Fatimə Hacıbəyli: "Ağır cinayət törədən uşaqların həbs müddəti 10 ildən 8 ilə deyil, daha da azaldılmalıdır, çünki uşaqların ətraf aləmdən azı bir neçə ay belə təcrid olunması onların gələcək həyatına mənfi təsir göstərir"
Gələcəyimiz sayılan uşaqların həbsxanaya düşməsi ürək ağrıdan məqamdır. Təbii ki, uşaqlar bilməyərəkdən və ya dərk etmədən hansısa cinayəti törədir və onun cəzasını da uşaqlıq keçirmədən, həbsxana divarlarında çəkir. Düzdür, ötən illərlə müqayisədə Azərbaycanda cinayət törədən uşaqların sayı azalıb.
Ən ağır cinayət törədən uşaqlara verilən cəza müddəti 10 ildir. Azərbaycanda uşaqlar üçün ağır cəzaya görə tətbiq edilən maksimal həbs müddətinin 10 ildən 8 ilə endirilməsi təklif olunur. Belə bir təkliflə UNİCEF-in Azərbaycandakı nümayəndəsi Edvard Karvard çıxış edib.
Ekspertlər də cinayət törədən uşaqların həbs müddətinin azaldılması təklifini mübət dəyərləndirir.
"Vəfa" Sosial İctimai Birliyinin rəhbəri Fatimə Hacıbəyli "Bakı-Xəbər"ə açıqlamasında təəssüf hissilə qeyd etdi ki, bəzi uşaqlar cinayət törədərək həbsxanaya düşür: "Düzdür, o uşaqların bu addımı atmasının müəyyən səbəbləri var. Uşaq cinayət törədirsə, bunun ilk günahı onun valideynindədir. Ailə münaqişəsi, valideynlər arasında yaşanan anlaşılmazlıq uşaq psixologiyasına təsir edir və onların yaşadığı çətin anların qisasını kimdənsə almaq istəyirlər. Uşaqların cinayət törətməsinin səbəblərindən biri də onların düzgün insanlarla ünsiyyətdə olmamasıdır. Valideyni tərəfindən imtina edilən, küçə həyatı yaşayan uşaqlar əsasən müxtəlif xarakterli cinayət törədir".
Həmsöhbətimiz hesab edir ki, cinayət törədən uşaqların həbs müddətinin azaldılması təqdirəlayiq təklifdir: "Təklif olunur ki, ağır cinayət törədən uşaqların həbs müddəti 10 ildən 8 ilə azaldılsın. Ancaq mən təklif edərdim ki, bu müddət bir neçə il azaldılsın. Çünki uşaqların ətraf aləmdən azı bir neçə ay belə təcrid olunması onların gələcək həyatına mənfi təsir göstərir. 8-10 il həbsxana həyatı keçən yeniyətmə azadlığa qovuşanda o neçə bir insan olacaq? O uşaq həbsxanada keçirdiyi hər bir günü xatırlayacaq və bu, istər-istəməz, onun psixologiyasına mənfi təsir göstərəcək". F.Hacıbəyli təklif edir ki, həbsxanadan çıxan uşaqların cəmiyyətə adaptasiya olunması üçün xususi sığınacaqlar və ya mərkəzlər yaradılsın: "Ömrünün bir neçə ilini həbsxana divarında keçirən uşaq azadlığa çıxan kimi insanlarla ünsiyyətdə ola bilməyəcək. O hər kəsdən qaçacaq. O uşaqları azadlığa hazırlamaq lazımdır ki, keçmişdə yaşadığını unutsun və etdiyi səhvi təkrar etməsin".
Günel CƏLİLOVA
