“The Atlantic” nəşri yazır ki, Amerika Birləşmiş Ştatlarının prezidenti Amerikanı qəti şəkildə Rusiya Federasiyasının müttəfiqi edib. Müəllif qeyd edir ki, ABŞ prezidenti Ukraynaya qarşı müharibədə Kremlə birbaşa dəstəyini gizlətməyi dayandırıb. Və o, bunu ABŞ-ın milli maraqlarının soyuq hesablanmasından deyil, öz maraqlarının - Rusiya liderinə açıq heyranlıqdan tutmuş demokratik yolla seçilmiş Ukrayna prezidentinə qarşı açıq düşmənçiliyə qədər məsələləri təmin etmək üçün edir.
“The Atlantic” yazır ki, Tramp mərhum senator Lindsi Qrehemin adını daşıyan Rusiyaya qarşı sanksiyalar tətbiq etməmək seçimindən səmərəli şəkildə istifadə edib. ABŞ prezidenti bunun hazırda ABŞ-ın maraqlarına uyğun olduğunu izah etsə də, bu maraqların nədən ibarət olduğunu dəqiqləşdirməyib. Bu, Trampın Rusiyanı dəstəkləyən digər son hərəkətləri ilə birlikdə o qədər göz qabağındadır ki, həm Demokratlar, həm də Respublikaçılar tərəfindən nadir hallarda rast gəlinən ikipartiyalı qəzəbə səbəb olub: “Prezident köməkçiləri Rusiyaya bu təslim olmanın niyə göründüyü kimi olmadığını izah etməyə tələsirlər. Dövlət katibi Marko Rubio müxbirlərin təzyiqi altında administrasiyanın Qrem Aktının təsirini 60 gün ərzində “qiymətləndirəcəyini” söylədi. Bu, cəfəngiyat idi: icra sərəncamında belə bir müddət göstərilməyib və heç kim administrasiyanın sanksiyaların yaxşı bir fikir olub-olmadığını müəyyən etmək üçün hesablamalar apardığına ciddi şəkildə inanmır”. Qeyd olunur ki, Amerikanın sağçı elitası arasında ABŞ-ın bu addımlarını dəstəkləyənlər azdır, çünki onların Vaşinqtonun milli təhlükəsizliyi ilə heç bir əlaqəsi yoxdur. Bunun əvəzinə, “The Atlantic” ABŞ-Rusiya ittifaqını Amerika prezidentinin məqsədlərini güdən "çirkli bir razılaşma" adlandırır: “Tramp artıq Respublikaçıların ABŞ seçkilərindəki məğlubiyyətini qəbul edir. Bunun səbəblərindən biri İrandakı müharibənin yaratdığı yanacaq qiymətlərinin kəskin artmasıdır. Tramp yanacaq qiymətlərini aşağı salmaq üçün hər şeyə hazırdır. Beynəlxalq iqtisadiyyatın necə işlədiyini anlamadığı üçün, Rusiya ilə şübhəli dizel müqaviləsinin ABŞ-da yüksək yanacaq qiymətləri problemini həll edəcəyinə inana bilər. Bu kömək etməyəcək, baxmayaraq ki, bəzi Rusiya şirkətləri şübhəsiz bundan faydalanacaqlar. Amerika iqtisadiyyatı daha yaxşı vəziyyətdə olsa belə, Tramp Putinə təzyiqi artırmağa çalışmazdı, çünki Amerika prezidenti Rusiya diktatoruna heyrandır”.
Bundan əlavə, nəşr qeyd edir ki, Tramp özünü usta sövdələşmə qurucusu hesab etdiyi üçün fərdi diplomatiyaya əl atır. Lakin praktikada bu belə deyil. Bundan əlavə, müəllifə görə, Tramp Ukrayna prezidenti Zelenskiyə açıq-aşkar antipatiya bəsləyir: "O, Zelenskinin uduzan, heç kimsə olmayan, dostu Vladimir Putin üçün lazımsız problemlər yaradan biri olduğunu hiss edir. Amerika prezidenti Zelenskinin və xalqının niyə sadəcə onların vəziyyətini qəbul etmədiyini və Rusiyaya tabe olmadığını başa düşə bilmir". “The Atlantic” yazır ki, bu fonda Ukraynanın yaxın gələcəkdəki taleyi Avropanın dəstəyindən asılıdır. İndiyə qədər Ağ Evin Kremllə müttəfiq olduğu bir dünya paranoik bir fantaziya kimi görünürdü. Lakin bu ittifaq indi mövcuddur.
Tahir TAĞIYEV
