Əli Orucov: "... Moskvanın müttəfiqlik sazişi ilə gizlətməyə çalışdığı əsl yırtıcı siması üzə çıxdı"
Görəsən indiyə qədər Rusiyanı özünə doğma sayan, Moskvanın dirijor çubuğu ilə danışan deputatlar, nazirlər, "ictimai xadimlər" və siyasi fəallar nədən susqundurlar? Bəlkə onlara Rusiya Azərbaycan dövlətindən daha yaxın və doğmadı? Deyəsən, bəzi dindarlarımız İranın, bir çox siyasilərimiz isə Rusiyanın quluna çevrilib.
Ortada bir dəstə vətəninə və dövlətinə sadiq olan vətənpərvər qalıb, bu gün Rusiyanın "ayı pəncəli" informasiya savaşına yalnız önlar sinə gərir.
Rusiya ilə münasibətlər gərginləşəndən, hətta keçmiş nazirlərdən ibarət şəbəkə adamları ifşa ediləndən sonra hələ də bir çox ictimai siyasi fəallar, eləcə də deputatlar var ki, Rusiyaya qəti münasibət bildirməyiblər. Sabiqləri bəlkə də başa düşmək olar, Rusiyanı ağsaqqalı sayan deputatlar nə fikirdədir? Bəlkə biz də onları Rusiyaya deport edək? Vaxtilə "NATO ilə əlaqələri kəsib Rusiya ilə sıx yaxınlaşmalıyıq", "Türkiyə ilə yaxınlaşsaq Rusiya bizdən inciyər" deyən, ölkənin strateji obyektlərini Moskvaya icarəyə verməyi təklif edən, rusları hələ də özünə "böyük qardaş" sayan deputatların nədənsə səsi çıxmır. Bu saat Azərbaycan Rusiya ilə müharibə aparmır. Yəqin ki, bu gərgilyin də bir sonu olacaq, çunki nə biz, nə də Rusiya qonşuluqdan köçən deyilik. Ancaq heç olmasa dövlətimizin prinsipial mənafeləri tələb edən məqamlarda xarici dövlətlərin təəssübkeşliyi, lobbiçiliyi yerə qoyulmalıdır. Əks mövqe tutanların adları bu gün "Rusiya şəbəkəsi", "beşinci kalon" kimi hallanan adamlardan daha nə fərqi qalır ki?!.
Ölkənin ictimai-siyasi həyatında aktiv mövqeyə malik olan, lakin hər vəchlə Rusiyanı müdafiə edən siyasi personalar niyə susur? Bəlkə bu hərəkət də politologiya nəzəriyyəsinə uyğun bir gedişdir?
“Bakı-Xəbər” qəzetinin sualını cavablandıran politoloq Əli Orucov bildirdi ki, Rusiya-Azərbaycan münasibətlərinin pisləşməsini hər iki dövlət üçün ziyanlı hesab edir: “Rusiya ilə Azərbaycan qonşudu və hər iki tərəfi bir birinə sıx bağlayan tarixi, mədəni, siyasi, iqtisadi, ticari, humanitar və digər əlaqələr mövcuddur. Moskva ilə Bakının indiki qlobal təhlükəsizliyin və hüququn pozulduğu, həmçinin kəskin regional rəqabət dönəmdə ehtiyatlı və həssas davranış göstərməli olduğunu düşünürəm. İranla, Azərbaycanın bütün xoşməramlı cəhdlərinə baxmayaraq, münasibətləri dostlaşdırmaq mümkün olmayıb, olmayacaq da. Ermənistan ABŞ və Qərbin timsalında özünə strateji müttəfiqlər tapıb və sürətlə silahlanmaqdadır. Gürcüstanla Qərb qarşıdurması gedir. Bakıya Qərbin davamlı haqsız təzyiqləri fonunda Rusiya ilə Azərbaycanın bir-birinə qarşı yeni bir cəbhə açması tərəflərin heç birinə sərfəli deyil. Onsuz da Rusiyanın tarixən ambisiyalı və davakar siyasət yürütməsi, imzaladığı sənədlərə kağız parçası kimi yanaşması həmişə mövcud olub. 2022-ci ildə bağlanan müttəfiqlik sazişinin də aqibətinin əvvəlki sənədlər kimi eyni olacağı gözlənilən idi. AZAL-a məxsus sərnişin təyyarəsinin Rusiya səmasında həmin dövlətin HHM-i tərəfindən vurulması nəticəsində yaşanan faciə prosesləri qabaqladı və Moskvanın müttəfiqlik sazişi ilə gizlətməyə çalışdığı əsl yırtıcı siması üzə çıxdı. Törətdiyi ağır cinayətə görə üzr istəmək, cinayətkarları cəzalandırmaq və kompensasiya ödəmək əvəzinə haray-həşir saldı. "Ən yaxşı müdafiə hücumdur" taktikasına əl ataraq, Rusiya arsenalında olan bəzi qüvvələri açıb meydana buraxdı. Həmin boşboğazlar və Azərbaycana qarşı patoloji nifrəti olanlar da küfr püskürməkdədir. Putin avantürist və qorxaq siyasətçidir, ancaq zənn etmirəm ki, o, Azərbaycanla münasibətlərin qopma nöqtəsinədək gedib çıxmasına imkan verəcək. Bu, Rusiya üçün böyük və ağır itki olar. Bakı Rusiyanın qərəzli və haqsız hücumlarına lazımı cavab verir, hətta deyərdim ki, bu çox yaxşı da effekt verir. Moskvanın Bakı qarşısında uzun müddət duruş gətirə biləcəyini düşünmürəm və tezliklə geri çəkiləcəyini proqnozlaşdırıram. Təəssüf doğuran odur ki, belə vacib məqamlarda söz deməli və etiraz bildirməli olan dövlət yetkililəri, parlament üzvləri Azərbaycanın maraqlarının qorunmasından yayınır, susqunluq nümayiş etdirirlər. Yeri gəlmişkən, Azərbaycanda Rusiyanın kadrları və hakim dairələrin təsirində olan, onların təlimat və əmrlərini icra edən şəxslər ən müxtəlif yüksək hakimiyyət orqanlarında təmsil olunurlar və çoxluq təşkil edirlər. Həmin vəzifəli şəxslər çox böyük və real təhlükədirlər. Əllərində böyük iqtisadi, maliyyə resursları və hakimiyyət var. Onlar artıq ölkədə siyasi elita formalaşdırıblar. Bu dağıdıcı qüvvəni zərərsizləşdirmək mümkünsüz hala gəlib və başağrısına çevrilib.
Onlar üçün vətən, millət və dövlətçilik məfhumları yaddır və öz marginal maraqları hər şeydən üstündür. Siz baxın, Rusiya bütün arsenalını işə salıb, ancaq Azərbaycanda buna qarşılıq verilməsində dövlət yetkililəri, deputatlar səs çıxarmır. Hadisələrin axarını gözləyirlər. Onlara qalsa, Azərbaycanı qeyd-şərtsiz Rusiyanın ixtiyarına verərlər. İndi siz dövlət başçısı İ.Əliyevin hansı çətinliklərlə Azərbaycanın maraqlarını və təhlükəsizliyini qoruya bildiyini təsəvvür edin. Dəfələrlə sübut olunub ki, həlledici məqamlarda, dövlətin və millətin məsələsi müzakirə ediləndə mütərəqqi qüvvələr prezidentin yanında olub. İndi də belədir
Dəniz NƏSİRLİ
