O, təcavüzkar erməni əsgərlərini ancaq biləyindən vurardı. Niyə?...

Tarix: 07.05.2016 / 01:37
Bölmə: İqtisadiyyat

"...Dədəliyə qayıdanda məni unutmayın..."

"...Kəndimizə qayıdanda məni unutmayın, adımı kəhrizin başındakı çinara yazarsınız..."

"Şəhid cənnətdədir, Allah qatında xeyirli bir mərtəbədə ikən, heç bir qul bir daha dünyaya qayıtmaq istəməz. Ancaq şəhidlər bundan müstəsnadır. Çünki şəhidlər şəhid olmanın necə üstün mərtəbə olduğunu bildikləri üçün yenidən şəhid olmaq üçün can atarlar". (Məhəmməd peyğəmbər) Keçirdiyimiz hər gün tarixə dönür. Tarixə yazılan günlərin hamısı yaddaqalan olmur.

Elə günlər var unudulub gedir, elələri də var ki, heç vaxt unudulmur, yaddan çıxmır. Belə günləri unudulmaz edənlər qəhraman şəhidlərimizdir. Çünki bu dünyada hər bir insana bəxş olunan bir ömür payı var. O ömür payını da müəyyən müddət sonra insan başa vurur. Bu mənada insanın işıqlı, açıq gözlə baxdığı gözəl həyata bilərəkdən əlvida deməyi ən uca bir zirvə olan şəhidlik zirvəsidir. Hansı ki, o zirvədə qərar tutmaq hər kəsə nəsib olan ömür payı deyildir. Vətən və millət yolunda öz istəyi ilə canından keçməyə razı olan insanların fəth elədiyi ən yüksək, şərəfli zirvədir şəhidlik zirvəsi!

Aprelin 1-dən 2-sinə keçən gecə Azərbaycanı qara buludlar öz cənginə almışdı. Cəbhəboyu rayonlarımızdan müharibə xəbərləri gəlməyə başladı. Çox keçmədi ki, informasiya vasitələrindən şəhidlərimizin qəhrəmancasına göstərdiyi şücaət nəticəsində Azərbaycanın bəzi torpaqlarının erməni işğalından (23 il sonra) azad edilməsi xəbərini aldıq . Aldığımız xoş xəbərin arxasınca 4 günlük müharibə nəticəsində 94 igid əsgərimizin şəhid olması xəbərini aldıq. Torpaqlaımızın azadlığı naminə qəhrəmancasına vuruşan ərənlərimiz öz şirin canlarından keçməyi və bayrağımızı o mənfur düşmən tapdağında inləyən torpaqlarımıza sancmağı hər şeydən üstün tutdular. Bu ONLARIN həyat yolu, çoxdan gözlədikləri müqəddəs amalı idi.

Məlumdur ki, ONLARIN hər biri Vətənin qəhrəmanlıq salnaməsinə öz silinməz, müqəddəs imzalarını qoydular. - Al qanla yoğrulmuş imzalar... Bu imzaların içində bir imza da var...

Mayor Elnur Adil oğlu Əliyev. Və bu imza da tarixən millət yaşadıqca silinməz və unudulmaz olacaqdır.

Aprelin 2-nə keçən gecə Füzuli, Cəbrayıl rayonları istiqamətində yerləşən "Lələ Təpə" yüksəkliyi uğrunda gedən döyüşlərdə şəhid olub mayor Əliyev.

Elnur Əliyev haqqında kiçik tanıtım:

16 avqust 1976-ci ildə Füzuli rayon Dədəli kəndində anadan olub. Ailəli idi. İki azyaşlı oğul övladı var.

Mayor Elnur Əliyev pillə-pillə yüksəlmişdi. Belə ki, o, 1991-1994-cü illərdə - Cəmşid Naxçıvanski adına İbtidai Hərbi Məktəb, 1994-1998-ci illərdə - Bakı Ali Birləşmiş Komandanlıq Məktəbi, 1998-2001-ci illərdə - Tovuz rayonunun taqım komandiri, 2001-2013-cü illərdə - Tovuz rayonunda bölük komandiri, 2013-2014-cü illərdə - Bərdə rayonunda taborun qərargah rəisi, 14.11.2014-cü ildən - Füzuli rayonunda bölmə rəisi işləmişdir. Eləcə də, Daşkəsən, Göygöl, Gəncə şəhərlərində Vətənə sadiqliyini bir hərbçi olaraq nümayiş etdirmişdir.

