1992-1994-cü illərdə Azərbaycan Respublikası Daxili İşlər Nazirliyinin Daxili Qoşunları respublikamızın ərazi bütövlüyü uğrunda erməni işğalçılarına qarşı döyüşlərdə iştirak edib. Bu döyüş yolunu Vətənə məhəbbət və sədaqət, hərbi şücaət, yenilməz iradə nümunəsi kimi xarakterizə etmək olar.
O illərdə Daxili Qoşunlar ön cəbhədə öz sıralarından yüzlərlə cəsur hərbi qulluqçusunu itirdi. Onların xatirəsi daim qəlbimizdə yaşayacaq. Bu hərbi qulluqçular haqqında son illər apardığım tədqiqatlar məni müxtəlif ünvanlara yönəldib. Vətən yolunda şəhidlik zirvəsinə ucalmış hərbi qulluqçularımızın ailələrinin yaşadıqları həmin ünvanlar respublikamızın əksər şəhər və rayonlarını əhatə edir. Vətənpərvər ruhlu şəhid ailələri ilə ünsiyyət zamanı bir daha əmin oluram ki, qeyrətli oğulların yetişməsində bünövrədən tərbiyə amili böyük rol oynayır.
Şəhid hərbi qulluqçularımızdan biri olan əsgər Misirxanov Elxan Sərxan oğlu 7 iyun 1973-cü ildə Bakı şəhərində anadan olub. Onun ata yurdu bu gün işğal altında olan Cəbrayıl rayonunun Balyand kəndidir. Misirxanovlar ailəsində iki qız, üç oğul övladı dünyaya gəlib. Valideynləri Sərxan Misirxanov və Nigar Haqverdiyevanın tərbiyə verdiyi və cəmiyyətimizə layiqli vətəndaş kimi yetişdirdiyi bu övladların arasında Elxan bir sıra fərdi cəhətlərinə görə fərqlənirdi. Xüsusən də idmana həvəs göstərməsi (o vaxtkı “Lokomotiv” İdman Cəmiyyətinin üzvü olub - Y.A.), cüdoçu kimi tatami üzərində mübarizlik əzmini nümayiş etdirməsi, ancaq eyni zamanda təmkinli olması, öz iradəsini möhkəmləndirməsi onun əsl döyüşçü kimi formalaşmasının təməlini qoyub.
Elxanın babaları II Dünya müharibəsində iştirak ediblər. Babası Həsənxan Misirxanov faşistlərlə döyüşlərin birində həlak olub. Digər babası Şahverdi Allahverdiyev isə ön cəbhədə yaralansa da, müharibədən sağ qayıdıb. Elxan həmişə babaları ilə fəxr edib.
O, Bakı şəhəri Sabunçu rayonunun Zabrat, İstixana Kombinatı qəsəbəsindəki 71 nömrəli orta məktəbin məzunudur. Orta məktəbdə oxuyarkən müəllimlərinin və yoldaşlarının hörmətini qazanıb. Orta məktəbdən sonra 2 nömrəli peşə məktəbində təhsil alıb. Burada dəmir yolu sahəsinə aid ixtisasa yiyələnib. Daha sonra sovet ordusu sıralarına hərbi xidmətə çağırılıb. SSRİ Müdafiə Nazirliyinin Ukraynanın Çerniqov vilayətində yerləşən hərbi hissəsində xidmət edib. Orada tank heyətində sürücü-mexanik hərbi ixtisasına, müxtəlif növ atıcı silahlardan atəş açmaq bacarığına yiyələnən, döyüş taktikası fəndlərini öyrənən Elxan üçün özünün də gözləmədiyi bir məqam yetişdi...
1991-ci ildə artıq SSRİ kimi fövqəl bir dövləti xaos bürümüşdü. Nəhəng bir ölkə idarəolunmaz bir vəziyyətə gələrək dərin böhran içində idi. Vaxtilə zor gücünə qurulmuş, onlarla xalqın azad yaşamaq haqqını tapdamış, dünyanın inkişaf axarı ilə ayaqlaşa bilməyən SSRİ-nin çöküşü sürətli bir prosesə çevrilmişdi.
1991-ci il oktyabrın 18-də Azərbaycanın öz dövlət müstəqilliyini elan etməsi ilə xalqımız tarixi arzusuna qovuşdu. Bu xəbəri Vətəndən uzaqlarda hərbi xidmət keçən azərbaycanlı gənclər də sevinc və coşqu ilə qarşıladılar. Onların arasında Elxan da vardı. O, 1991-ci ilin dekabr ayında həmvətəni olan bir qrup əsgər yoldaşı ilə Vətənə dönür, yenicə müstəqillik qazanmış respublikamıza xidmət etməyi özünün şərəfli vəzifəsi bilir.
Həmin dövrdə Ermənistan-Azərbaycan, Dağlıq Qarabağ münaqişəsi daha da kəskinləşmişdi. Dağlıq Qarabağda azərbaycanlı yaşayış məntəqələri və Ermənistanla həmsərhəd rayonlarımız ermənilərin hərbi təcavüzünə məruz qalırdı. Bir tərəfdən də ölkədaxili ictimai təlatümlər və qarşıdurmalar ara vermirdi. Belə vəziyyət torpaqlarımızın işğalı təhlükəsini artırırdı.
1992-ci il fevralın 26-da Xocalıda soydaşlarımıza qarşı törədilmiş soyqırım erməni faşizminin nəyə qadir olduğunu bütün dünyaya göstərdi. Bu dəhşətli faciədən sonra düşməndən qisas almaq əzmi ilə neçə-neçə gənc silaha sarıldı və ön cəbhəyə yollandı.
