İşğalçılıq siyasəti bu gün Ermənistanın bütün sahələr üzrə yaşadığı tənəzzülün kökündə dayanan əsas faktor olaraq qalmaqdadır. Bu ölkədə belə aydın görünür ki, işğal siyasətinə son qoyulmayınca Ermənistanın üzləşdiyi fəlakətlərdən xilası mümkün olmayacaq. Digər tərəfdən o da birmənalı həqiqətdir ki, Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin davam etməsi Ermənistanın xaricdən iqtisadi və siyasi asılılğını daha da artırır.
Təkcə bir faktı qeyd etmək kifayətdir ki, Ermənistanın ümumi dövlət borcu altı milyard dollara yaxınlaşır. Bu, son on il üçün ən böyük göstərici hesab olunur. Erməni iqtisadçılar özləri belə etiraf edir ki, illərdir Ermənistan yalnız geriyə addım atır. Buna nə vaxt son qoyulacağını isə hətta dövlət rəsmiləri də bilmir. Bütün bunlarla bağlı “Joxovurd” qəzeti isə yazır ki, Ermənistan ciddi siyasi, sosial-iqtisadi və demoqrafik böhranla qarşı-qarşıyadır. Bildirilir ki, hakimiyyət yalançı manevrləri davam etdirməyə çalışsa da, Ermənistan faktiki olaraq böhran içindədir. Sosial çətinlikləri aradan qaldırmaq üçün kifayət qədər gücün və potensialın olmaması nəticəsində ortaya çıxan problemlər isə hökumətlə sadə vətəndaş arasında ciddi qarşıdurmaya zəmin yaradır.Vəziyyət o həddə gəlib çatıb ki, indi imkanı olan şəxslər də ən yaxşı çıxış yolunu Ermənistanı tərk etməkdə görür. Bu xüsusda diqqət Ermənistanın keçmiş baş naziri Ovik Abramyanın üzərində daha çox cəmləşməkdədir. Məlumatlara görə, o öz biznesini Ermənistandan çıxarır. Erməni jurnalist Sərkis Artsruni “1in.am” saytında dərc olunan məqaləsində bunun səbəbləri barədə maraqlı fikirlər səsləndirib: “Ovik Abramyanın ailəsinin Artaşat Konserv Zavodundakı səhmlərinin 50%-ni satdığı bəlli oldu. Xatırladım ki, bu zavodun səhmlərinin bir hissəsi keçmiş kənd təsərüffatı naziri Serqo Karapetyanın oğlu Vaçaqan Karapetyana, digəri isə Ovik Abramyanın oğlu, deputat Arqam Abramyana məxsusdur. Ovik Abramyanı Ermənistandakı siyasi sistem çox yaxşı tanıyır. O, biznesini satırsa, demək ki, siyasətə hansısa statusda qayıtmaq məsələsini özü üçün artıq bağlayıb. Abramyanın geri dönüşünə prezident Serj Sarkisyanın özü də qadağa qoya bilər. İstənilən halda, Ermənistanda hökumətin əsası biznesdir. İnsanlar öz biznesini qorumaq üçün vəzifə əldə etmək istəyir.
Keçmiş baş nazir ölkədəki iqtisadi böhranın səviyyəsini çox yaxşı bilir və şübhəsiz ki, ölkənin vəziyyətinin 2019-2020-ci illərdə daha da fəlakətli olacağını proqnozlaşdırır. Belə ki, artıq ölkə büdcəsi hətta xarici borcu ödəmək iqtidarında deyil. Görünür, Abramyan öz kapitalını risq zonasından, yəni Ermənistandan çıxarır və onu daha faydalı yerə yönəldir. Deyilənə görə, o, Almaniyada özünə daşınmaz əmlak almağa başlayıb. Beləliklə, Ermənistan siyasətində artıq Ovik Abramyan səhifəsi qapanır. Bu isə onun ürəyinə yaxın olan kriminal oliqarxiyasının qürubunda simvolik rol oynaya bilər”. Xatırladaq ki, Ovik Abramyan ötən ilin sentyabrında baş nazir vəzifəsindən istefa verib və bundan sonra müxalif mövqeyə keçib. Lakin bu vəziyyətdə onun hakimiyyət tərəfindən tam sıxışdıırlması baş verməyib. Ovik Abramyanın qudası Haqik Tsarukyan hazırda Ermənistan parlamentində təmsil olunan əsas qüvvələrdən biridir və Serj Sarksiyana yaxındır. Hakim partiyada sabiq baş nazirin ünvanına sərt ifadələr səslənmir. Belə şəraitdə Ovik Abramyanın biznesini Ermənistandan çıxarması əsas etibarı ilə ölkəni gözləyən yeni sosial-iqtisadi problemlərlə bağlıdır. Ümumiyyətlə, Ermənistandakı dözülməz vəziyyət nəticəsində işğalçı ölkəni tərk edənlərin sayı da artmaqdadır. Hakim Respublika Partiyasından olan deputat Samvel Farmanyan bildirib ki, ölkədəki demoqrafik vəziyyət Qarabağ münaqişəsi və Türkiyə ilə münasibətlərin normallaşdırılması məsələlərindən daha böyük problemdir. O bildirir ki, hökumət formalaşanda iqtisadi artım əsas meyar kimi götürülür, amma demoqrafik vəziyyət bu gün hakimiyyət üçün əsas prioritet olmalıdır. Deputatın fikrincə, bu gün ermənilər öz vətənlərində yaşamırlarsa, iqtisadi artımın mənası yoxdur. Erməni ekspert Tuben Yeganyan isə bildirib ki, hakimiyyətin çoxsaylı bəyanatlarına baxmayaraq, ölkədə demoqrafik vəziyyət pisləşməkdə davam edir və bu neqativ inkişafın nə vaxt dayanacağı bəlli deyil. Əhalinin ölkəni tərk etməsinin səbəbləri isə, əvvəlki illərdəki kimi, dəyişməz olaraq qalır. İnsanlar səfalətdən, işsizlikdən, hakimiyyət orqanlarının özbaşınalığından, rüşvət və korrupsiyadan cana doyduqlarını bildirir. Ölkənin sosial problemlərini aradan qaldırmaq üçün kifayət qədər siyasi, iqtisadi resurslara malik olmaması isə vəziyyəti daha da ağırlaşdırır.
Nahid SALAYEV
