Lerikin dağ kəndlərində ağır həyat bütün sahələrdə özünü göstərir. Hərcmərclik baş alıb gedir, insanlarda sabaha inamsızlıq yaranır. Dövlətin insan amili ilə bağlı verdiyi bütün qanunlar buralarda yalnız rəhbər vəzifədə çalısan bir-iki nəfərin maraqlarına xidmət edir. Prezidentin etibar etdiyi şəxslər kəndlərdə qalaq-qalaq yığılan sosial məsələlərin həllindən ötrü heç bir səy göstərmirlər. Məhz elə buna görə də indi dağlar diyarı Lerikin əksər kənd sakinləri üçün yaşayış tərzi səfalət içində can verməkdən başqa bir şey deyildir. Necə deyərlər, müstəqil Azərbaycanımız inkişaf etdikcə onun tərkibində olan dağ kəndləri dağılmaqla yer üzündən silinir.
Lerikin elə kəndləri vardır ki, hər yazın oraya gətirdiyi daha bir dəhşətli mənzərə davam edir. Belə ki, rayonda olan hərcmərclikdən istifadə edən bəzi qoluzorlular kəndə məxsus örüş sahələrini, yamacları, bulaqları, hətta yolları özbaşına çəpərə salırlar. Elə onlar da yerli məmurlar havadarlıq edirlər. Bu ədalətsiz “bölgü” nun nəticəsidir ki, xeyir-şərləri həmişə bir olan kəndlilər indi bir-biri ilə balta davasına çıxıbdır. Adam var hektarlarla torpağı zəbt etdiyi halda, doğma qardaşı isə bir inəyini otarmağa yer tama bilmir. Həm də qanunsuz çəpərlərin sayı artdıqca bu haqsızlığa dözə bilməyən doğma yurd yerindən perik düşür. Dədə malı kimi mənimsənilən torpaqların, yaranan çəpərlərin hesabına indi hər kəndin bəyi də, nökəri də. Çəpərə salınmış bulaqların ətrafında yaranan bataqlıqlar isə əsl fəlakətdən xəbər verir.
Təəssüf ki, çəpərləmə “əməliyyatın” təməli respublikamız müstəqil olan gündən başlandı. Başqa yerləri deyə bilmərəm, hələ ki, Lerikin dağ kəndlərində dövlətin qoyduğu qanunlara qarşı çıxanlara meydan genişdir...
Zəfər ORUCOĞLU Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü
