycan sözsüz ki, Naxçıvana koridoru açacaq”-deyir. Baxmayaraq ki, 10 noyabr razılaşmasına görə koridoru Azərbaycan yox, Ermənistan açmalı və orada maniəsiz hərəkəti təmin etməlidir.
Ermənilərin Qafan və Cermukdan çıxması, oradakı evləri satışa çıxarması daha çox müharibəyə hazırlaşmaq anlamına gələ bilərmi? Bu nə qədər ağılsız addım olsa da, Ermənistan hakimiyyətinin intiharı anlamına gəlsə də Ermənistan hakimiyyətinin belə bir avantüraya gedəcəyini qətiyyən istisna etmək olmaz. Biz ermənilərin son illər daha ağılsız addımlarının, təxribatlarının şahidi olmuşuq. Onlar hələ də iddia edirlər ki, ikinci Qarabağ müharibəsində rəsmi rəqəmlərə görə 10 mindən çox fərarisi olan “basılmaz” erməni ordusunu Azərbaycan-Türkiyə birləşmiş hərbi qüvvələri məğlub edib. İndi Türkiyədə baş verən zəlzələ hamının başını qatıb, digər tərəfdən qarşıdan seçkilər gəlir və Rəcəb Tayyib Ərdoğanın qalib gəlmək şansı o qədər də yüksək deyil. Bir sözlə, ermənilər düşünürlər ki, müharibəyə başlayıb revanşa nail olmaq üçün “münbit şərait” mövcuddur və bu imkandan mütləq istifadə etmək lazımdır. Görünür ötən ilin sentyabrında aldıqları “dərs” ağıllarını başlarına gətirməyib və daha ciddi “təlimə” ehtiyacları var. Azərbaycan heç vaxt müharibəyə can atmasa da erməniləri normal qonşulara çevirmək istəyindən də heç vaxt imtina etməyib(bununçün növbəti dəfə “dəmir yumruq”dan istifadə etmək məcburiyyətində qalsa da) və bundan sonra da Cənubi Qafqazda davamlı sülhün yaranması üçün əlindən gələni etmək və bu məqsədlə bütün “zəruri üsullardan” yararlanmaq əzmindədir.
Abutalıb SƏMƏDOV
