Məlum konstitusiya dəyişikliklərindən sonra Ermənistan prezidenti Serj Sarkisyan səlahiyyət müddəti başa çatdıqdan sonra baş nazir qismində ölkəsini idarə etmək üçün indidən genişmiqyaslı hazırlıq işləri görür. Çünki konstitusiya dəyişiklikləri ilə prezidentin səlahiyyətləri xeyli azaldılıb və əsas söz sahibi qismində artıq baş nazir çıxış edəcək.
Ermənilər özləri də etiraf edir ki, bütün bunlar Sarkisyanın baş nazir qismində ölkəyə rəhbərliyi davam etdirməsinə hesablanıb. Baş naziri isə parlament seçdiyindən, indi Sarkisyan üçün əsas məsələ gələn ilin aprelində keçiriləcək seçkilərdə partiyasının, saxtakarlıq yolu ilə olsa belə, qələbəsini təmin etməkdir. Əslində Sarkisyan inzibati resurslar hesabına bu istəyinə nail olacağına ümid edirdi. Amma son proseslər ona qarşı ciddi müxalifətin formalaşmaqda olduğunu göstərir və sabiq məmurların da burada rol alması prezidentin niyyətlərini həyata keçirə bilməsinin elə də asan olmayacağını göstərir. Hətta fikirlər səslənir ki, Sarkisyan saxtakarlığa getsə, ölkədə hakimiyyət dəyişikliyinə səbəb olacaq yeni inqilab baş verəcək.
Hazırda Sarkisyan üçün əsas təhlükə keçmiş müdafiə naziri Seyran Ohanyandan gəlir. Belə ki, aprel döyüşlərində erməni ordusunun aldığı zərbələrin doğurduğu siyasi nəticələrə görə vəzifəsindən azad edilən Seyran Ohanyan aktiv siyasi fəaliyyətə keçmək üçün hazırlıqlar görür. Artıq məlumdur ki, Ohanyan 2017-ci ilin aprelində ölkədə keçiriləcək parlament seçkisində namizədliyini irəli sürəcək. O bildirib ki, müdafiə naziri vəzifəsindən azad edildikdən sonra təklif olunan bütün postlardan imtina edib: "Mən ölkədə baş verən ictimai-siyasi proseslərə biganə qala bilmərəm. Nazir postu ilə sakitcə vidalaşdım. Mənə təklif olunan bütün postlardan da imtina etdim. Ölkədaxili proseslərə öz bilik və təcrübəmi daxil edib yeni siyasi güc yaratmaq istəyirəm". İnformasiyaya görə, S.Ohanyan deputat seçilərsə, onun Ermənistanın yeni parlamentinə sədrlik edəcəyi ehtimal olunur. Digər tərəfdən Sarkisyanın vəzifədən azad etdiyi məmurlar da aktiv şəkildə Ohanyanın ətrafında birləşir. Qeyd edək ki, dekabrın 23-də Ohanyanın liderlik etdiyi "Üçüncü Respublika" Partiyasının təsis qurultayı keçiriləcək.
