Anasına, atasına ümid olan oğullar Vətənə ümid oldular. Əbəs deyilməyib ki, "Anasını sevməyən vətənini sevə bilməz".
- Mənim oğlum məni sevirdi, ancaq vətən sevgisi onu hərbiyə doğru çəkdi. Övladlar dünyaya gələndə ailələr sevinər. Ən gözəl arzu isə "vətənə layiq övlad olsun" olar. Mənim də ən böyük arzum oğlumun Vətənə layiq övlad olmağı idi. 1985-ci il dekabrın 30-u Gəncə şəhərində dünyaya göz açıb İsmayılov Ceyhun Abbas oğlu. Qardaşı Elçinlə birlikdə günü-günə calaya-calaya böyüdülər. Məhəmməd Hüseyn Şəhriyar adına 40 saylı məktəbə gedib. Orta təhsilini başa vurduqdan sonra 2004-cü il iyul ayında hərbi xidmətə gedib. Vətənə xidməti Naxçıvan MR Şərur rayonunda Sərhəd Qoşunlarında edib. 2006-cı ildə xidmətini başa vurub Gəncəyə qayıdıb. Bir müddət fərdi işlə məşğul olduqdan sonra yenidən Ordu sıralarına qatılmağı qərara alan Ceyhun 2008-ci ildə MN - nin təlim - tədris mərkəzində müddətdən artıq hərbçi kimi xidmətə başlayıb. 3 ay kurs keçdikdən sonra Gəncə şəhərindəki N saylı hərbi hissədə işləməyə başlayıb. Sonra Füzuliyə göndərilən qəhrəman 2015-ci ilə qədər orada xidmət edib. Hərb sahəsində daha çox biliyə yiyələnmək üçün yenidən MN-nin təlim-tədris mərkəzinə qayıdıb. Gizir rütbəsinə yiyələnib. Beyləqanda xidmətini davam edən Ceyhun daha sonra Ağcəbədidə 1 il vətən keşiyində durub. Aprel döyüşlərinin iştirakçısı olan qəhrəman Fəxri fərman və diplomlarla təltif edilib. Ceyhun İsmayılov nümunəvi xidmətlərinə görə dəfələrlə medallarla təltif edilib. O, "Azərbaycan Ordusunun 100 illiyi" yubiley medalı, Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələrinin 95 illiyi" yubiley medalı, "Qüsursuz xidmətə görə" lll dərəcəli medalı ilə təltif olunub. Ömrünü vətənə həsr edən Ceyhun müzəffər ordumuzun qalib əsgəri kimi zəfər hissini yaşayıb şəhadətə ucalan şəhidlərimizdəndir. Ceyhun 27 sentyabr 2020 - ci ildə başlayan döyüşlərə elə ilk gün qatılıb. 29 sentyabrda atasına zəng edib "Ata, ordumuz tarix yazır. Hər an azad olunan torpaqlarımızın miqyası artır. Biz artıq Alxanlı kəndini də işğaldan azad etmişik" deyib. Həmin zəngdən cəmi bir neçə gün sonra oktyabrın 1-i Xocavənd rayonu istiqamətində hərəkətdə olan maşınlarının raket atəşinə məruz qalması nəticəsində çoxsaylı yara alaraq şəhadətə ucalıb. 13 il qüsursuz gizir kimi orduda xidmət edən Ceyhun ən böyük arzusuna çatıb. Vətənin azadlığı uğrunda canından keçən şəhidi xalq izdihamla son mənzilə yola salıb. Gəncə şəhər İcra hakimiyyətinin, dövlət nümayəndələrinin iştirakı ilə 02 oktyabr Gəncə şəhər Şəhidlər xiyabanında dəfn olunub.
İsmayılov Ceyhun Abbas oğlu Prezident İlham Əliyevin sərəncamı ilə şəhadətindən sonra "Vətən uğrunda" və "Füzulinin azad olunmasına görə" medalları ilə təltif edilib.
Bir ata və ana üçün övladlarından keçmiş xatirə kimi danışmaq asan deyil. Abbas İsmayılov və Suranə ananın Ceyhun haqqında xatirələrini boğazlarında düyünlənən hıçqırıqlar tez-tez kəsirdi. Göz yaşlarımı gizlətməyə çalışsam da dolub-boşalan gözlərim, titrəyən səsim ürəyimin acısını bəlli edirdi. Şəhidimizin qardaşının qurbətdə olub mövcud vəziyyətlə əlaqədar qardaşına vida etməyə gələ bilməməsi isə ürəyimi bir başqa burxdu. Həyatdakı tək qardaşı itirmək asan deyil. Bir də bu acı xəbəri yad ölkədə eşitmək daha ağırdı.
Qəhrəman bir oğulun ömür səhifəsinin qısa fraqmentinə bənzəyən bu məqaləmin son nöqtəsi göz yaşım oldu.
ŞƏHİD CEYHUN
Biz heç səndən doymadıq,
Sən yaşamdan doydunmu?
Çatmadığın arzunun,
Xəyalını qurdunmu?
Ömrü vətənim üçün,
Yaşadın igid Ceyhun.
Sənin vətən sevginə,
Olmadı heç vaxt doyum.
Sən vətənçün gəlmişdin,
Sanki yerin üzünə.
Hər düyüşdə iz saldın,
Vətənin dağ - düzünə.
Sayənizdə Qarabağ,
Olmadı müstəmləkə.
Silindi alnımızdan,
İşğal adlı bir ləkə.
Can verib can gətirdin,
Vətənimə, yurdumu.
Şan qatdın gücün ilə,
Yenilməyən orduma.
Manya SƏXAVƏTQIZI
