Elçin Hüseynbəyli: “Əslində, Nahid müəllim heç zaman unudulmur, hər gün adı çəkilir, xatırlanır” Nəzakət Məmmədova: “Nahid müəllim üzünü bizə tutub dedi ki...” Oqtay Rza: “N.Hacızadə ömrünün çox böyük hissəsini televiziyaya həsr etmişdi”
Əbədi yaşamaq haqqı olan insanları unutmağa haqqımız yoxdur. Görkəmli yazıçı-dramaturq, ustad jurnalist, respublika “Xatirə kitabı” redaksiyasının və “Yada düşdü” jurnalının sabiq baş redaktoru Nahid Hacızadə unutmağa haqqımız olmayan uca şəxsiyyətlərdən, görkəmli ədəbi simalardan biridir.
Mayın 29-da Azərbaycan Yazıçılar Birliyi (AYB) və “Xatirə kitabı” redaksiyasının birgə təşkilatçılığı ilə AYB-nin “Natavan” klubunda N.Hacızadənin xatirəsinə həsr edilən tədbir keçirildi.
Qeyd edək ki, tədbirdə “Yada düşdü” jurnalının N.Hacızadənin unudulmaz xatirəsinə həsr edilən xüsusi buraxılışı da təqdim edildi.
Tədbir öncəsi düşünürdük ki, istiqanlı, mehriban, həlim təbiətli N.Hacızadənin xatirə gecəsində böyük qələbəlik yaşanacaq, hətta insanlar oturmağa yer belə tapmayacaqlar. Ancaq çox təəssüflər olsun ki, biz N.Hacızadənin xatirəsinə həsr edilən tədbirdə çox az adam görə bildik. Düzdür, kəmiyyət əsas deyil, vacib olan keyfiyyətdir. Bu belə olsa da, yenə də adamın gözü N.Hacızadənin qələm dostlarını, əlindən tutub yazmaq öyrətdiyi, fəaliyyətinə dəstək verdiyi adamları axtarır...
N.Hacızadənin xatirəsinə həsr edilən tədbirin aparıcısı, tanınmış yazıçı-dramaturq Elçin Hüseynbəyli bildirdi ki, Nahid müəllim, sözün əsl mənasında, işıqlı, xoşxasiyyət, eyni zamanda da ciddi və tələbkar qələm adamı, baş redaktor olub. “Əslində, Nahid müəllim heç zaman unudulmur, hər gün adı çəkilir, xatırlanır. Onunla çox sıx ünsiyyətimiz vardı. Mənə həmişə “dağlar oğlu” deyirdi. Əsl dağlar oğlu isə Nahid müəllimin özü idi. Tez-tez bir yerə yığışırdıq. Nahid müəllim ağır təbiətli, ağır oturan, ağır duran, özünəməxsus gülüşü olan adam idi. O, gözü-könlü tox adam olmaqla yanaşı, dostluğa da çox böyük dəyər verirdi. “Xatirə kitabı” redaksiyasının baş redaktoru Nəzakət xanım Məmmədova Nahid müəllimlə bağlı yazıları, xatirələri bir yerə toplayıb “Yada düşdü” jurnalında çap edib. Jurnalın bu sayı Nahid müəllimə həsr edilib. Qədirbilənliyinə, Nahid müəllimin ruhuna göstərdiyi dərin ehtirama görə Nəzakət xanıma təşəkkür edirəm” - deyə E.Hüseynbəyli bildirdi.