O, Silahlı Qüvvələrdə xidmətinə görə bir çox təltiflərə layiq görülmüşdür. 2004-cü ildə Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələrinin 10 illik yubileyi medalı (1991-2001), 2005-ci ildə "Hərbi xidmətdə Fərqlənməyə görə" 3-cü dərəcəli medal, 2013-cü ildə - "Qüsursuz xidmətlərinə görə" 3 dərəcəli medal, 2013-cü ildə - Azərbaycan Respublikasının Silahlı Qüvvələrinin 95 illik yubiley medalı (1918-2013), 2015-ci ildə - "Qüsursuz xidmətlərinə görə" 2-ci dərəcəli medalı və s medalları ilə təltif olunmuşdur.

Dillərə dastan, gələcək nəsillərə örnək olası bir ömür yaşadı Qəhrəmanımız. Elnur hər zaman Vətənini sevən, 22 il ön cəbhədə yorulmadan, sevə-sevə xidmət etdi və sevərəkdən qəhrəmancasına şəhid oldu..

Hər zaman deyərdi: "Füzuli torpağında anadan olmuşam, ata-baba yurdunu azad etmək mənim borcumdur". Elnur "Lələ təpə"də erməni postunu ilk ələ keçirən olub və bayrağı o yüksəkliyə sancan da o olub. 23 ildir erməni tapdağında olan torpaqlarımızı azad etmək üçün qorxmadan qarşı tərəfin üstünə gedib... Və nəticədə...

Adətən yaşadığımız dövrdə göstərilən filmlərdən, oxuduğumuz kitablardan qəhrəmanlar haqqında məlumatlar əldə etmişdik. Qarabağ savaşında Vətənpərvər, torpağını canından artıq sevən Mübariz kimi oğullarımızın olmağından, Müstəqil Azərbaycan dövlətinin gənci kimi, qürur duyur, sevinirik. Elnur da məhz kinofilmlərdən gördüyümüz, oxuduğumuz o müqəddəs, əlçatmaz zirvəyə yüksəldi. Onun silah yoldaşlarını xilas etmək naminə özünü qumbaranın üstünə ataraq qəhrəmancasına şəhid olması qürurverici, şərəfgətirici bir addım olmaqla yanaşı, bugünkü gənclərə bir həyat məktəbi, bir müqəddəs yoldur. O yol ki, hər birimiz Qarabağ torpağımızın azadlığı naminə Elnur qəhrəmanlığından ibrət götürməli, o yoldan bəhrələnməliyik...

Döyüş yoldaşlarının dediklərindən: ... Neçə saat güllə yağışının altında qalsaq da azğın erməniləri xeyli geri çəkilməyə məcbur etmişdik. "Lələ-Təpə" də cəbhə xəttindən xeyli aralıdan gələn güllə səsindən və ermənilərin dirənişindən hiss edirdik ki, geri çəkilənləri özləri güllələyirlər. Biz düşməni məhv etdikcə ardınca yeni-yeni qüvvə gəlirdi, amma addım-addım da olsa irəliləyirdik. Təpəyə çatmağa az qalmışdıq. Elnur bir neçə addım sağa sürünüb uşaqların qabağına keçdi və bizə əlbəyaxa döyüşə hazır olmaq əmrini verdi, elə bu zaman erməninin atdığı qumbara aramıza düşdü. Elnur bir quş cəldliyi ilə özünü qumbaranın üstünə atıb: - Aralanın, özünüzü qoruyun! - deyə əmr etdi. Sonra da o, sonunu görürmüş kimi fikrini bu sözlərlə: "Heyf ki, axırını görə bilmədim, Füzuliyə girəndə məni də xatırlayın" - bitirdi. O, bütün hərəkətləri ilə bizə nümunə idi və ölümü ilə də hamımıza örnək oldu...

Bəli, Azərbaycanın belə oğulları var və belə oğullara hər zaman ehtiyac var. Vətənpərvər, torpaq üçün canından keçən, çiyin-çiyinə vuruşduğu silah yoldaşlarının həyatını xilas edən, lakin sevənlərini gözü yaşlı qoyan mayor Elnur Əliyev kimi.

