Ömrünün 32-ci ilini yaşayan Ramin Hümmətovun adı indi çoxları üçün əzizdir. Çünki o, xalqına, vətəninə olan halal sevgisini təmənnasız olaraq xidmətə çevirə bilib. 2016-ci ilin aprel döyüşlərində vətən torpaqlarının azadlığı uğrunda göstərdiyi qəhrəmanlıq hər bir azərbaycanlı üçün qürur mənbəyinə çevrilməklə bizə hər vaxt onunla öyünmə haqqı verir.
Ramin Talış dağlarının ətəklərində qərar tutmuş Lerik rayonunun Hamarat kəndində dünyaya göz açıb. Sonradan ailəsi Lənkəran rayonunun Kərgəlan kəndinə köçür, o burada boya-başa çatır. 2003-cü ildə hərbi xidmətə çağırılır. İlk gündən öz cəsarəti, ləyaqəti, vətənpərvərliyi ilə seçilir. Hərbi hissədə rabitə üzrə təhsil alır, divizionda bu sahəyə manqa komandiri təyin olunur. Əsgərlərə sədaqəti, vətənə vicdanlı xidməti ona etimad qazandırır. Bu vətən oğlu xidməti zamanı fəaliyyətin bütün mərhələlərində torpaqların azadlığını, Azərbaycanın gələcəyini düşünür.
Ramin hərbi xidmətini üzüağ başa vurub evə qayıdır. Nəcib amalla, saf niyyətlə həyatını davam etdirmək istəyir. Qaldı ki, düşmən tapdağında olan torpaqlar onu rahat buraxmır. Yenidən bir ər oğul kimi vətənin müdafiəsinə qalxır. Ön xətdə müddətdən artıq hərbi qulluqçu kimi xidmətə başlayır. Rabitə aparatlarının işləmə prinsiplərini, istismar xüsusiyyətlərini yaxşı bilir, bu sahədə zəngin təcrübəyə malik idi. Bir neçə döyüşdə igidlik göstərir, dostlarında mübarizə əzmi yaradır. 2016-ci il aprel döyüşlərin də isə öz gücünü tam erməni dığalarına göstərir.
Aprelin əvvəlində erməni silahlı birləşmələri daha geniş təxribata başlayır. Cəsur Azərbaycan əsgərləri bu təxribatın qarşısını alıb, əks hücuma keçirlər. Çavuş Ramin Hümmətov öz üzərinə çətin bir missiyanı götürüb, bütün mövcud vasitə və üsullardan istifadə edərək, əks-hücum haqqında məlumatları, silahların, sursatların maşınlara yüklənməsi, toplardan atəş açılması əmrini şəxsi heyətə, müvafiq kiçik komandirlərə vaxtında çatdıra bilir. Artilleriyaçılarımız vaxtında düşmənin atəş mövqelərini, strateji məntəqələrini atəşə tutur. Piyadalarımız qəhrəmanlıqla düşmənin üzərinə şığıyır. Düşmən təlatümə düşür. Ermənilər çox sayda itki verməklə qeyrətli ordumuzun qarşında aciz qalaraq geri çəkilir. İşğal olunmuş ərazimiz azad olunur. Lələ təpə nəzarətə götürülür. Divizion komandirin “ Yerə yatın!” əmri eşidilir. Bu an yaxınlığa mərmi düşür, çoxsaylı qəlpələr çavuş Raminin hər iki ayağını yaralayır. O, huşunu itirir, zabit İlqar Məmmədov onu döyüşün içindən çıxarır və o, təcili təxliyə edilərək helikopterlə Bakıya yola salınır. Aylarla müalicə olunsa da, sağ tərəfi fəaliyyətini itirir. Göstərdiyi hünər vətənin qəhrəman oğluna “ Şüçaətə görə” medalı qazandırır.
R.Hümmətovun ürəyi vətən eşqi ilə döyünür, həmişə onun bütövlüyü uğrunda mübarizəyə hazırdır. Deyir ki, sağlamlığım bərpa olunsa, yenidən xidmətə qayıdaram. Böyük Qələbəni qazanacaq hərbiçilər arasında olmaq istəyirəm.
Zəfər ORUCOĞLU
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, “Qızıl qələm”, “ Xalqın nüfuzlu ziyalısı”, “İlin vətənpərvər adamı”, “Azərbaycan bayrağı” media mükafatçısı.