Xatırladaq ki, Ermənistan prezidentinin parlamentdəki daimi nümayəndəsi, Ermənistan Prezidenti Aparatı rəhbərinin müavini Viktor Dallakyan oktyabrın 10-da istefa verib. O, hakim Respublika Partiyasından da çıxdığını və aktiv siyasətə qayıtdığını, 2017-ci ildə keçiriləcək parlament seçkilərində fəal iştirak etmək niyyətində olduğunu açıqlamışdı. Viktor Dallakyan da Ohanyanla eyni cəbhədə yer alır. Məlumata görə, onların birləşdiyi yeni partiyanı Rusiyadakı erməni diasporu maliyyələşdirir. Bütün bunlar Sarkisyanın hakimiyyətdə qalmaq planlarına ziddir və onun üçün əlavə problemlər deməkdir. Ermənistanı bürüyən iqtisadi böhran, hərcmərclik, dövlətin talan olunması fonunda diaspor qüvvələri də Sarkisyandan üz döndərib. Bu durumda fikirlər səslənir ki, Ermənistanın siyasi dairələrində iqtidar uğrunda açıq savaş gedir və bu savaşda qalibiyyətə ən yaxın namizəd Seyran Ohanyandır. Sarkisyana qarşı digər müxalifət cəbhəsi isə eks-prezident Levon Ter-Petrosyanın ətrafında cəmlənib. Gələn il keçiriləcək parlament seçkilərində bu müxalif qüvvələr də parlamentdə xeyli sayda yer əldə etmək istəyir. Levon Ter-Petrosyan isə bu fonda hakimiyyəti daha sərt formada tənqid edir. Məsələn, onun sözlərinə görə, Ermənistan iqtisadiyyatı 1994-2008-ci illər ərzində müəyyən inkişaf tendensiyasına malik olduqdan sonra dəhşətli geriləmə yaşayır, üstəlik, heç bir sağlamlaşma perspektivlərinə malik deyil: "Necə deyərlər, tunelin sonunda işıq görünmür. Bu heç də o demək deyil ki, Ermənistanda milli sərvət yaradılmır. Şübhəsiz ki, yaradılır, ancaq 2001-ci ildən başlayaraq hakimiyyətdəki yüksək vəzifəli şəxslərin soyğunçuluğu nəticəsində bu sərvət dəbdəbəli sarayların tikintisinə və Afrikada şir ovuna xərclənir, qalanı xarici banklarda toplanır". O bildirir ki, maddi resurs məsələsində də diaspora arxayın olmaq lazım deyil: "Hər şeydən əvvəl, diaspor Ermənistana niyə kömək etməlidir ki, onun sərvətlərini öz hakimiyyəti talayır. İkincisi, xeyriyyəçilərin və sadə xalqın müstəqilliyin ilk illərində göndərdiyi humanitar yardımın ölkənin büdcəsinin iki-üç faizindən çox olmadığını da unutmaq lazım deyil". Keçmiş prezident hakimiyyətin Qarabağ siyasətini də sərt tənqid edir: "Ötən 18 ilin acı təcrübəsindən dərs götürülməyib, rejim Azərbaycan və Türkiyə ilə əbədi qarşıdurma siyasətini davam etdrməyi qərara alıb ki, bu siyasət qısa dövr ərzində artıq Ermənistanda və Qarabağda böyük sosial, iqtisadi, demoqrafik, mənəvi-psixoloji dağıntılara gətirib çıxarıb. Bu o deməkdir ki, həmin dağıntılar daha 18 il də davam etsə, Ermənistandan və Qarabağdan heç nə qalmayacaq, problem aktuallığını öz-özünə itirəcək. Dəfələrlə deyilib ki, Ermənistanın və Qarabağın təhlükəsizliyinin , iqtisadi inkişafının və demoqrafik vəziyyətinin yaxşılaşmasının təminatı Qarabağ münaqişəsinin və erməni-türk münasibətlərinin nizamlanmasıdır. Lakin belə məlum olur ki, bu elementar həqiqəti dərk etməyə bizim hakimiyyətə 18 il də bəs etməyib. Qarabağ məsələsinin Ermənistanın maksimal səylərlə indi nail ola biləcəyi həllinə daha sərfəli şərtlərlə hələ 1998-ci ildə nail olmaq mümkün idi. Bu baş versəydi, nəinki biz son 18 ilin mənasız itkilərindən və əzablarından yaxa qurtarardıq, eyni zamanda indi daha fərqli - çiçəklənən, əhalisi sıx, inkişaf etmiş və təmin olunmuş Ermənistana, Qarabağa nail olmuşduq. Təəssüf ki, bu sadə həqiqətlər vaxtında mənim müəyyən həmkarlarım tərəfindən dərk edilmədi və biz məsələnin həlli üçün ən münasib məqamı əldən buraxdıq". Bütün bunlar isə o deməkdir ki, Sarkisyanın gələn il üçün parlament seçkilərilə bağlı planları reallaşmaya və Ermənistanda yeni hakimiyyət dəyişikliyi yaşana bilər.
Nahid SALAYEV