Sağlığında arzuladığı və qismən də olsa yerinə yetirdiyi bir arzusu var idi igid eloğlumuzun. Yoldaşlarının söylədiklərinə görə o bu ifadəni daim təkrarlayardı: "Torpaqlarımızı düşməndən azad edəndə Füzuliyə birinci özüm girəcəyəm və əsirlikdə qalan kəndimizə bayrağı özüm sancacağam!..." Düzdür, Dədəliyə bayraq sancmaq ona nəsib olmasa da, azad etdiyi "Lələ-Təpə" yüksəkliyinə bayrağı Elnur sancdı...

Silah və 20 illik yaxın dostu Çoban Elnur haqqında belə deyirdi: "Hər komandirin işi deyil əsgərlərini qorusun. Özü də 15 əsgərini birdən... Elnur mahir snayperçi idi. Elnur quşu gözündən, ermənini biləyindən vururdu. O bizə belə deyirdi: "Mən istəyirəm ki, onlar torpaqlarımızdan qan tökülmədən çıxıb getsinlər. Amma getmirlər. İstəsəm hər gün neçəsini başından vuraram, amma biləyindən vururam ki, bütün ermənilərə dərs olsun, görənlər desinlər ki, o qolukəsik oğlan Qarabağdakı ədalətsiz müharibədə şikəst olub. İndiyə kimi cəmi on yeddi dəfə erməniyə güllə atmışam, on yeddi ermənini tək qol etmişəm.

Elnur Tovuzda bölük komandiri idi, işləri də çox yaxşı gedirdi. Buna baxmayaraq, Füzuli torpağı onu hər zaman özünə çəkirdi. Bu tərəflər onun öz eli olduğundan, bütün yollara, çığır və izlərə çox yaxşı bələd idi.

Tez-tez Füzulidən, doğma Dədəlidən danışardı, torpaqlarımızı düşməndən təmizləmək üçün hər cür imkan olduğunu, orduda böyük ruh yüksəkliyi yarandığını, bircə Ali Baş Komandanın əmrinə ehtiyac qaldığını söyləyər, "nə qədər ki, torpaqlarımız azad olmayıb, biz hamımız ilk növbədə əsgər olmalıyıq, silaha sarınmalıyıq" - deyərdi. Ən böyük arzusu isə - "...Kəndimizə qayıdanda məni unutmayın, adımı kəhrizin başındakı çinara yazarsınız...". Sən demə, o bizə dediyi sözləri qəhrəmancasına şəhid olmasından sonra cibindən çıxan qanlı vərəqdə də yazıbmış...

Bu yaxınlarda şəhidimizin həyatla vidalaşmasından 40 günü başa çatır. Mərasimdən bir neçə gün əvvəl həyat yoldaşı Nuranə xanımla söhbətləşib, onun hisslərini, duyğularını, kövrək xatirələrini qələmə almaq qərarına gəldik. Bir anlıq susduqdan sonra həmsöhbətimiz bunları dedi: - "Ürəyimdən keçən, lakin köksümə ən ağır çəkilərdən belə ağır olan hisslər çoxdur. Nədən başlayıb nədə qurtaracağımı kəsdirə bilmirəm. Bütün bunlar mənə yuxu kimi gəlir. Sanki bunlar mənə deyil, tamam başqa bir insana aiddir. Hələ də inanmaq olmur ki, bu gün Elnur həyatda yoxdur. Böyük oğlumuz aprelin 1-i gecə saatlarında dedi ana, atamı istəyirəm, zəng elə danışım. Mən də fikirləşdim ki, işinə mane olaram, işi çox olar, zəng edib vaxtını alaram. Telefonu əlimə alaraq özümü mesaj yazar kimi göstərdim və uşağa yalandan dedim ki, "mesaj yazdım, o dedi balam yatsın, sabah gələcəm". Kaş ki, zəng edərdim. Həmin gün bəlkə də evə gələrdi. Bəlkə də heç nə olmazdı. Bəlkələr... Ola bilsin, uşaq hiss etmişdi... Ən azından son dəfə danışardım, son sözlərini eşidərdim...

Həmişə Elvinlə Elxandan soruşanda ki, nə istəyirsiz, cavabında şokolad, maşın, oyuncaq və s istəyirik deyərdilər. İndi sual verəndə əllərini atalarının şəklinə uzadaraq atamızı istəyirik- deyirlər. Bu an mənim üçün çox ağır olur. Onda özüm də bilmirəm onlara nə cavab verim, nə deyim.

