Şərti sərhəd zonasında, eləcə də Rusiya sülhməramlı qüvvələrinin müvəqqəti yerləşdiyi Azərbaycan ərazilərində erməni təxribatlarının sayı əhəmiyyətli dərəcədə intensivləşib. Ordumuzun mövqelərinin atəşə tutulması halları artır. Bütün hallarda bölmələrimiz tərəfindən adekvat cavab tədbirləri görülməkdədir.
Belə vəziyyətdə Ermənistan rəsmilərinin açıqlamalarıı da bir daha təsdiq edir ki, İrəvanda sülhə deyil, müharibəyə daha çox meyillidirlər. Elə bundan irəli gəlir ki, 10 gündür, 40 ton un Ağdam-Xankəndi yolunda gözlədiyi halda “acından öldüklərini” iddia edən ermənilər fərqli mövqe sərgiləyirlər, silahlanırlar. Bu xüsusda iqtisadçı ekspert, millət vəkili Vüqar Bayramov bildirib ki, gərginlik nə siyasi, nə də iqtisadi baxımdan Qafqaz üçün məqbuldur: “Bununla belə, Azərbaycan sülhdə maraqlıdır və istiqamətdəki mövqeyində hər hansı dəyişiklik yoxdur. Təbii ki, istənilən razılaşma yalnız Azərbaycanın ərazi bütövlüyü və suverenliyi çərçivəsində mümkündür. Başqa alternativ də yoxdur. Məsələnin digər tərəfi savaşa meyillənən Ermənistanda xarici borclanmanın kəskin artmasıdır. Bu ilin iyul ayında əvvəlki ay ilə müqayisədə xarici borc məbləğinin 300 milyon dollar artdığı Ermənistanın indi 6.7 milyard dollar öhdəliyi var. Ümumi dövlət borcu isə 10 milyard dollardan çoxdur. Dövlət borcunun ÜDM-də payı 60.0 faizi keçib. Göründüyü kimi, borc batağlığında boğulan Ermənistanda revanşist meyillər daha da güclənməkdədir. Amma İrəvanda nəzərə almalıdırlar ki, revanşizmi hər zaman dağıda biləcək güclü Azərbaycan ordusu var”. Ermənilər yenidən toqquşma istəmirlərsə, şübhəsiz ki, Azərbaycanın şərtlərini qəbul etməlidirlər. Azərbaycan prezidentinin köməkçisi - Prezident Administrasiyasının Xarici siyasət məsələləri şöbəsinin müdiri Hikmət Hacıyev “Arab News”a müsahibəsində ölkəmizin mövqeyini bir daha beynəlxalq ictimaiyyətin diqqətinə çatdırıb. O qeyd edib ki, sülhün təmininə başlamaq üçün ən yaxşı yol Ermənistanın üzr istəməsi olardı”. Hikmət Hacıyev sülhü təmin etmək və keçmişin dəhşətlərini arxada qoymaq üçün atılmalı olan addımlardan söz açıb. Bildirib ki, bu prosesə başlamaq üçün ən yaxşı yol Ermənistanın üzr istəməsi olardı. Hikmət Hacıyev hazırda Laçın-Xankəndi yolunun işlək vəziyyətdə olduğunu və Beynəlxalq Qırmızı Xaç Komitəsi ilə Qızıl Aypara Cəmiyyətinin bu yolla konvoylar apardığını vurğulayıb: “Biz deyirik ki, Ağdam-Xankəndi yolunu açaq. Bu, inteqrasiyanı təmin edəcək, beləliklə, Azərbaycanın Xankəndiyə birbaşa çıxışı və Qarabağ erməniləri ilə birbaşa əlaqəsi olacaq, onlar da öz növbəsində Azərbaycanın digər bölgələrinə getmək üçün Azərbaycanın əsas yol sistemindən istifadə etmək şansı əldə edəcəklər. Amma təəssüflər olsun ki, Azərbaycanın həmin ərazilərində mövcud olan erməni marionet rejiminin başında duranlar humanitar vəziyyətdən öz mənafeləri, Azərbaycanın suverenliyini qəbul etməyən separatçı qurum kimi varlıqlarını uzatmaq üçün istifadə edirlər. Beynəlxalq ictimaiyyətdən təbliğat, dezinformasiya vasitəsi kimi istifadə edirlər”. Hikmət Hacıyev ermənilərin Azərbaycanın göndərdiyi hər şeyə "yox" deməsinin irqçilik olduğunu söyləyib: “Ermənilər Azərbaycanın göndərdiyi hər şeyə yox deyirlər. Qida məhsulunu mənşəyinə görə qəbul etməyəcəklərini bildirdilər. Bu isə irqçilikdir”.
