Bizə elə gəlir ki, Zəngəzur qəzasını ermənilərə bolşeviklər verdi, amma əslində bolşeviklər də sifariş yerinə yətirib
Aprelin 29-da İrəvandakı Qərbi Erməniləri Araşdırma Mərkəzində "türk tarixçi", soyqırım alimi, Kaliforniya Universitetinin nəzdində fəaliyyət göstərən “Promise” erməni institutunun soyqırım araşdırmaları proqramının rəhbəri Taner Akçam “Genosid dövlətinin mənşəyi” adlı yeni monoqrafiyasının erməni dilində nəşri münasibətilə keçrilən törəndə deyib ki, Türkiyənin "erməni soyqırımı"nı tanıması yalnız aktiv siyasi mübarizə yolu ilə mümkündür.
Əvvəla oxucularımızın duqqətini Kaliforniya unversitetindəki “Promise” erməni institutuna çəkmək istərdik. Biz əvvəllər də dərc etdiyimiz yazınlarda xatırlatmışdıq ki, ermənilərin Qafqazda dövlət qurması, dünyanin aparıcı ölkələrində diaspora və lobbilərini inkişaf etdirməsi ermənilərin fərasəti ilə bağlı deyil. Ermənilərin dünyada inkişaf etməsi dünyanın super-güclərinin marağındadır. Ona görə də ABŞ-ın dünyaca məşhur unverstetinin tərkibində erməni institutu yaratmaq, ona milyonlarla dollar xərcləyib saxlamaq, orada "türk əsilli" alimlər yetişdirmək, bu erməni içmasının gücü daxilində və onların fərasətinin məhsulu deyil.
Kiçik araşdırmadan sonra bəlli oldu ki, doğrudan da Kaliforniya unversitetindəki “Promise” erməni institutunu ABŞ Dövlət Departamenti maliyyələşdirir. ABŞ bu institutun saxlanmasına hər il 10 milyon dollar civarında büdcə vəsaiti xərcləyir. Xeyir ola, Amerikanın erməni dərdi nədir ki, onları araşdıran, tədqiq edən institut saxlayır? Əlbəttə, bunun əsas səbəbi Amerikanın Cənubi Qafqazda maraqlarının inkişaf etdirilməsidir. Bütün dünyanın diqqəti 5 əsirdən çoxdur ki, Cənubi Qafqazdadır. Bununla dünya liderləri yer kürəsində "türk qurşağı"ın parçalamaq istəyirdilər. Buna dünya Zəngəzur qəzasının Ermənistana verilməsi ilə nail oldu. Bizə elə gəlir ki, Zəngəzur qəzasını ermənilərə bolşeviklər verdi. Bu belə gorünsə də, amma əslində bolşeviklər də sifariş yerinə yətirib. Çunki Zəngəzur qəzasını Azərbaycanın əlindən almaqla dünya xəritəsində türk qurşağı qırıldı. Artıq 100 ildən çox vaxt keçməsinə baxmayaraq türk qurşağı bərpa edilə bilmir. Hazırda Zəngəzur dəhlizinin açılmasının əngəlkənməsibdə də əsas səbəb budur. Dünya türkün bütövləşməsindən qorxur. Ona görə də bu məsələdə gah İranı, gah da ermənilərı üstümüzə hürdürürlar. İran da, Ermənistan da bu məsələdə Qərbin və ABŞ-nin sifarişini yerinə yetirir.
O ki qaldı adı cəkilən tarixçinin milli mənsubiyyətinə, bu binava tarixçi açıqlamasında özü özünü ifşa edir: "Türkiyədə ermənilər ölkədə qalmaq üçün islam dinini qəbul edib, adlarını türk adına dəyişməyə məcbur olublar". Əslində Türkiyədə yüz minlərlə erməni öz adı və etiqadı ilə yaşayır, bu hamının gözu qabağındadır. Erməni jurnalist Qrant Dink Türkiyədə öldürüləndə CHP-nin keçirdiyi "Hamımız erməniyuz!" aksiyasını yəqin ki, xatirlayanlar var. Amma Taner Akçam kimi zatıqırıq ermənilər də var ki, onlar türk adları ilə maskalanaraq zaman-zaman bu cür sərsəm açıqlamalar vermək, tədqiqatlar aparmaq üçün Kaliforniya Universitetinin nəzdində fəaliyyət göstərən “Promise” erməni institut tərəfindən illərlə hazırlanır. Həmin institutda türk adı ilə onlarla erməni "tarixçi" çalışır. Bu "türk"ləri bu cür nəqamı yetişəndə danışdırırlar və göstərirlər ki, "erməni soyqırımı"nı yalnız ermənilər deyil, türklər də təsdiqləyir.
Taner Akçamın məsləhətinə gəldikdə isə, (Türkiyənin "erməni soyqırımı"nı tanıması yalnız aktiv siyasi mübarizə yolu ilə mümkündü) bu çox ağıllı, amma alimə yaraşmayan, naqis bir fikirdir.
Həqiqi tarixçi alim bu cür hadisələrə tarixi tədqiq etməklə, ortaya elmi sübutlar qoymaqla məsələni sübuta yetirmək və buna uyğun ona beynəlxakq müstəvidə hüquqi qiymət verilməsinin tərəfdarı olmalıdir. Amma ermənilər və Ermənistan həmisə bundan qaçır. Çünki "erməni genosidi"nin saxta, ən azı mübahisəli məsələ oluğu hamıya bəllidir. İndi isə Ermənistanın birinci şəxsi bu məsələnin ciddi sübhə doğurduğunu bir neçə dəfə dilə gətiribsə, bütün tarixçi alimlər bunun araşdırılmasının tərəfdarı olmalıdır. Lakin bu qondarma türk əsilli alim bilir ki, tarixi araşdırma aparılsa sübut olunacaq ki, həmin dövürdə Türkiyədə 6-7 yüz min erməni yaşayıb.
Onlar da Rus-Osmanlı müharibəsi zamanı satqınçılıq etdiklərinə görə sərhəddən kütləvi olaraq ölkənin dərinliklərinə köçrülüb. Bu zaman isə ola bilsin ki, yolda aclıqdan və ya xəstəlikdən 10-15 min erməni ölüb. Məsələ tarixi baxımdan bu qədər bəsit olduğuna görə, "türk tarixçi" məsləhət görür ki, Türkiyənin "erməni soyqırımı"nı tanıması yalnız aktiv siyasi mübarizə yolu ilə mümkündür. Yəni arxiəri açıb araşdırma aparılsa ermənilər uduzacaq, çünki tarixdə belə bir fakt mövcud deyil.
Akif NƏSİRLİ
