"Le Huffington Post” qəzetində Avropada Təhlükəsizlik və İnkişaf İnstitutunun (İPSE) tədqiqatçısı, MEVA qadın hüquqları qeyri-hökumət təşkilatının baş katibi Patrisiya Lalondun "İdarə etmək gələcəyi görməkdir: Cənubi Qafqazda növbəti müharibənin qarşısını necə almaq olar” başlıqlı məqaləsi dərc olunub.
Baki-xeber.com-un "Azertac” dövlət agentliyinə istinadən xəbərinə görə, məqalədə hazırda beynəlxalq medianın diqqətindən kənarda qalan Cənubi Qafqazda yenidən atəş səslərinin artmasına diqqət çəkən müəllif bu regionun Rusiya ilə Qərb arasında növbəti çəkişmə məkanına çevrilməsi ehtimalına münasibət bildirir. Məqalədə qeyd olunur ki, Amerikanın özəl kəşfiyyat və strateji təhlillər qrupu olan "Stratfor " eksperlərinin təhlillərinə əsasən, Ukrayna böhranının ilk günlərindən Rusiya ilə Qərb arasında qarşıdurma təhlükəsi artır və bu təhlükə Cənubi Qafqaza doğru istiqamətlənməkdədir. Müəllif yazır ki, Ermənistan-Azərbaycan, Dağlıq Qarabağ münaqişəsi 20 ildən artıqdır dondurulub, münaqişə nəticəsində qaçqın və məcburi köçkünlərin yaşadığı faciə Avropa mətbuatında çox az işıqlandırılıb.
Avropalı siyasi xadimlərin bu münaqişənin qarşısını almaq əvəzinə sadəcə "reaksiyalarla” kifayətlənmələrinin təəssüflə qeyd olunduğu məqalədə bu münaqişənin yenidən intensivləşə biləcəyi və gələcəkdə Cənubi Qafqazda stabilliyi pozmaq təhlükəsinə aparacağı qeyd olunur. Müəllif Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin mənbəyinə toxunaraq bu torpaqların Azərbaycanın qanuni ərazisi olduğunu, qanlı müharibə nəticəsində Ermənistan tərəfindən anneksiya olunduğunu və bir milyon azərbaycanlının doğma torpaqlarından qaçqın və didərgin düşdüyünü vurğulayır. Eyni zamanda müəllif Ermənistan silahlı qüvvələrinin törətdiyi Xocalı soyqırımından bəhs edərək, Dağlıq Qarabağın bu gündək BMT tərəfindən Azərbaycan torpaqları kimi tanındığını qeyd edir. Azərbaycana səfərləri zamanı qaçqın düşərgələrində, eləcə də QHT-lərlə görüşlərindən bəhs edən Patrisiya Lalond Dağlıq Qarabağ yaralarının nə dərəcədə ağrılı olduğunun şahid olduğunu və qaçqınların və məcburi köçkünlərin doğma yurdlarına qayıtmaq arzusu ilə yaşadıqlarını bildirir. Eyni zamanda, müəllif dövlətin qaçqın və məcburi köçkünlərlə bağlı düzgün siyasətini diqqətə çatdırır. Patrisiya Lalond münqaişənin əsas qurbanlarının ərlərini, qardaşlarını və oğullarını qanlı döyüşlərdə itirən qadinlar olduğu göstərir, itkin düşən insanların siyahısının tərtib olunduğu bildirir. Hökumətin qaçqın və məcburi köçkünlərin cəmiyyətə inteqrasiya siyasətinin uğurlu olduğunu vurğulayan müəllif qaçqınlarla bağlı siyasətinə və onlara göstərilən qayğıya görə Azərbaycanın nümunəvi ölkə olduğunu vurğulayır.
Sonda müəllif Avropada sığınacaq axtaran qaçqın dalğasının elektroşokunun avropalı siyasətçilərə münaqişələrə və qaçqın faciələrinə son qoymaq üçün daha yaxşı diplomatiya aparmaq lazım olduğunu dərk etməyə imkan verəcəyinə ümid etdiyini bildirir.
