“Bakı-Xəbər”in müxbiri Nahid Salayev Aria.az saytının Facebook səhifəsində status paylaşıb. Statusu təqdim edirik:
Artıq bir neçə gündür milli informasiya mühitimizi Şuşada keçirilən Beynəlxalq Media Forumundan paylaşılan rəngarəng və gözəl fotolar bəzəyir. Keçirilən tədbir hamımızı qururlandırdı. Nəinki bu tədbir, Dövlət adına Şuşamızda üst-üstə qoyulan hər bir daşın o gözəl torpaqda qoyduğu iz belə məni hədsiz qürurlandırır. Şuşaya kimin getməsi və ya getməməsi ilə əlaqədar bütün narazılıqlar, umu-küsülər gəldi gedərdi. Bu Vətən torpağı bizə gəldisə getməz inşallah. Əsas olanı budu. Şuşaya dəvət olunmadığına görə narazılıq edənlərə, küsənlərə, ən əsası bütün qələm dostlarıma demək istədiyim bir neçə məsələ var.
10 ildən artıqdır ki, Milli Jurnalistikamızın məcazi mənada böyük adının bir kiçicik hərfi olmaq üçün çalışıram. Nə qədər bacardığımı oxucular bilər yəqin. Müqəddəs gün-bizə qisas almağa, itirdiklərimizi qaytarmağa Cənab Ali Baş Komandanımız tərəfindən fürsət verildiyi gün məndə qələmimi yerə qoyub, 36 yaşımın olmasına baxmayaraq (səfərbərlik həmin günə qədər 35 yaşı tamam olmamış şəxslərə şamil olunur-zabitlər istisna olmaqla) könüllü olaraq ordu sıralarına qoşulmuşam. 2 dəfə yaralanmağıma baxmayaraq dekabrın 1-nə, yəni Laçın azad olunan günə qədər ayaq üstə durmağı bacarıb,elə həmin gün tibb xərəyində(aldığım xəsarətdən dolayı artıq yeriyə bilmədiyimə görə) qospitala ağır vəziyyətdə təxliyyə olunmuşam. Füzulidən Şuşaya qədər bir döyüş yolu keçmişəm. Müharibədən və müalicədən qayitdıqdan sonra Mətbuat Şurası xaric heç bir qurumun yadına düşməmişəm və özümdə heç bir qurumun qapısını döyməmişəm. Müharibədən keçən 2 ilə yaxın müddətdə butün müalicə xərclərimi özüm qarşılamışam. III qrup müharibə əlili olsam belə bunu heç vaxt üstünlük yaxud bir imtiyaz saymamışam. Mən Vətən, Dövlət və ən əsası övladlarıma olan borcumu yerinə yetirdiyimə görə kimdənsə və yaxud hansısa qurumdan nəsə ummuram. Bu gun narazılıq edənlərə səslənirəm. Mən müharibədən sonra, o gözəl Vətən torpağına yenidən,əlimdə silah yox qələmlə getməyi haqq edən adamlardan biri olsam belə bu 2 il müddətində dəfələrlə təşkil edilən səfərlər çərçivəsində məni dəvət etmədiklərinə, mənimlə umumiyyətlə maraqlanmadıqlarına görə heç vaxt heç kimdən inciməmişəm. Çunki gedənlər Şəhidlərimizin, Qazilərimizin və içi mən qarışıq Döyüşçü qardaşlarımın qanı canı bahasına geri aldığı Vətən torpağını ziyarət edir. Bunun özü belə mənim hədsiz qürurlanmağım üçün böyük bir səbəbdi. Buna görə heç vaxt üzülməyin. Mən haqqım ola ola üzülmürəm və incimirəmsə, əksinə hədsiz sevinirəmsə sizdə sevinin. Axı Şuşa Azərbaycandır!!!
