(Onuncu yazı)
Vətən müharibəsi şəhidi, Xüsusi Təyinatlı Qüvvələrin giziri, Xocavənd və Şuşa rayonları uğrunda xüsusi şücaət və qəhrəmanlıqlar göstərmiş Tahirov Vüsal Mehdi oğlu haqqında xatirələr bitmir. Haqqında deyilənlərdən bəzi seçmələri böyük qürur və minnətdarlıq hissi ilə təqdim edirik.
Abşeron rayon Xırdalan şəhər 9 nömrəli tam orta ümumtəhsil məktəbinin təlim-tərbiyə işləri üzrə direktor müavini Xavər Fərhadova Vüsalla bağlı xatirələrini isti mehribanlıqla bizimlə bölüşdü:
- Vətən uğrunda canlarını fəda etmiş bütün oğulların müqəddəs ruhları qarşısında baş əyirəm. Məktəbimizin şagirdi Vüsal Tahirov da qəhrəman oğulların sırasındadır.
Heç bir valideyn övladının, yaxud heç bir müəllim şagirdinin şəhid olmasını istəməz... Dərs dediyim şagirdlərdən üç nəfəri Vətən müharibəsində şəhid oldu. Vüsal da Vətən naminə şəhadət şərbətini içdi. Allah bilir ki, mən Vüsalın və o biri şagirdlərimin şəhid olduqlarını eşidəndə hansı hallara düşmüşdüm...
Vüsal Tahirov ağıllı, nəzakətli davranışları olan uşaq idi. Fiziki görkəmcə zəif cüssədə idi, ancaq ağlı, sakit təbiəti ilə çoxlarından fərqlənirdi.
Mən Vüsala “İnsan və cəmiyyət” fənnindən dərs deyirdim. Tapşırırdım ki, dərsi əzbərləməyin, necə dərk edirsinizsə, o cür də danışın. Məni inandırın ki, kitabdan oxuduğunuzu insan və cəmiyyət fonunda xarakterizə edə bilirsiniz.
Vüsal dərsi rəvan, səlis nitqlə danışırdı. Hərdən də deyirdi ki, Xavər müəllimə, biz dərsdən çox sizi sevirik. Allah şahiddir, mən də onları tərbiyəli və əqidəli olmalarına görə hədsiz sevirdim.
Vüsal idmanla məşğul olurdu, deyirdi ki, idman boyuma təsir edə bilər. Etdi də, biz onu artıq zəif cüssədə yox, normal bədən formasında görürdük.
Vüsal ünsiyyətcil idi, kollektivi, kollektivçiliyi sevirdi. Sakit, qarabuğdayı çöhrəsi böyüdükcə ciddilik və zəmlə dolurdu.
Məktəbimizdə vətənpərvərlik hissi çox güclüdür və şagirdlərimiz artıq Vətən sevgisi ilə dolublar. Biz demək olar ki, hər gün foyedə - Vüsalın və o biri iki şəhid şagirdimizin stendi önündə onlara 44 günlük müharibəni aşılayır, onlara qürurlu, məğrur və mübariz böyümək şansı veririk. Bu da Vüsal kimi qəhrəman oğulların qəhrəmanlıq örnəkləridir...
Allahdan bütün şəhidlərimiz rəhmət, valideynlərinə səbr diləyirəm.
Abşeron rayon Xırdalan şəhər 9 nömrəli tam orta ümumtəhsil məktəbinin biologiya müəllimi Minarə Əhmədova Vüsal haqqında bunları dedi:
- Mən Vüsal Tahirova biologiya fənnindən dərs demişəm. Qarabuğdayı, cılız vücudu olan bir uşaq idi. Dostlarına nisbətən zəif cüssəsi var idi. Həmişə arxa oturacaqda otururdu; çox sakit, ancaq çox nəzakətli davranışlara malik idi. Əlaçı olmasa da, dərslərini yaxşı mənimsəmək üçün çalışır, ciddi-cəhd göstərirdi. Bir dəfə deməzdi ki, dərsə hazır deyiləm. Dərsi bacardığı səviyyədə danışırdı.
