Bir neçə gün əvvəl Naxçıvan Muxtar Respublikasının Şahbuz rayonunun Ermənistanla sərhədboyu ərazisində əlverişsiz hava şəraitində məhdud görmə səbəbindən Azərbaycan ordusunun itkin düşmüş əsgərləri - 2004-cü il təvəllüdlü Bəbirov Aqşin Qabil oğlu və 2003-cü il təvəllüdlü Axundov Hüseyn Əhliman oğlu Ermənistan tərəfindən əsir götürülüb.
Sosial şəbəkələrdə yayılmış videogörüntülərin birində əsir götürülmüş Axundov Hüseyn Əhliman oğluna qarşı fiziki işgəncə və qeyri-insani rəftar halları əks olunub.
Azərbaycan Xarici İşlər Nazirliyinin yaydığı açıqlamada qeyd olunub ki, Ermənistanın əsir götürdüyü Azərbaycan hərbçilərinə qarşı törədilən işgəncə ilə bağlı beynəlxalq təşkilatlar məlumatlandırılıb:
"Ermənistan tərəfindən əsirlərə qarşı nümayiş etdirilən sözügedən zorakılıq 1949-cu il Cenevrə Konvensiyalarının, İrqi ayrı-seçkiliyin bütün formalarının ləğv edilməsi haqqında Beynəlxalq Konvensiyanın (CERD), beynəlxalq humanitar və insan haqları hüququndan irəli gələn digər beynəlxalq öhdəliklərin Ermənistan tərəfindən kobud şəkildə pozulmasıdır. Aidiyyəti beynəlxalq təşkilatlar sözügedən zorakılığa, o cümlədən Ermənistan tərəfindən son 30 ildən artıq müddətdə azərbaycanlı hərbi əsirlərə və mülki məhbuslara, itkin düşən 3890 nəfər azərbaycanlıya qarşı zorakılıq faktlarını araşdırmalı və lazımi qiymət verməlidir".
Çox maraqlıdır ki, dünyanın nüfuzlu beynəlxalq təşkilatları bu biabırçı mənzərəyə göz yumur və heç bir mövqe ortaya qoymur. Onların bu qərəzli mövqeyi nə ilə əsaslana bilər?
Hüquqşunas Şəmsəddin Əliyev “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında bildirdi ki, məsələ olduqca ciddidir: “Ermənistanın havadarları da uzun müharibədən sonra belə , son iki il müddətində sülh sazişinin bağlanmasına qarşı çıxdılar. Ermənistanın özü də bu hadisədən sonra aydın şəkildə Azərbaycanla sülh istəmədiyini təsdiqləyir. Sülh istəyən tərəf heç vaxt qarşı tərəfin əsgərinə yırtıcı şəkildə davrana bilməzdi. Müqayisə edəndə insanı hiddət bürüyür. Azərbaycan tərəfi əli silahlı erməni terrorçularını öz vəsaitləri hesabına özlərinə qaytardılar. Azərbaycan hərbiçilərinin Ermənistan vətəndaşının yarasını sarımaqlarına baxmayaraq, sonuncu Azərbaycan əsgərinin Naxçıvan Muxtar Respublikasının Şahbuz rayonunun Ermənistanla sərhəddə əlverişsiz hava şəraitində itkin düşməsində tam fərqli mənzərənin şahidi olduq. Ermənilərin əlinə keçən əsgərlə, ermənilər sanki vəhşi heyvan kimi davrandılar. Bu, təkcə məni yox, bütün Azərbaycan vətəndaşlarını, humanizm düşüncəsi ilə yaşayan dünya birliyini çox hiddətləndirdi. İnsana qarşı bu şəkildə davranmaq olmaz. Əgər doğurdan da hərbi əsirdisə, girovdursa, bunun qaydaları var. Dünya susub və bu bizi çox təəccübləndirir. Mən düşünürəm ki, istər Köçəryanın, istər Sarkisyanın, istərsə də Paşinyanın hər birinin əli Azərbaycan xalqının qanına batıb. Azərbaycan xalqına qarşı soyqırım niyyətindən əl çəkmir ermənilər. Sonuncu bu hadisə bir daha onların Azərbaycana qarşı soyqırımın davamının təzahürüdür. Ermənilərlə bir masada oturmağın özü bizim artan nüfuzumuza xələl gətirir. Beynəlxalq aləm, bəşəriyyət, Avropanın lakomativ dövlətləri kifayət qədər bu hadisəni gördülər. Belə olduğu halda niyə susurlar? Niyə heç bir tədbir görmürlər? Bütün bunlar ona görə baş verir ki, Ermənistan uzun müddət Azərbaycana qarşı bu vəhşiliyə, bu soyqırıma görə cinayətə cəlb olunmur. Belə olduğu halda da, onlar havadarlarına güvənərək, belə azğınlıq edirlər. Ermənistan bağlı beynəlxalq hərbi məhkəmələr təşkil olunmalıdır. Təbii ki, onların cinayət məsuliyyətinə cəlb olunması üçün siyasi rəhbərlikdə olan subyektlər hamısı bəşəriyyətin gözü qarşısında mühakimə olunmalıdırlar. Beynəlxalq hüquqda hamının tanıdığı normalar var. Konbatat olanlar və olmayanlar. Konbatat olanlar - hərbiçilər, konbatat olmayanlar - mülki əhali, ahıl yaşda olanlar, körpələr hesab olunur. Beynəlxalq hüququn və beynəlxalq humanitar hüququn prinsipləri burada kobud şəkildə pozulur. Əgər bu prinsiplər bütün dünyanın gözü qarşısında bu şəkildə pozulursa, o zaman bu beynəlxalq hüquq hesab oluna bilməz. Beynəlxalq hüququn subyekti olan dövlətlərin də nə səbəbdən susduqları bəlli deyil. Ona görə də düşünürəm ki, yəqin Azərbaycan yenə özü bunların cazasını verəcək”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
