Valeh Yaqub oğlu Rəhimov vətənin qeyrətini hər şeydən üstün tutan, onun təəssübünü çəkən xalqımızın mərd övladlı idi. Lerik rayonunun Veri-Əliabadı kəndində dünyaya göz açmışdı. Vətənə məhəbbət, sədaqət ruhunda tərbiyə alan Valeh həyatı dərk edən gündən namərd erməni dığaların Azərbaycanda törətdiyi vəhşiliyə, doğma yurdun yadelli basqına məruz qalmasına heç cür dözə bilmir. Və nəhayət, cəsurluq, rəşadət qanında-canında olan, vətənin qeyrətli oğlu Valeh 18 yaşa çatır. 1994-cü ilin oktyabr ayında Milli Ordu Sıralarına yola düşür.
Düşmənlə ilk ağır vuruşda əsl qəhrəmanlıq nümunəsi göstərir, vətəninə necə ürəkdən bağlı olmasını əyani şəkildə sübut edir. Bundan sonra da düşməni məhv etmək üçün həmişə qaynar nöqtələrə can atır, qalib olmaq istəyi ilə döyüşür, mərdliyi, vətən sevgisi onu dostları yanında başıucalıq gətirir.
Valeh Rəhimov 1995-ci ilin fevralında Beyləqan- Tərtər istiqamətdə düşmənlə ölüm-dirim savaşına girir, vətən torpağının azadlığı naminə igidliklə, cəsarətlə vuruşur. Təəssüf ki, bu onun axırıncı döyüşü olur. Fevralın 11-də namərd gülləsi Valehdən yan keçmir. Köksündə vətən, torpaq eşqi ilə çırpınan gənc ürəyi əbədi dayanır. Qürurlu bir xalqın mərdlik tarixini özündə yaşatmaq üçün dan ulduzuna dönür, öz parlaqlığı ilə qəhrəmanlığa gedən yolunu göstərir.
Valeh Rəhimov cəmi 5 ay Milli Orduda oldu. Amma bu qısa vaxtda elə bir hünər göstərdi ki, onu zamanın heç bir tufanı tarixdən silə bilməz. Canını vətən yolunda fəda etməklə özündən sonra böyük vətənpərvərlik nümunəsi qoyub.
Lerik camaatı öz qəhrəman oğlunu bir an belə unutmur. Vaxtilə oxuduğu Veri-Əliabadı kənd məktəbi onun adını daşıyır. Onun anım günü yenə də el-obada qürur hissi ilə keçdi. Elin şəhid oğlunun xatirəsi rəşadət zirvəsindən boylanırdı. O, qalxdığı zirvəni vətənə olan sonsuz sevgisi ilə yoğurub yapmışdı...
Zəfər ORUCOĞLU Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü.