Beləliklə, görünən budur ki, Ermənistan ərzaq məsələsini Azərbaycana qarşı bir alətə çevirib. Bu gün Qarabağda yaşayan ermənilərin hər hansı ərzaq problemi yoxdur. Sadəcə olaraq ermənilər Azərbaycanla Ermənistan arasındakı sülh danışıqlarını pozmaq üçün müəyyən dövlətlərin, təşkilatların təzyiqi ilə belə davranırlar ki, məsələ uzansın, sülh müqaviləsi imzalanmasın. Əvəzində Ermənistan Qarabağda 10 min terrorçu saxlayır. 2020-ci il noyabrın 10-da imzalanan Bəyanatın 4-cü maddəsində göstərilir ki, rus sülhməramlılarının oraya gəlməsi ilə paralel qanunsuz dəstələr çıxarılmalıdır. Üç il keçib, hələ də bu yerinə yetirilməyib. Deməli, onların saxlanılmasında Ermənistanın məqsədi var. Bu məqsədi sülh deyil və baş verənlər ona dəlalət edir ki, Ermənistan regionda təhlükəsizlik arxitekturasının yaranmasında maraqlı deyil. Görünən odur Ermənistan ona verilən şirin vədlərə uyaraq növbəti qarşıdurmaya hazırlıqlar görür. Bu məqsədlə İrandan, Hindistandan və digər ölkələrdən pilotsuz uçuş aparatları, uzaqmənzilli raket vasitələri alır, ordu bazasını gücləndirir. Nəbz yoxlaması üçün isə mütəmadi olaraq gətirdiyi silahları sınaqdan keçirir. Bu məsələ də Ermənistanın revanşist mövqeyindən xəbər verir və onların heç də sülh tərəfdarı olmadığını sübuta yetirir. Lakin çox təəssüflər olsun ki, beynəlxalq ictimaiyyət Ermənistanın təcavüzkar siyasətini görməzdən gəlir. BMT, Avropa İttifaqı kimi nüfuzlu təşkilatlar Rusiyaya tətbiq etdikləri təzyiq vasitələrini, sanksiyaları Ermənistana gəldikdə bir kənara qoymağa üstünlük verirlər, hətta bəzən onların maraqlarını müdafiə də edirlər. Ümumiyyətlə, Qərb ölkələri tərəfindən son zamanlar ölkəmizə qarşı informasiya müharibəsi geniş vüsət alıb. Aydın məsələdir ki, Ermənistanın təxribatlarının görünməyən tərəfində bir sıra təşkilatların və müəyyən dövlətlərin onlara havadarlıq etməsi durur. Məyusedici haldır ki, həmin dövlətlər və qurumlar Azərbaycan-Ermənistan arasında sülhün bərqərar olması üçün bir yandan Brüssel, Praqa formatında görüşlər təşkil edirlər, bir yandan da bölgədə növbəti qarşıdurmanı alovlandırırlar. Ermənistanın bu cür dəstək görməsi Cənubi Qafqazda sülhə və təhlükəsizliyə ciddi zərbə vurur. Belə vəziyyətdə hadisələrə görə bütün məsuliyyət qarşı tərəfin üzərinə düşür.
Samirə SƏFƏROVA