O vaxt ordumuzun ilk hissələri yeni formalaşırdı. Daxili İşlər Nazirliyinin Daxili Qoşunlarının da yaranması prosesi gedirdi. 1992-ci ilin 12 mart tarixindən etibarən Daxili Qoşunlar erməni işğalçılarına qarşı döyüşə başlamışdı.
E.Misirxanov 1992-ci ilin aprel ayında həqiqi hərbi xidmətə çağırılaraq Daxili Qoşunların sıralarına qəbul olunub. O, Bakıdakı və Hacıqabuldakı “N” saylı hərbi hissələrdə bir müddət hərbi xidmət keçib və sonra ön cəbhəyə göndərilib. Müstəqil dövlətimizin hərbi qulluqçusu kimi hərbi and içməsi, müqəddəs üçrəngli bayrağımızın hərbi hissələrimizdə dalğalanması sovet ordusunda hərbi xidmət keçmiş gənc olaraq onun qəlbində böyük ruh yüksəkliyi yaratmışdı. Onun “N” saylı hərbi hissənin tərkibində Ağdam-Ağdərə cəbhə bölgəsindəki Papravənd, Qalayçılar, Şelli, Xıdırlı, Xatınbəyli, Əmiralılar, Seyidlər, Qazançı, Çıldıran, Drımbon (Heyvalı), Kaçaqot (Yayıcı), Manikli, Canyataq, Gülyataq kəndləri, Fərrux və Sığınaq yüksəkliklərindən keçən döyüş yolu hərbçi şücaəti və fədakarlığının nümunəsidir. O, düşmənə qarşı qətiyyət və cəsarətlə döyüşürdü. Hücum və müdafiə xarakterli döyüşlərdə düşmənin xeyli canlı qüvvəsini məhv edib, atəş nöqtələrinin darmadağın edilməsində əsgəri hünəri ilə fərqlənib. Komandirlər onun qorxmazlığını döyüşçülərə nümunə göstərirdilər. 1992-ci il oktyabr ayının 28-də döyüşdə ayağından yaralanıb. DİN-in qospitalında müalicə olunduqdan sonra Elxan yenidən döyüşlərə atılıb. Döyüşlərdən birində bu dəfə yüngül dərəcədə yaralanıb, ancaq yenə də ruhdan düşməyib, ağır sınaqlardan çəkinməyib.
Əsgər E.Misirxanov 1993-cü il martın 5-dən 11-dək Sığınaq yüksəkliyi ərazisində döyüşlər zamanı şəhid olub. Həmin ərazidə mühasirəyə düşmək təhlükəsi ilə üz-üzə qalmış döyüşçülərdən biri kimi son nəfəsinədək dəyanətlə vuruşub. Ölüm şəhadətnaməsində həlak olduğu tarix 11.03.1993-cü il göstərilib. Sənəddə qeyd olunub ki, hərbi qulluqçu güllə yarasından həlak olub. Şəhid hərbi qulluqçumuzun cənazəsi martın 12-də Bakıya gətirilib. O, paytaxtın Sabunçu rayonu Bakıxanov qəsəbəsindəki Şəhidlər Xiyabanında dəfn edilib.
Vaxtilə təhsil aldığı 71 nömrəli orta məktəbə 18.04.1994-cü ildə şəhidin adı verilib. Orta məktəbdə onun büstü qoyulub və xatirə guşəsi yaradılıb. Elxan orta məktəbin ilk şəhididir. Misirxanovlar ailəsi məktəbə şəhidin adının verilməsi və orada büstünün qoyulması məsələsində Elxanın ədəbiyyat müəlliməsi olmuş mərhum Gülzar İbrahimovanın və həyat yoldaşı, ziyalı insan Tahir İbrahimovun təqdirəlayiq fəaliyyətini, şəhidin büstünün hazırlanmasında əməyi olan şəxslərdən Vahid Hacıyev, Seyran Zülfüqarov, Arif Musayev və Rəfael Cəfərovun xeyirxahlığını minnətdarlıqla qeyd etdilər. Şəhid ailəsinə mərhum Ramiz Mirzəyev də (uzun illər neft sənayesi müəssisələrində məsul vəzifələrdə çalışıb - Y.A.) vaxtilə diqqət və qayğısını əsirgəməyib.
Hərbi qulluqçumuz haqqında bu günədək respublikamızın bir sıra qəzetlərində məqalələr dərc olunub. Həmin məqalələrdə onun döyüş yolu işıqlandırılıb.
Şəhidin ailəsinə dövlət tərəfindən müvafiq müavinət verilir. Elxanın valideynləri pensiyaçıdırlar. Onların əmək fəaliyyəti müxtəlif müəssisələrdə keçib, halal zəhmət insanlarıdırlar. Elxanın qardaşları Babək Misirxanov, Bəhruz Misirxanov və bacıları Sevda Misirxanova, Sücaət Misirxanova müxtəlif peşə sahibidirlər, hər biri öz sahəsində dövlətimizin tərəqqisi üçün çalışır. Onların xatirəsində Elxan həmişə cavan qalacaq, onun yoxluğunun ağrı-acısı ilə yaşasalar da, şəhidin doğmaları olduqlarından qürur duyurlar. Misirxanovlar ailəsinin bir oğul nəvəsi Elxanın adını daşıyır.
Şəhidin atası mənimlə söhbətində dedi ki, işğal olunmuş torpaqlarımız azad olunsa, şəhid ruhları da rahatlıq tapar, onların doğmaları üçün isə bu, böyük təsəlli olar. Şəhidlər o günə qovuşmaq üçün canlarını fəda etdilər və biz xalq olaraq bu arzumuza mütləq qovuşacağıq!
Allah rəhmət eləsin!
Yalçın QAYA
