Yanımdan şütüyüb keçən və içi meyvə-tərəvəzlə dolu olan maşından gələn "musiqi"nin sözləri ayaqlarımı bir anlıq yerə mismarladı: "Bratvalar Gəncə törməsindədi".
Maşın "Yaşıl bazar"ın yanında dayandı. İçində iki yeniyetmə var idi. Bığ yerləri təzəcə tərləmişdi. Hardasa 20 yaşları olardı. Yaxınlaşıb salam verdim. "Siz heç aşıq musiqisinə, muğama qulaq asmısınızmı", deyəndə gülümsəyib baxışdılar. Biri gülə-gülə dilləndi: "Rəhmətliyin oğlu, özün cavan oğlansan, elə musiqilərə adam qocalanda qulaq asar". Daha əlavə sual vermək yersiz idi...
Meyxana el sənətidir, meyxana demək, sözü-sözə calayıb fikrə çevirmək istedad tələb edir. Amma? Bu gün toylarımızda insanları şənləndirmək, toyu daha da rəngarəng etmək üçün meyxanaçılar dəvət edilir. Gecə yarıya qədər söz güləşi gedir. Qalib də olur, məğlub da. Bu, məsələnin bir tərəfi. Müşahidə etmişəm, son vaxtlar toylarda narkotik vasitələri, narkomaniyanı təbliğ edən meyxanalar deyilir. Qocalı-cavanlı hamı çırtıq çalıb onlara dəstək olur. Ancaq kimsə "Burda uşaqlar var, onlara o zəhrimarı belə tanıtmayın",- deyib irad bildirmir. Demək ki, günahkar özümüzük, demək ki, siqaretin girdabına düşən uşaqlarımıza "nəşə"ni də "tərifləməklə" sevdiririk. Ozü də harda, toylarda, gələcək ailənin təməlinin atıldığı bir gündə. Bu, sizcə, dünyanın ən böyük bədbəxtliyi deyilmi?...
Azərbaycanda hamı meyxana deyə bilər, çünki sözə yaxın xalqıq, hər birimizin içində şairlik var. Onda belə çıxır ki, istedadımızın "doza"sını qaldırmaq üçün hamımız "nəşə" çəkməliyik, narkotikə qurşanmalıyıq?
Həyəcan təbili çalmağın vaxtı çoxdan çatıb və elə mövzuda meyxana deyənlərə "dur" deyilməlidir. Yazını hazırlamadan öncə saytlarda, "yutub"da axtarış apardım. Gördüklərimdən və eşitdiklərimdən dəhşətə gəldim. Görün hələ bu "el şairləri" nə yazırlar, nə deyirlər:
Namiq Həsrət:
Çək, qaqaş, çək bu şeyi,
Bu şeyin pisdi nəyi?
Ləzzəti çoxdu bunun,
Ziyanı yoxdu bunun...
Şahruz Masallı:
Basdım şeydən bayaqları qəlyana,
İndi deyək bir muzkalnı meyxana...
Vasif Maştağalı:
Nəşələnib hallanıram,
Zır kayfda fırlanıram...
Səid Salyanlı:
Nəşəni çək, kayfını tut,
Unut, bu dünyanı unut.
Bu kayfın heç yoxdu tayı
Dilini, dodaqlarını qurut...
Siyahını çox uzatmaq olar. Görünür, adlarını çəkdiyim və ya çəkmədiyim bu "söz adamları"na vaxtında narkotiklərin fəsadlarından, qapımızı vaxtsız döyən bəla olmasından, ailələri viran, tarmar qoymasından danışmayıblar. Ya da ki, danışıblar, sadəcə, onlar "qaqaşlıq" edib bu nəsihətləri özlərinə yaraşdırmayıblar. Doğru yol göstərənlərə dodaq büzüb öz aləmlərinin "kayfında" olublar...
Görəsən onlar bilirmi ki, bu gün Azərbaycanda narkomaniya və narkotiklərlə mübarizəyə xalqımız səfərbər olub? Çünki bəlanın böyüklüyünün, qarşısı alınmasa bizi məhvə sürükləyəcəyinin fərqindəyik. Doğmalarımızı, əzizlərimizi, ən əsası, gələcəyimiz olan uşaqları qorumaq üçün narkotiklərə yox deməliyik, nəinki onun təbliğilə məşğul olmalıyıq.
Və yenə qayıdıram yazımın əvvəlinə - "Bratvalar Gəncə türməsindədi"nin təsirinə düşüb türmə aləminin havasına qol qaldırıb oynayanlara, azadlığının qədrini bilməyən o uşaqlara və onların böyüklərinə. Bədbəxtliyi heç kəs könüllü olaraq çağırmır, o özü gəlib sizi tapır-mənəviyyatsız "musiqi"lərlə, ləyaqətsiz nümunələrlə, laqeydliyimiz və biganəliyimizlə...
Yazıma nöqtə qoymaq istəsəm də gözlərimin önündən narkotiklərlə mübarizədə həlak olan həmkarlarım keçir. Yeri gəlmişkən, adını da çəkmək istəyirəm: Polis polkovnik-leytenantı Namiq Musayev...
"Nəşəni çək, kayfını tut" deyib gənclərimizə, uşaqlarımıza pis örnək olanlar bu qəhrəman Azərbaycan oğlunu tanımazlar. Biz Azərbaycan Polisi olaraq istəyirik ki, gənclərimizin yolu türmələrdən yox, kitabxanalardan düşsün, idmançı olsunlar, bayrağımızı qaldırsınlar, əsgər kimi Aprel döyüşləri qəhrəmanlarımızın yolunu davam etdirib torpaqlarımızın azadlığı uğrunda bizimlə çiyin-çiyinə döyüşsünlər...
Dumanlı, nəşəli başlarla nə öz-özünü qorumaq olar, nə də ki, Vətəni...
Hafiz TƏMİROV polis mayoru
