Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin həll prosesində hadisələrin bundan sonra hansı istiqamətdə cərəyan edəcəyi ətrafında indi ən müxtəlif fikirlər səslənir. Azərbaycan və Rusiya prezidentlərinin məlum Soçi görüşündən sonra əsas fikir bundan ibarətdir ki, Moskva məsələnin danışıqlar yolu ilə çözülməsi istiqamətində İrəvana müəyyən təzyiqlər göstərəcək. Ancaq bu təzyiqlərin nə dərəcədə səmərəli olacağı, istənilən nəticəni verib-verməyəcəyi hələ dəqiq məlum deyil. Azərbaycan isə artıq nəticə görmək istəyir və bu nəticəni, lazım gələrsə, güc yolu ilə də əldə edəcəyini açıq bəyan edir.
Rəsmi Bakının bu mövqeyində haqlı olması beynəlxalq miqyasda da açıq etiraf olunur. Məsələn, beynəlxalq münasibətlər üzrə tanınmış amerikalı ekspert Piter Teys bildirir ki, Ermənistan Azərbaycanın suveren ərazisi olan Dağlıq Qarabağ bölgəsindən və yeddi ətraf rayonundan işğalçı ordusunu geri çəkməli və beynəlxalq hüququn prinsiplərinə, BMT Təhlükəsizlik Şurasının qətnamələrinə hörmət etməlidir. Əks halda o, Azərbaycanın yenə beynəlxalq hüquq normalarına əsasən bu nəticəyə güc yolu ilə sahib olmaq haqqını özündə saxladığını bildirir. Ekspert bildirir ki, indiki vəziyyətdə ən optimal çıxış yolu İrəvanın mövcud status-kvonu saxlamaq cəhdlərindən əl çəkməsi və Bakı ilə danışıqlara başlamasıdır. Onun fikrincə, burada beynəlxalq ictimaiyyət, o cümlədən ATƏT-in Minsk Qrupuna həmsədrlik edən ölkələrin də qəti hərəkətə keçməsi olduqca vacibdir: "Qərb dünyası Qarabağ məsələsində təşəbbüsün yalnız Rusiyanın əlində olmasına imkan verməməlidir. Hesab edirəm ki, ATƏT, Avropa İttifaqı və digər müxtəlif beynəlxalq təşkilatlar Qafqaz regionunda sülhün və sabitliyin təmin edilməsi üçün fəal rol oynamalıdır. Onlar buradakı münaqişələrə münasibətdə beynəlxalq hüququn prinsiplərini müdafiə etməlidir". Əks halda regionda mürəkkəb və bütün dünya üçün ciddi təhdid mənbəyi sayılan gərgin vəziyyətin davam etməsi qaçılmaz sayılır.
Bununla yanaşı diqqət həm də ona yönəldilir ki, real addımlar atılmayacağı təqdirdə, münaqişənin hər an alovlanma ehtimalı kifayət qədər böyükdür. ABŞ-ın "Foreign Policy Research İnstitute" analitik mərkəzi də bunu istisna etmir. Mərkəz xatırladır ki, Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin işğal üzərində qurulan bir çox ağrılı səbəbi var və işğal faktı aradan qalxmadığı üçün hərbi əməliyyatlar istənilən an təkrarlana, özü də kifayət qədər geniş miqyas ala bilər: "Cənubi Qafqaz sakinləri ötən il hesab edirdilər ki, 2017-ci ildə bu münaqişə ətrafında gərginlik olmayacaq, bölgədə ümumilikdə hər şey yaxşı formada cərəyan edəcək. Lakin bu barədə pozitiv danışmaq artıq çətindir. Regionda alovlanmaq ehtimalı olan əsas münaqişə Dağlıq Qarabağdır. Azərbaycan ərazilərinin işğal altında qalması ilə birmənalı şəkildə barışmaq niyyətində deyil". Elə bu fonda diqqət ona yönəldilir ki, Azərbaycan Ordusunu müasir silahlarla təchiz etməkdə davam edir və aydındır ki, həmin silahlar sadəcə kiməsə nümayiş etdirilmək üçün alınmır. Mərkəz bildirir ki, Azərbaycanın silahların böyük əksəriyyətini Ermənistanın əsas hamisi sayılan Rusiyadan alması İrəvanı çox narahat edir. Amma Ermənistanın bu prosesin qarşısını almaqda aciz olması da xüsusi olaraq vurğulanır.