Mən hər dəfə məktəbə daxil olanda onun foyedəki şəklini görüb ayaq saxlayır, bir anlıq Vüsalın əvvəlki çağlarını gözlərimin önündən keçirirəm. Doğrudan da, kimin böyüyəndə kim və nəçi olacağını yalnız Allah bilir...
Hər dəfə də uşaqlara aşılayırıq ki, Vüsal və digər iki şəhidimiz Vətən uğrunda canlarını fəda ediblər. Onların qəhrəmanlıqları sizin üçün bir örnək olmalıdır. Nə xoş ki, şagirdlərimiz Vüsalın və o biri iki şəhidimizin qəhrəmanlıqlarını əxz edə bilirlər...Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət eləsin.
Vüsalın valideynlərinə Allahdan səbr arzulayıram.
Vüsalın riyaziyyat müəllimi Naibə Nəzərəliyeva içindəki kövrək xatirələri dilə gətirdi:
- Mən Vüsala riyaziyyat fənnindən dərs demişəm. O, mənim xatirəmdə çox yaxşı izlər qoyub...
Cılız, qarabuğdayı, sakit təbiətli, yüksək davranışlı uşaq idi, dərslərinə ciddi yanaşırdı. Həmişə də arxa oturacaqda otururdu. Tapşırıqları yerinə yetirir, öz üzərində ciddi çalışırdı. Hətta tənəffüslərdə də bayıra çıxmır, dərsləri ilə məşğul olurdu...
Bir gün eşitdim ki, Vətən müharibəsinə qatılıb, xüsusi bacarıq və şücaət göstərir. Həmin an bir qədər təəccüb etdim ki, o cür sakit uşaq bunu necə bacardı?! Deməli, insanı baxışları yox, içindəki təpər bəlli edirmiş...
Mən Vüsalla fəxr edir, qürur duyuram. Sevinirəm ki, məktəbimizin onun kimi qəhrəman şagirdi var.
Məktəbimizin üç şəhidi var, hər üçünə dərs demişəm. Vüsal o biri şəhid şagirdlərdən aşağı sinifdə - Qəmər müəllimin sinfində təhsil alırdı.
Artıq 6-cı ildir ki, biz şagirdlərimizə məktəbimizin şəhidlərini təbliğ edir, onların qəhrəmanlıq örnəyini şagirdlərimizə aşılayırıq. Onlar artıq yaxşı bilirlər ki, Vətən sevgisi nədir, insan Vətən uğrunda necə şəhid ola bilir...
Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət eləsin! Onların yeri Cənnətdir.
Vüsalın valideynlərinə Allahdan səbr diləyirəm.
Vüsalın dostu Ümid illərlə bir yerdə yaşadıqları anlara belə rakurs etdi:
- Vüsalla yaxın dost idik. Ürəyini mənə açır, əsl dostluq nümunəsi sərgiləyirdi. Əliaçıq uşaq idi, cibindəki pulu son qəpiyinə qədər xərcləyirdi. Çox dostcanlı idi. Məhlədə, küçədə, ya haradasa başqa uşaqlarla sözümüz-söhbətimiz, ya dava-dalaşımız olurdusa, Vüsal sonadək yanımızda olur, bizi müdafiə edirdi. Çox qorxmaz, cəsarətli idi.
Vüsal iman əhli idi, tez-tez onunla məscidə gedir, dualar edirdik. Onun içində Allaha və vətənə xüsusi bir sevgi var idi.
Çoxları üçün qarabaq təsiri bağışlasa da, çox gülərüz, hərəkətli idi. Yaxşı futbol oynayırdı. Məhlədə tez-tez futbol oynayırdıq, hər dəfə də Vüsalın vurduğu qollar sayəsində qalib gəlirdik. Mən ona “məhləmizin Messisi” deyirdim.