Sonra E.Hüseynbəyli sözü “Xatirə kitabı” redaksiyasının və “Yada düşdü” jurnalının baş redaktoru N.Məmmədovaya verdi. N.Məmmədova bildirdi ki, 17 il N.Hacızadə ilə çiyin-çiyinə işləyiblər: “Nahid müəllimlə birgə işlədiyim müddətdə onu yaxşı tanıya bilmişəm. Nahid müəllimin çoxlu dostları var idi və o dostlar tez-tez onun başına toplaşırdılar. Ancaq çox təəssüf ki, mən bu gün burada o dostları seyrək görürəm. İnanın ki, elə gün olmazdı Nahid müəllimin otağı boş olsun, ondan kimlərsə nə isə öyrənməyə gəlməsin. Təbii ki, hər şey ələkdən ələnib keçir. O deyirdi ki, dostlarım azalır. Nahid müəllimlə ilk dəfə onun “Qisas qiyamətə qalmaz” pyesinin tamaşası zamanı tanış olmuşuq. O vaxt “Xatirə kitabı”nın baş redaktoru Nəriman Həsənəli rəhmətə getmişdi. Mən də daxil olmaqla redaksiyada oturub yeni baş redaktoru gözləyirdik, hətta bəzi işçilər başqa yerdə özlərinə iş də axtarırdılar. O vaxt Nahid müəllim “Xatirə kitabı”na baş redaktor təyin edildi. Onu kollektivə Mədəniyyət Nazirliyinin əməkdaşı Tehran Vəliyev təqdim etdi. Tehran müəllim getdikdən sonra Nahid müəllim üzünü bizə tutub dedi ki, həmişə necə işləmisinizsə, indi də elə işləyəcəksiniz və mən bu sahədə yeniyəm, əl-ələ verib birgə işləyək. Nahid müəllimin həyatı televiziya ilə bağlı idi. O, ömrünün sonuna qədər özünü televiziyada hiss etdi. Çünki o, “Xatirə kitabı” redaksiyasına böyük auditoriyadan gəlmişdi”.
N.Hacızadənin yaxın dostu, tanınmış qələm adamı Əbülfət Bəşirli də N.Hacızadə haqqında xatirələrini bölüşdü. O qeyd etdi ki, N.Hacızadə ilə 50 il dostluq ediblər. Onun sözlərinə görə, N.Hacızadə həm yaxşı qələm adamı, həm də yaxı insan olub. “Yaxşı adamlar ölmür. Nahid müəllim, sözün əsl mənasında, həm yaxşı yazıçı, həm də yaxşı insan idi. 50 il dostluq etmişdik. Həm də ailəvi dost idik. Nahid müəllim xatirə xəzinəsi idi. O vaxt olun “Xatirələr” kitabı da işıq üzü görmüşdü. Sonradan Nəzakət xanımın təkidi ilə “Yada düşdü” jurnalı nəşr edilməyə başladı”.
Tanınmış şair Oqtay Rza isə dostunu xatırlayarkən bildirdi ki, vaxtilə onlar 4 dost olublar. Hər kəsin Nahid Hacızadə, Əlibala Hacızadə, İlyas Tapdıq və Oqtay Rzanın dostluğuna, sözün əsl mənasında, həsəd apardığını qeyd edən şair ömrünün və yaradıcılığının böyük bir hissəsini televiziyaya həsr edən N.Hacızadənin xatirə gecəsində televiziyaların iştirak etməməsindən narazı qaldığını bildirdi. “Biz dörd dost idik. Həmişə məni, İlyas Tapdığı, Nahid Hacızadəni və Əlibala Hacızadəni birgə görmək olardı. Əvvəlcə Əlibalanı “sonsuzluğa” yola saldıq, sonra İlyas getdi, Nahidi də bir neçə ay əvvəl Biləcəri qəbiristanlığına çatdırdıq. Bircə mən qalmışam... Nahid Hacızadə ömrünün çox böyük hissəsini televiziyaya həsr etmişdi. Bəs hanı televiziyalar, niyə gəlib Nahidin xatirə günündən bir süjet hazırlamırlar? Nahidlə gənclik illərindən tanışam, mən gənc vaxtı “Bibiheybət”də işləyəndə o məndən radio üçün müsahibə almışdı. Nahidin çox gözəl əsərləri olub və onun “Bir ana tanıyıram” əsərini heç cür unuda bilmirəm”.
Gözəl ailə başçısı, tanınmış yazıçı-dramaturq, ustad jurnalist N.Hacızadənin xatirəsi işığına yığışan insanlar onun ruhunu böyük ehtiramla andılar.
İradə SARIYEVA
