Bu yazını başlamaqdan ötrü açar söz axtarmıram. Ürəyimin döyüntüsünə qulaq asıram. Bilirəm ki, insanın ürəyi yaxşılıqdan da, pislikdən də döyünə bilir. Amma təbii ki, ayrı-ayrı hisslərin təsirindən yaranmış bu döyüntülərin ahəngi, ritmi, insanın cisminə hopdurduğu ruhu da başqa olur. Və onu da bilirəm ki, indi mənim ürəyim daha çox fərəh hissilə döyünür...
Artıq Azərbaycan Dövlət Aqrar Universitetinin "Aqrotexnologiya" fakültəsinin IV kursunu bitirmək üzrəyəm. İmtahanlarımı müvəffəqqiyətlə verərək, diplom işimin müdafiəsinə buraxılmışam. Elə bu ərəfədə ilk dəfə olaraq bir çətinliklə qarşılaşdım. Kimdən kömək istəməli? Kimə müraciət etməli? Elə bu sual qarşısında tərəddüd edərkən ağlıma gəldi ki, həftənin üç və beşinci günləri rektorumuz İbrahim Cəfərovun qəbul günləridir. Bakıya - evimizə zəng etdim. Atam Gəncəyə gəldi. Onunla birgə İbrahim müəllimin qəbuluna yazıldıq. Rektor saat 3-də gəlməliydi. Artıq universitetin akt zalınd xeyli tələbə, valideyn toplaşmışdı. Rektorumuz deyilən vaxtda, gecikmədən görüş yerinə gəldi. Hər kəs öz növbəsini gözlədiyi kimi, biz də həyəcanla gözləyirdik ki, rektorumuz bizi də dinləsin. Rektorumuz dinlədiyi hər tələbənin və onun valideyninin problem və təklifini çox hörmət, sayğıyla qarşılayaraq, arzu və istəklərinin müsbət istiqamətdə həllinə göstəriş verdi. Növbə gənc bir oğlana çatdıqda o, ingilis dilini yaxşı bildiyini və universitetdə qalıb işləmək istədiyini bildirdi.
Rektor universitet əməkdaşlarından ingilis dilini yaxşı bilən bir xanımdan xahiş etdi ki, bu gənclə ingilis dilində danışsın. Onların ingiliscə danşması və bir-birini anlaması çox uğurlu alındı. Hər birimiz gəncin suallara verdiyi mükəmməl cavablarını və ingilis dilini yüksək səviyyədə bilməsini alqışladıq. Rektorumuz sevinc hissilə onu deyə bildi ki, belə bilikli gənc kadrlar bizə hər zaman gərəkdir. "Gənc və müstəqil Azərbaycanın sizin kimi gənclərə böyük ehtiyacı var. Və siz həm də qürur yerisiniz. Ulu öndər Heydər Əliyev təsadüfi demirdi ki, mən azərbaycanlı olmağımla fəxr edirəm. Çox fərəhli haldır ki, müasir gənclik ulu öndərin ideyalarını, bütün arzu və istəklərini doğrultmaq əzmindədir".
Daha sonra rektorumuz çətinlik qarşısında qalan digər tələbə və valideynləri həssaslıqla dinləyərək öz tövsiyə və göstərişlərini verdi. Atama da söz verildi. İbrahim müəllim biləndə ki, biz qarabağlıyıq, məcburi köçkün həyatı yaşayırıq, bizə xüsusi diqqət göstərdi və bildirdi ki, belə insanlara - yurdunu, torpağını itirmiş hər bir soydaşımıza diqqətlə yanaşmalıyıq. Hər birimiz başa düşməliyik ki, yurd həsrəti yaşayan insanların yarası dərin olur. Onlara qayğı göstərmək dövlətimizin, hökumətimizin tələbidir. Eyni zamanda imkanı, səlahiyyəti olan hər bir vətəndaş da ən azından onlardan xeyirxahlıq, təbəssüm və xoş ünsiyyətini əsirgəməməlidir.
Açığı, rektorun qəbuluna inamla gəlmişdim. Onun bu xoş münasibətindən sonra bir daha anladım ki, yanılmamışam. Və dörd illik universitet təhsilimi sevgilə başa vuranda İbrahim müəllimin üzərimizdəki əmək və zəhmətinin xüsusi rolu olduğunu bir daha xatırladım. Və yenidən fərəhləndim...
Bir həqiqət də məni çox sevindirir. Prezidentimizin dövlət müəssilərinə- xüsusilə təhsil ocaqlarına kadr seçkisindəki dəqiq təyinatı İbrahim müəllim kimi rəhbərlərin simasında cəmiyyətdəki harmoniyanı qoruyub-saxlayır və bu təyinat təkcə təhsilin inkişafına xidmət etmir, həm də xalqla dövlət rəhbərliyi arasındakı bağlılığı möhkəmləndirir. İbrahim Cəfərovun özünün tarixi ənənəsi olan bir universitetin rektoru kimi hər kəsə böyük qayğı və səmimiyyətlə yanaşmasının həyatının yeni dövrünə qədəm qoyan hər bir gəncə ilham verdiyini düşünürəm.
Yeri gəlmişkən, bunları yazmaqda məqsədim var. Öz adımdan və elə həm də atamın adından Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının müxbir üzvü, kənd təsərrüfatı elmləri doktoru, ən başlıcası, çox işıqlı bir ziyalı İbrahim Cəfərova təşəkkürümüzü çatdırmaq istəyirəm. Atam demişkən, İbrahim müəlimin bir çox elmi titulları, dərəcələri var. Ancaq onun ən böyük mənəvi titulu ismilə bağlıdır. O, Yer üzünə xeyirxahlıq toxumu səpən peyğəmbərlərdən birinin adını daşıyır. Atam həmişə deyir ki, insanın həyatında, xarakterində, onun kimliyində adının böyük təsiri yaşanır. Bəlkə də elə o səbəbdəndir ki, İbrahim müəllimin ən böyük məqsədlərindən biri də Universitetimizdə sosial ədalətin qorunması prinsipidir. O, olduqca səmimi və ətrafındakılara xoş ovqat bəxş edən yumor hissilə dolu birisidir. Amma universitet daxilində şəffaflığı pozmağa meylli olan istənilən şəxsə, hətta müəllimlərə belə sərt davranışının şahidi olmuşam. Bu davranışının arxasında da əsas bir meyar dayanır- biliyi, ağlı, elmi sıxışdırmamaq və bu dəyərləri hər şeydən yüksəkdə tutmaq.
Sosial ədalət olan yerdə elm, bilik uğur qazanır. Yaxşı deyiblər ki, döyüşdə tüfəng necə lazımdırsa, ictimai həyatda, bütün həyatın yeni qayda ilə təşkil edilməsində bilik də eləcə lazımdır. İbrahim müəllim biliyə üstünlük verir. Biliyin formalaşdırdığı ağıla, əxlaqa, dürüst mənəviyyata güvənir.
...Bir də insan olmaq - üzərində məsuliyyət hiss etməkdir. O görüşdə müəllimlərimizin rektorumuz qarşısında məsuliyyətini də gördüm. Bu da İbrahim müəllimin sağlam nüfuzunun bəhrəsidir.
Məhsəti Zallı
Azərbaycan Dövlət Aqrar Universitetinin IV kurs tələbəsi
