Azərbaycan Xarici İşlər Nazirliyinin Ermənistanın baş naziri Nikol Paşinyanın Azərbaycan ərazilərinə yük göndərilməsi cəhdi ilə bağlı açıqlamasına dair şərhində deyilir:
"Bu təxribat bir daha göstərir ki, Ermənistanın “bölgədə gərgin humanitar vəziyyət” iddiaları bu ölkənin qeyri-qanuni fəaliyyətləri davam etdirmək, əsassız siyasi manipulyasiya yolu ilə gərginlik yaratmaq niyyətindən başqa bir şey deyil. Ermənistan tərəfi Azərbaycanı qondarma “soyqırım” cəhdlərində təqsirləndirmək əvəzinə, Ermənistan ərazisindən azərbaycanlıların məcburi şəkildə deportasiyasına, öz yurd-yuvalarından qovulan zaman insanların kütləvi ölüm hallarına, Azərbaycan ərazilərinə təcavüz və işğal nəticəsində soyqırımı daxil, insanlıq əleyhinə cinayətlərə, etnik təmizləmə siyasəti və törətdiyi əməllərə görə üzr istəməlidir”.
Göründüyü kimi, Azərbaycan rəsmi şəkildə Ermənistandan bu saxta mövqeyinə görə üzr istəməyi tələb edir. Bu üzr hansı formada olmalıdır?
Politoloq Yeganə Hacıyeva “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında bildirdi ki, Ermənistan həm də ərazisindən azərbaycanlıların məcburi şəkildə deportasiyasına, öz yurd-yuvalarından qovulan zaman insanların kütləvi ölüm hallarına, Azərbaycan ərazilərinə təcavüz və işğal nəticəsində soyqırımı daxil, insanlıq əleyhinə cinayətlərə, etnik təmizləmə siyasəti və törətdiyi əməllərə görə üzr istəməlidir: “Qərbi Azərbaycandan olan soydaşlarımıza qarşı bir neçə mərhələdə - 1905, 1918-1920, 1948-1956 və 1987-1988-ci illərdə deportasiyalar həyata keçirilib. Statistik və arxiv sənədləri ilə təsdiqlənən məlumatlara əsasən, göstərilən dövrlərdə ümumilikdə Qərbi Azərbaycandan olan 1,5 milyon soydaşımız deportasiyaya məruz qalıb. Ermənistanda azərbaycanlıların yaşadığı 940 yaşayış məntəqəsindən 698-nin adı dəyişdirilib, həmin proses Qərbi Azərbaycandan olan soydaşlarımızın tam deportasiyasından sonra yekunlaşıb. Ümumilikdə isə soydaşlarımıza qarşı milli mənsubiyyət zəminində həyata keçirilən deportasiya və soyqırımı siyasəti onların məcburi köçürülməsi, milli dövlət birləşmələrinin ləğvi, milli-ərazi sərhədlərinin və onların adlarının dəyişdirilməsi terror və zorakı üsullarla, cinayətlərlə müşayiət olunub. Azərbaycan isə, Ermənistanın əksinə olaraq, Vətən müharibəsindən sonra Xankəndi və ətraf ərazilərdə yaşayan erməni əsilli vətəndaşların reinteqrasiyası prosesi istiqamətində tədbirlərə başladı, həmin ərazilərdəki erməni icmalarına müraciətlər ünvanlandı, dəfələrlə dövlət səviyyəsində onların Azərbaycan vətəndaşları olduğu bildirildi. Hər zaman götürdüyü öhdəliklərə sadiq qalan Azərbaycan bu məsələdə də humanist yanaşma tətbiq edir. Ölkəmizin erməni əsilli vətəndaşlara qarşı sərgilədiyi münasibəti Ermənistan da nümayiş etdirməli, Qərbi Azərbaycandan olan soydaşlarımızın öz doğma yurd-yuvalarına qayıdıb orada yaşaması məsələsinə müsbət yanaşmalı və milli, etnik mənsubiyyətə görə ayrıseçkilik ideologiyasını aradan qaldırmalıdır. Görünən odur ki, riyakarlıq, xəmiri vəhşilik və mənimsəmə cəhətləri ilə yoğrulan ermənilərin reallıqlarla barışmaq, insanpərvər yanaşma prinsiplərinə gözünün ucu ilə də olsa baxmaq niyyəti yoxdur. Ermənistanın Azərbaycan xalqına qarşı dəfələrlə həyata keçirdiyi deportasiya siyasətinin soyqırımı kimi tanınması üçün beynəlxalq təşəbbüslər vacibdir. Qərbi Azərbaycandan olan soydaşlarımıza qarşı Ermənistan tərəfindən təşkil edilmiş deportasiyanın soyqırımı kimi tanınması ilə bağlı müraciət üçün kifayət qədər əsaslar var. Ermənistanın Qərbi Azərbaycandan olan soydaşlarımıza qarşı soyqırımı siyasətinin dünya ictimaiyyəti tərəfindən tanınması nəinki tarixi ədaləti bərpa edə, həm də gələcəkdə digər xalqlara qarşı belə cinayətlərin təkrarlanmasının qarşısını almağa kömək edə bilər. Bütün bunları unudaraq bizə şər atırlar ki, güya Qarabağdakı erməniləri “blokada”ya salmışıq. Ermənistan rəsmən öz tarixi sıhvlərini etiraf edib üzr istədikdən sonra sülh müqaviləsini imzalamalıdır”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