Məsələyə qeyd edilən rakursdan ABŞ-ın daha bir araşdırma mərkəzi olan "Jamestown Foundation"in ekspertləri də xüsusi diqqət yetirir. Qurum Azərbaycana Rusiya silahının çatdırılmasına və Ermənistan tərəfindən buna zəif reaksiya verilməsinə dair maraqlı bir araşdırma yayıb. Amerika ekspertlərinin gəldiyi qənaət budur ki, baş verənlər əslində Rusiya üçün sadəcə forpost rolu oynayan Ermənistanın əl-qolunun bağlı olduğunu nümayiş etdirir. Fondun analitikləri ikitərəfli hərbi-texniki əməkdaşlıq haqqında razılaşma üzrə Rusiyadan Azərbaycana çatdırılan hərbi texnikanın və döyüş sursatlarının həcminin kifayət qədər böyük olduğunu bildirir və bunun Ermənistanda ciddi təşviş yaratmasının da təbii olduğunu bəyan edirlər: "İrəvan regionda Rusiyanın ən yaxın müttəfiqi olaraq, Rusiya silahının Bakıya satışı ilə bağlı narazılığını dəfələrlə ifadə edib, xüsusən də 2016-cı ilin aprelində Qarabağda döyüş əməliyyatları başlanandan sonra. Yeri gəlmişkən, bu yaxınlarda Ermənistan prezidenti Serj Sarkisyan qeyd etmişdi ki, Rusiya silahının Bakıya satışı Rusiya-Ermənistan münasibətlərinin ən problematik məsələsidir. Ancaq İrəvandan kəskin reaksiya indiyədək də müşahidə olunmayıb". Bildirilir ki, belə passiv mövqe bir neçə amillə izah edilə bilər: "Birincisi, Ermənistanın energetika sektorunun (elektrik enerjisinin hazırlanması, enerji və qaz bölgüsü) 60-80 faizə qədəri Rusiya dövlət korporasiyalarının əlində cəmlənib. İkincisi, Rusiya banklarının Ermənistanın maliyyə sektorunda iştirakı əhəmiyyətli dərəcədə artıb. Üçüncüsü, İrəvan hərbi məsələlərdə əvvəlki kimi Moskvadan asılı olaraq qalmaqdadır. Daha dəqiqi, Ermənistan Rusiyanın Gümrüdə yerləşdirilmiş 102-ci hərbi bazasından asılıdır".
Beləliklə, Rusiya silahının Bakıya çatdırılması ilə əlaqədar artan narazılığa baxmayaraq, İrəvanın Moskva ilə münsibətlərdə ehtiyatla hərəkət etməkdən başqa seçimi yoxdur: "Başqa sözlə, Ermənistanın təhlükəsizlik problemi indiki şəraitdə bütün başqa iqtisadi, sosial və ya siyasi düşüncələri üstələyib". Amma o da aydındır ki, yaranmış vəziyyətdə Ermənistanın təhlükəsizliyinin tam təmin edilməsi Qarabağ münaqişəsinin həllindən keçir. Çünki bu münaqişə davam etdikcə onun hərb müstəvisində çözülmə ehtimalı da yüksək olaraq qalır və hərbi əməliyyatların yenidən başlanması Ermənistanın bir dövlət olaraq tam tənəzzülünü qaçılmaz edir. Məhz bu səbəbdən Qərbdə də hesab edirlər ki, Ermənistan Qarabağ konfliktinin danışıqlar yolu ilə həllini tapmasında artıq əməli addımlar atmalıdır. Əks halda Qarabağ münaqişəsinin indiyə qədər Ermənistana vurduğu zərərin həcmi daha böyük sürətlə artmaqda davam edəcək. Özü də bu zərərlər ən müxtəlif sahələr üzrə özünü qabarıq büruzə verir. Məsələn, elə ordu sahəsində.
Məlum həqiqətdir ki, bu gün erməni gənclərin Enrmənistandan didərgin düşməsinin ümdə səbəblərindən biri bilavasitə Qarabağ konfliktidir. Yəni Azərbaycan ərazilərində döyüşmək istəməyən erməni gənclər ən yaxşı çıxış yollarından birini ölkəni tərk etməkdə görür. Bu fonda Azərbaycanın hər cür lazımi vəsaitlərlə təmin olunmuş, çox ciddi hərbi təlim keçmiş ordusu olduğu halda, Ermənistanda bunun tam əksi müşahidə olunur. Erməni ordusunda əsgərlərin böyük əksəriyyəti döyüşə getməkdən, postlara çıxmaqdan imtina edir, Serj Sarkisyana özgə torpaqları üçün döyüşməyəcəkləri haqda mövqelərini çatdırırlar. Ekspertlər hesab edir ki, torpaqlarımızı işğal edən dövlətin ordusunun bu vəziyyətə düşməsi Azərbaycan üçün əlavə üstünlüklər deməkdir. Bu arada bir məqamı da qeyd edək ki, Ermənistan ordusunda neqativ halların sayının artması ilə bağlı "Facebook" sosial şəbəkəsində bu günlərdə yeni maraqlı məlumatlar üzə çıxıb. Məsələn, "Facebook"da paylaşılan məlumata görə, Azərbaycanın işğal olunmuş ərazilərində yerləşən hərbi hissələrin birində müddətli hərbi xidmət keçən üç hərbi qulluqçu arasında əlbəyaxa dava ilə nəticələnən münaqişə baş verib. Münaqişəyə səbəb kimi zabitlərin laqeyd münasibəti nəticəsində əsgərlər arasında "dedovşina" hallarının artması göstərilir. Belə ki, qeyd edilən alayın rabitə bölüyündə xidmət keçən əsgərlər Rubik Avakyan və Serik Gevorkyan həmin bölükdə xidmət edən digər əsgər, Ermənistan hərbi komissarlığından hərbi xidmətə çağırılan Karen Akopyana dəfələrlə təzyiq göstərərək onların "botinka"larını təmizləməyi tələb edib. Karen Akopyanın qohumu Artur Amatuni özünün srsial şəbəkə səhifəsində bildirib ki, Karen əsgər yoldaşlarının tələbini yerinə yetirməkdən imtina edərkən Rubik və Serik istifadəyə yararsız olan radiostansiyanın ehtiyat hissələri ilə döyərək onə bədən xəsarətləri yetiriblər. Aldığı zərbələrdən biləyi sınan Akopyan hospitala yerləşdirilib.