Vüsal xatirimdə çox yaxşı dost kimi qalıb. Şəhid olmasını eşidəndə, səmimi deyirəm, şok keçirtdim. Bir anlıq inana bilmədim ki, qardaş qədər sevdiyim insan artıq həyatda yoxdur... Allah ona şəhidlik nəsib edib. Məzarı daim ziyarət yeri olacaq.
Allah ruhunu şad etsin!
Şərur rayon sakini, Vüsal Tahirovun hərbçi dostu Ağayev İbrahim Ramiz oğlunun dediklərindən:
- Vüsal Tahirovla 2018-ci il avustun 8-də tanış olduq. Onda Vüsalgil kursda idilər. Tez qaynayıb-qarışdıq. Olduqca mehriban, gülərüz insan idi. Onunla bir neçə dəfə Batabatda meşə təlimlərində olmuşuq. Yemək zamanı bir yerdə olur, səmimi söhbətlər edirdik. Soyadım Ağayevdir deyə nədənsə mənə “ağa” deyirdi. Onun məndə şəkli də var. Unutmayacağım dostdur. Nə vaxt telefonumda onun adını yığıram, ekranda dərhal şəkli görünür...
2019-cu ilin mart ayında biz dağa qar təliminə getdik. Bir həftədən çox orada qaldıq, xüsusi geyimdə döyüş təlimləri barədə təlimatlandıq.
Adları yadımda qalan şəhid dostlarım çoxdur: gizir Bağır Əsəd oğlu Ələkbərov, Xaməmmədov Şirxan Xaməmməd oğlu, Həsənov Elməddin Elşən oğlu, qrup komandirim Feyzullayev Zahir Eyvaz oğlu və kəskin snayperçi Tahirov Vüsal Mehdi oğlu.
Buz Vüsalla hər gün bir yerdə idik. Səhərdən axşama onunla əsl dostluq ünsiyyətimiz olurdu. Çox vaxt atışmalar zamanı poliqonlarda qalırdıq. Təlim-dərslərdə həmişə fərqlənirdik.
Vüsal ucaboy, yaraşıqlı, səliqəli insan idi. Çox sonralar bildim ki, Vüsal Şərur rayonunun Danyeri kəndindəndir. Onun xalası oğlu da tez-tez bizimlə ünsiyyət qururdu... Onu da mənə elə Vüsal təqdim etmişdi.
Heyif ki, Vüsal kimi mərd oğulları, vətəni canından artıq sevən qəhrəmanları itirdik. Təsəllimiz odur ki, Vüsal və onun kimi cəsur oğullar şəhidlik zirvəsinə ucalıblar.
Əslində, müharibələr insan taleyi ilə faktlaşan kabuslardır, tarixin alt qatlarında gizlənən gerçəklərdir. Vətən müharibəsi də bu qəbildən diqqət çəkir. Minlərlə soydaşımız bu müharibədə canını qurban verdi. Vüsal Tahirov da tarixə bəlli olmayan həqiqətləri üzə çıxarıb, öz milli vətənpərvərlik iradəsini nümayiş etdirən cəsur oğullardan biri kimi yaddaşımızda qaldı.
8 Noyabr tariximizə Qələbə günü kimi yazıldı. Qələbə günü - bu xüsusi əhəmiyyət daşıyan, bu olduqca möhtəşəm çöhrəsi ilə diqqət çəkən parlaq gün tarixin qan yaddaşına misilsiz an kimi köçdü, ölkəmiz üçün bu işıqlı gün olduqca zəruridir. Vətən müharibəsində şərəfli döyüş yolu keçmiş Vüsal Tahirov heyif ki, qələbədən xəbər tuta bilmədi. Noyabrın 8-də ağır qəlpə yarası ilə komaya düşdü, 8 gün sonra - noyabrın 16-da xəstəxanada şəhidlik zirvəsinə ucaldı. Onun qəhrəmanlığı təbii ki, heç vaxt yaddaşlardan silinməyəcək. Çünki bu qəhrəmanlıq gənc nəsil üçün əsl vətənpərvərlik nümunəsidir.
Allahdan Vüsala rəhmət, doğmalarına səbr diləyirəm
(Ardı var)
Hikmət Məlikzadə