Yaşamağın çox istərdim. Bizim üçün sağlığında da qəhrəman idi. Elvin hər yerdə, hər an atası ilə fəxr edir. - "Atam bizi, Vətənimizi qoruyur". Elvin həmişə istəyirdi bütün uşaqlar kimi onu da atası məktəbdən gətirsin. Sumqayıtda 14-li məktəbdə oxuyarkən ilk dəfə balaca Elvini məktəbdən götürməyə atası getmişdi. O an Elvinin üzündə sevinc, eyni zamanda hərbçi, cəsur, mərd atası ilə qürur duyduğu hiss olunurdu. Axı o hər zaman məktəbdə sinif yoldaşlarına atası haqqında, etdiyi qəhrəmanlıqlar barədə məlumat vermişdi.

Övladlarını milli Vətənpərvəlik ruhunda böyütmüşdü. Çox kiçik yaşlarından uşaqlar müharibəyə aid, ağrılı - acılı filmlərə baxırlar. Halbuki, əksər gənclər o filmlərə baxmağa cürət etmir.

Nə qədər zəhmli görünürdüsə, bir o qədər də ürəyi yumşaq, təmiz, qayğıkeş, zarafatçıl və mehriban insan idi. Ürəyim bircə ona rahatlıq tapır ki, övladlarının kiçik toylarını görə bildi. Mən kiçik toylarında çıxış edərkən böyük toylarını görək dedim. Sonra özlüyümdə fikirləşdim ki, bu nə arzudur mən demişəm, onsuz da görəcəyik. Bilməzdim ki, böyük toylarında Elnur olmayacaq. Ola bilsin, o sözü Allah - Təala dedizdirib mənə.

Elnur Vətənini uşaqlarından, məndən, hətta canından belə çox sevirdi. 40 günə yaxındır ki, Elnur evə gəlmir, zəng eləmir, amma mən yenə də onu səngərdə, ön cəbhədə olduğunu düşünüb gözləyirəm. Elnur evdə çox az vaxt keçirdiyindən elə bilirik işdədi, tezliklə gələcək. İşinə görə günlərlə evə gəlmədiyi vaxtlar da olurdu. Heç ağlıma gəlməzdi ki, vaxt gələcək, mən Elnur haqqında xatirələrimi danışacam...

Elnur heç zaman işin ağırlığını, keçirdiyi əziyyəti, problemini evə gətirməzdi. İş barəsində heç vaxt nəsə deməzdi. Övladları üçün hər şeyin ən yaxşısını etməyə çalışırdı. Uşaqlarının istədiyi, arzuladığı hər şeyi həyata keçirməyə çalışırdı. Ürəyimizdən keçənləri bizdən öncə hiss edib reallaşdırırdı. Elnurun ürəyində arzuları var idi - Sumqayıtda yeni aldığı evi təmir edib köçmək. Təqaüdə çıxıb rahat balalarını böyütmək... Qismət olmadı...

Keçən ilin 20 Yanvar günü şəhidlərin anım mərasimində balaca Elvinlə nənəsi Şairə xanım Sumqayıtda yerləşən şəhidlər xiyabanına getmişdilər. Şəhid məzarlarına diqqətlə bir-bir baxan Elvin bir məzarın önündə ayaq saxlamasının şahidi oldum. Bu an mən onun şəklini çəkdim. Elvin şəhid məzarına gül dəstəsi qoyurdu. Nə bilmək olardı ki, üstündən cəmi bir il keçəcək və o öz doğma, əziz şəhid atasının məzarı üstə gül qoyacaq. Bu anı xatırlamaq belə insanı kövrəldir.

Biz sonda Nuranə xanımla birgə, onun 6 və 8 yaşlı övladları Elvinlə Elxanın ürək sözlərini oxucularımıza çatdırmağımızı özümüzə borc bildik: - "Biz hər zaman atamızla fəxr etmişik, bu gün də fəxr edirik. Atamız bizim Vətənimizi qoruyarkən şəhid oldu. O bizim qürur mənbəyimizdir. Onunla nəinki biz, bütün Azərbaycan xalqı fəxr edir. Biz atamız kimi hərbçi olub torpaqlarımızı qoruyacağıq".

Bizim üçün ən maraqlısı və qəribəsi bu idi ki, bu iki gül bala, digər həmyaşıdlarından fərqli olaraq, "biz böyüyəndə Qarabağı alacağıq" demədilər. Bizə elə gəldi ki, bu balacalar elə indicə əyinlərinə əsgər forması geyib, Qarabağın azadlığı naminə savaşa hazırdılar. Onlar Vətənimizi tezliklə alacağımıza inanıb, Bütöv Azərbaycanı qorumağa hazır olduqlarını fəxrlə söylədilər.

Sevinc MƏHƏRRƏMQIZI

PS. Bu gün özünün haqq dünyasına qovuşan mayor Elnur Əliyevin müqəddəs ruhu Vətən-Qarabağ torpağından boylanır. O torpaqdan ki, digər ərən oğullarımız şəhidlik zirvəsinə ucalmış, əlçatmaz, ünyetməz bir uca zirvədə qərarlaşmışlar. Torpaq, uğrunda ölən varsa - Vətəndir, deyərlər. Bu qanlı Qarabağ savaşından - Elnurun müqəddəsliyə qovuşduğu həmin andan bu günə kimi ( 40 mərasiminə kimi) bir gənc olaraq düşünürəm ki, belə qəhrəmanlarımızın adları gənclərimizə, gələcək nəslə örnək olması üçün gecikdirilmədən, təxirə salınmadan əbədiləşdirilməli, azad etdiyi "Lələ - Təpə" yüksəkliyi onun adını daşımalıdır. Ən azından, onun buna mənəvi haqqı var...

DİGƏR XƏBƏRLƏR

Tarix: 08.07.2026 / 15:30

"Avropa Yaşıl Enerji Dəhlizi" layihəsi icra mərhələsinə keçdi

Tarix: 08.07.2026 / 10:53

Beyləqanda şəkər çuğunduru fiaskosu...

Tarix: 07.07.2026 / 20:28

Sahibkarlara böyük şans açılır - üstəlik “qapı-qapı gəzməyə” son veriləcək...

Tarix: 07.07.2026 / 20:11

İran müharibəsi qlobal enerji təminatında yeni böhran yaradıb...

Tarix: 07.07.2026 / 12:56

Azərbaycanda vençur kapitalı fondları yaradılacaq...

Tarix: 06.07.2026 / 21:45

Ermənistan Azərbaycanla Türkiyənin elektrik şəbəkəsinə qoşulmaq istəyir...

Tarix: 06.07.2026 / 21:05

Avropanın daha bir dövləti Azərbaycanın Orta Dəhliz layihəsinə qoşulur...

Tarix: 06.07.2026 / 19:25

Ermənistan məhsullarının Avropaya çatdlrılmasında ağır problemlər yarandı...

Tarix: 06.07.2026 / 17:09

Rusiya Azərbaycan vasitəsilə Ermənistana 30 vaqon propan göndərdi

Tarix: 06.07.2026 / 15:08

Ermənistan Rusiya qazını Avropa qiymətinə alacaq...

Tarix: 06.07.2026 / 14:06

Rusiya dronla Ukraynada SOCAR-ın yanacaqdoldurma məntəqəsini vurdu...

Tarix: 05.07.2026 / 19:40

"Yeni dəmir yolu Türkiyə, Ermənistan və Azərbaycan arasında nəqliyyat əlaqələrini gücləndirəcək" - Uraloğlu

VİDEO

Tarix: 27.11.2025 / 11:10

Biri ermənini öpür, biri sovet bayrağı qaldırır... Günümüzə baxın! - VİDEO

Tarix: 12.11.2025 / 11:05

Lavrov işdən kənarlaşdırılır, yoxsa oyun qurulur? - VİDEO

Tarix: 21.06.2025 / 08:15

Dünyada xaos böyüyür, Azərbaycana təhlükə də artır... - VİDEO

Tarix: 02.07.2026 / 20:10

Dövlət qurumlarının portal və mobil tətbiqləri birləşdirilir - Mehriban Əliyevanın rəhbərlik etdiyi Şura böyük islahatlar mesajını verdi...

Tarix: 02.07.2026 / 15:16

Xırdalan Xəstəxanasına qarşı kəskin iddia - orqan köçürülmüş xəstələr ölüm təhlükəsində?...

Tarix: 25.06.2026 / 20:33

Əmək pensiyası yaşına görə qonşular bizi bir neçə il qabaqlayır...

Rəqəmsal İnkişaf Şurası ilə süni zəka və kibertəhlükəsizliyin yüksəliş yoluna çıxdıq...