1998-ci ilin noyabrında Lerik rayonunun Murya kəndində dünyaya göz açan İlkin Oktay oğlu Babayev xalqına, vətəninə sonsuz məhəbbətlə 18 yaşına çatır. Əməllərini ağıla, zəkaya tabe etməklə yaşıdından fərqli düşünən, yaşayan yeniyetmə oğlan məhz bu keyfiyyətlərinə görə el-obada hamı tərəfindən sevilir. İlkin isə Azərbaycan əsgəri olmağa daha çox can atır, vətən aşiqi erməni cəlladlardan qisas almağa məqam axtarır. Nəhayət 2017-ci ildə həqiqi hərbi xidmətə çağırılır. Müharibə bölgəsində - Ağdamın Mərzili kəndində özündən artıq sevdiyi vətəninin müdafiəsinə qalxır.
İlkin ilk günlərdə təlimlərdə həvəslə iştirak edir, onun vətənə ilahi sevgidən yaranan fiziki gücü, çevikliyi nümunə olur. Çox keçmir ki, hərbi hissədə özünü məğlubedilməz qəhrəman kimi tanıdır. Müasir atıcı silahları mükəmməl öyrənir. Cəbhənin hansı istiqamətinə göndərilirsə, ən çətin məqamlarda sarsıdıcı zərbələr vurmaqla düşmənin atəş nöqtəsini susdurur. Hətta cəsur əsgərin adı gələndə düşmən səksənir.
Hər an torpaq, xalq yolundan canında-qanından keçməyə hazır olan İlqar döyüşdən-döyüşə mətinləşir. ən əsası vətənin sədaqətli oğlu olaraq tanınır, sevilir. Vətəni düşməndən qorumaqla vətən ona oğul deyir.
Artıq 7 ay idi ki, İlqar düşmənlə təmas xəttində qarşı-qarşı durmuşdu, ölüm-dirim savaşlarda dığalara yaxşı dərs də vermişdi. Təəssüf ki, iyunun 25-i gecəsi polad biləkli, vətən oğlu İlqar Babayev üçün ağır gəldi. Əməkdar jurnalist, yazıçı-publisist qəhrəman əsgərə həsr etdiyi “Zirvə qartalı” oçerkində yazır: “...İyunun 25-də gecdən xeyli keçmişdi. Səma aydın və tərtəmiz idi. Hiyləgər düşmən məkrli niyyətini həyata keçirməyi qərara aldı. Azərbaycan respublikasının işğal olunmuş ərazidəki mövqelərdən milli ədavət və düşmənçilik ilə pilotsuz uçuş aparatına bərkidilmiş minaatan mərmisini mövqelərimizə atdı, postda olan İlkin Oktay oğlu Babayev partlamış mərmi qəlpəsindən şəhid oldu. Muryanın 4-cü şəhid balası şəhadətə qovuşdu.
Onun tabutunu Azərbaycan bayrağına bükərək böyük ehtiramla torpağa tapşırdılar. “Sən ana torpaq uğrunda şəhid oldun, indi bu torpaq sənə qaçaq açır, el-oba qarşılayır” - dedilər.
İlqar 19 yaşı tamam olmamış şəhidlik zirvəsinə ucalaraq adı vətənin hünər tarixinə düşənlərin cərgəsinə əbədi həkk olundu. Onun qısa ömür yolunda yazdığı bitib-tükənməyən qəhrəmanlıq salnaməsi zaman-zaman xalqın qürur mənbəyinə dönər və gələn nəsillərə örnək olar. Bu igidlərin adı çəkiləndə neçə oğul hünərini, qeyrətini silaha çevirib vətənin haqq çağırışına inamla gedər. Onda heç bir mənfur düşmən bu mərdlər döyüşündən sağ çıxmaz.
İlqar işıqlı dünyanı tərk etsə də, əbədi məskəni milyonların ürəyidir. Onun ad gününə gələnlər bu dağ vüqarlı igidi öz aralarında hamıdan canlı görürdülər. Bu böyüklük qarşısında sanki vətənin sədaqəti naminə səcdə edirdilər. Gözlər nəmli görünsə də, ürəklərdə böyük qürur hissi duyulurdu...
Zəfər ORUCOĞLU, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü
