Son vaxtlar istər Ermənistan, istərsə də separatçı “DQR”-i təmsil edən şəxslərin dilindən sülh danışıqlarının mahiyyətilə uyğun gəlməyən ifadələri tez-tez eşidirik. Artıq vəziyyət o həddə çatıb ki, bu adamlar nəinki torpaqları azad etmək barədə danışmır, əksinə, yeni ərazilərin işğalı ilə bağlı açıq müzakirələr keçirirlər. Erməni mediasının verdiyi məlumata görə, bir neçə gün öncə Qarabağın erməni icmasının gəncləri ilə görüşündə “dqr”in “təhlükəsizlik şurası”nın “katibi” Samvel Babayan Azərbaycan ərazilərinin növbəti işğal planı çərçivəsində Goranboyu ələ keçirməyin “sərfəli olmadığını” deyib:
“Sabah müharibə başlasa və uğur qazansaq, biz Şaumyan (Goranboy) rayonunu işğal etməyəcəyik. Çünki nefti olmayan bir bölgədən ötrü qan tökmək mənasızdır. Mən onun yerinə Gəncəni işğal edərdim”.
Digər erməni “qəhrəmanı”, erməni silahlı birləşmələrinin veteranı Kamo Arutyunyan isə Babayanla razılaşmayıb. Onun sözlərinə görə, ermənilər Goranboyu işğal etməyə “borcludur”:
“Əgər Xəzər dənizinə çatmaq istəyirsinizsə, Goranboy rayonu kimi bölgələrdən keçməli olduğunuzu bildirməliyəm. Sözügedən bölgənin iqtisadiyyatı barədə danışsaq, ora elə də zəngin deyil. Qızıl, mədən və neftə gəldikdə, orada dəfələrlə geoloji kəşfiyyat işləri aparılıb və məlum olub ki, rayonun yeraltı sərvəti yox dərəcəsindədir. Amma Goranboy yeganə bölgədir ki, buranı ələ keçirməklə Azərbaycanın əsas düzənlik mərkəzlərinə nəzarəti ələ ala bilərik. Bu ərazilərin arasına Gəncə və Mingəçəvir kimi şəhərlər də daxildir”.
Ermənilərin bu azğınlaşmasını nə ilə izah edə bilərik?
Politoloq Rəşad Bayramov qəzetimizə açıqlamasında bildirdi ki, bunun başlıca səbəbi ermənilərin cəzasız qalmaları ilə bağlıdır: “Bundan əvvəl separatçı qurumun “rəhbəri” Araik Arutunyan sülh danışıqlarının mənasız olduğunu və Gəncəyə zərbə endirəcəklərini demişdi. Analiz edin və görün sülh danışıqlarınının mahiyyətinə tam zidd olan bu cür məsuliyyətsiz bəyanatlarla bağlı Ermənistana və “dqr”ə hər hansı bir irad bildirilibmi? Bunu bilirsiniz kim etməlidir? ATƏT-in Minsk Qrupu həmsədrləri bəs nə üçün lazımdır? Onsuz da yarandığı gündən indiyə kimi bir addım da olsun irəliləyişə imza atmayan bu qurum adi bir bəyanat vermək gücünü də ortaya qoya bilmirsə, onda nəyə lazımdır? Onlar yalnız tərəflər arasında məsuliyyəti bərabərləşdirən bəyanatları elan etməyə həvəs göstərirlər. Bütün bunlar ermənilərin beynəlxalq hüququn bütün normalarına tüpürərək Azərbaycan ərazilərini işğal etdiyini və bu işğalı davam etdirmək niyyətini açıqca ortaya qoymaq anlamına gəlir. Bu bizim üçün olduqca ciddi mesaj olmalıdır. Artıq Ermənistanın bizim neftimizə də göz dikdiyi ortaya çıxır. Azərbaycan bütün beynəlxalq təşkilatlar qarşısında məsələni sərt qoymalıdır. Belə vasitəçilik bizi qane etmir. Azərbaycanın qüdrəti çatır ki, öz torpaqlarını güc yolu ilə azad etsin. Qoy ermənilər bilsinlər ki, bizə başqa alternativ saxlamırlar. Siz təsəvvür edin ki, bir müddət əvvəl Paşinyan bu cür düşünən separatçıları danışıqlar prosesinə tərəf kimi soxuşdurmaq istəyirdi. Hesab edirəm ki, artıq danışıqlarla bu prosesdə nəyəsə nail ola bilməyəcəyik. Ermənilər bu cür bəyanatları ilə danışıqlar prosesindən tam imtina etmək niyyətlərini ortaya qoyur. Bu məsələ ilə bağlı diqqətimi başqa bir detal da çəkir. Ermənilərin belə ritorikaya keçməsində Rusiyaya olan inamları da rol oynaya bilər. Çünki son proseslərdə Rusiyanın açıq şəkildə Ermənistanı silahlandırdığının şahidi oluruq. Rusiya da Minsk Qrupunun həmsədridirsə, ondan hər hansı bir sülhpərvər addımı gözləməyə dəyməz. Özümüz-öz başımızın çarəsinə baxıb, gərəkli addımları atmalıyıq”.
Doğrudan da, artıq ermənilərin müharibə mesajları qulağımıza tez-tez dəyməyə başlayıb. Onların bu arzusunu ürəklərində qoymalı deyilik.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