Digər hadisə isə Talış kəndi ətrafında yerləşən hərbi hissədə baş verib. Ovanes Minasyan adlı sosial şəbəkə istifadəçisi öz "Facebook" səhifəsində paylaşdığı məlumatda bildirib ki, yaxın dostunun xidmət etdiyi hərbi hissədə 6 hərbi qulluqçu arasında nizamnamədənkənar münasibətlər zəminində kütləvi dava baş verib. Dava nəticəsində müxtəlif bədən xəsarətləri alan 4 hərbçi hospitala yerləşdirilib. Ermənistan ordusunda nizamnamədənkənar münasibətlərin sayının artmasını təsdiq edən digər paylaşımı isə sosial şəbəkə vasitəsilə Qurgen Petrosyan adlı istifadəçi edib. O bildirib ki, Dağlıq Qarabağ ərazisindəki hərbi hissələrdən birində xidmət edən dayısı oğlu, kapitan Edik Poqosyan komandanlığın ona qərəzli münasibətindən bezərək dəfələrlə tərxis olunmaq istəsə də, buna nail olmayıb. Məhz bu səbəbdəndir ki, o artıq üçüncü dəfə hərbi hissəni özbaşına tərk edərək İrəvana qaçıb. Ümumiyyətlə, bu qəbildən olan misalların sayını yetərincə artırmaq mümkündür.
Dağlıq Qarabağ münaqişəsi həmçinin regionda Ermənistanın iqtisadi layihələrdən təcrid edilməsinin də kökündə duran başlıca səbəbdir. Təcavüzə son vermədiyi üçün Ermənistana münasibətdə Azərbaycan iqtisadi təcrid siyasətini bu gün kifayət qədər uğurla yürüdür. Məlumdur ki, Azərbaycan iqtisadi baxımdan regionda söz sahibi ölkədir və bir çox regional, qlobal enerji, nəqliyyat, ticarət layihələrində həlledici tərəfdir. Belə vəziyyətdə Dağlıq Qarabağ və ondan kənardakı daha yeddi Azərbaycan rayonunu işğal altında saxlayan və bu təcavüzə son vermək istəməyən Ermənistanı Azərbaycan iqtisadi baxımdan tam təcrid halına salmaq imkanına malikdir. Bu imkanların işə salınması Ermənistanı indiki çətin vəziyyətə salıb. İşğal siyasəti isə Ermənistanın sadə insanlarının həyatını daha da çətinləşdirib. Ermənistan hakimiyyətinin ölkə içərisində yaratdığı səfalət və qanunsuzluq mühitinin əsasında bu mənada Qarabağ münaqişəsinin dayandığını erməni cəmiyyəti yaxşı bilir. Bu səbəbdən hakimiyyətin Qarabağ siyasətindən Ermənistanın özündə də narazılıqlar artır. Humanitar, beynəlxalq diplomatik əlaqələr və digər parametrlər baxımından da Qarabağ münaqişəsi Ermənistanda ciddi problemlər yaradıb. İndi belə vəziyyətdə münaqişənin yenidən hərb müstəvisində çözülməsi Ermənistan üçün dağıdıcı nəticələrə səbəb olacaq. Elə bu səbəbdən hesab edilir ki, erməni tərəfi yeni fəlakətlərdən qaçmaq üçün danışıqlar yolu ilə məsələnin həllinə razılıq verməlidir.
Nahid SALAYEV
Yazı Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Kütləvi İnformasiya Vasitələrinin İnkişafına Dövlət Dəstəyi Fondunun maliyyə dəstəyilə çap olunur.