Qadir Bayramlı: “Pambıq sahələrinin genişlənməsi və dövlətin təşviqi sayəsində bu məhsul üzrə istehsalda artım baş verib”
Kənd təsərrüfatının ən gəlirli sahələrindən biri də pambıqçılıqdır. Bu sahənin dirçəlməsi üçün artıq dövlət tərəfindən lazımi işlər görülür. Pambıq qəbulu məntəqələrində tədarük olunan məhsulun həcmi hər an inkişafa doğru dəyişir. Dövlət Statistika Komitəsinin yaydığı məlumata əsasən, dekabrın 6-dək ölkə üzrə pambıq qəbulu məntəqələrinə 197 min 715 ton məhsul təhvil verilib.
Məlumat üçün bildirək ki, məhsul yığımında Saatlı pambıqçıları öndədirlər. Onlar dekabrın 6-dək 25 min 396 ton pambıq təhvil veriblər. Ümumilikdə isə 10 min tondan çox pambıq tədarük edənlərin sırasına Biləsuvar, Bərdə, Ağcabədi, Sabirabad, Beyləqan və İmişli rayonlarının pambıqçıları daxildirlər. Xatırladaq ki, 2016-cı ildə, ümumilikdə, 88 min 596 ton pambıq yığılmışdı.
Artıq pambıq tədarükü 200 min tona yaxınlaşır. Pambıqçılıq sahəsinin inkişaf etməsi ölkədə bir sıra sahələrin dirçəlməsinə təkan verəcək.
Bəllidir ki, yüngül sənayenin əsas sahələrindən birini toxuculuq təşkil edir. Belə olan halda, pambıqçılığın inkişafı toxuculuq sənayesinə necə təsir edəcək?
Azərbaycan Dövlət İqtisad Universitetinin (UNEC) dosenti Qadir Bayramlının sözlərinə görə, səmərəli fəaliyyət planının olması fonunda ölkədə toxuculuq sənayesinin ciddi inkişafına nail ola bilərik: “Pambıq sahələrinin genişlənməsi və dövlətin təşviqi sayəsində bu məhsul üzrə istehsalda artım baş verib. Keçən il 52 min hektarda pambıq əkilib ki, nəticədə 90 minə yaxın məhsul toplandı. Cari ildə isə 136 min hektardan 200 min tona yaxın pambıq yığılıb.
Məlumdur ki, sovet imperiyası dönəmində Azərbaycanda toxuculuq sənayesi inkişaf etmiş sahələrdən biri olub. Amma hazırkı gündə bu sahə olduqca zəifdir. Ölkənin toxuculuq məhsullarına olan tələb böyük ölçüdə məhz idxal məhsulları hesabına ödənilir. Lakin bu istiqamətdə ölkəmizin həm təcrübəsi, lazımi qədər kadrları da var. Həmçinin pambıq istehsalı artır. Ona görə də yenidən toxuculuq istehsalını təşkil edərək idxalı azaltmaq üçün potensial yaranır. Lakin toxuculuq sənayesinin real olaraq inkişafına nail olmaq üçün səmərəli fəaliyyət planının hazırlanması vacibdir.
Düzdür, bu məsələlərə strateji yol xəritələrində toxunulub. Amma ayrıca bir proqram və bu sahədə səfərbərliyin olması üçün kadr bankı yaratmaq lazımdır. Vaxtilə Azərbaycanda böyük fabriklər olub. İndi isə onların bir çoxu ya işləmir, ya da istehsal gücünün cüzi hissəsi həcmində məhsul istehsal edilir. Xüsusilə də pambığın ilkin emalına dair müəssisələrin yaradılması və onun iplik və parçaya keçirilməsi prosesi sistemli şəkildə tətbiq edilərsə, fikrimcə, yaxın zamanlarda idxalın azalmasına nail ola bilərik. Bu fonda yaxın 5-10 ilə toxuculuq məhsullarından idxalı azı 30-40 faizə qədər azaltmaqla daxili bazarı əhəmiyyətli dərəcədə, həmçinin, keyfiyyət əsasında yerli mallarla təmin edə bilərik. Lakin bütün bunlar yerlərdə işin təşkili, iş adamlarına yaradılan şərait və onlara verilən kreditin şərtlərindən asılıdır. Bu proses lazım olan şəkildə həyata keçirilsə, yaxın illərdə toxuculuq sənayemizi dirçəldə bilərik”.
Günel CƏLİLOVA
