Dağlar diyarı Lerik rayonunda 163 kənd var. Təbiətin bu yerlərə bəxş etdiyi füsunkarlıq bəlkə də dünyanın heç yerində olmaz. Di gəl ki, havası təmiz, suyu saf, torpaqları min-bərəkətli diyarın 4-5 kəndində insan kimi yaşamağa şərait var. Əksər yaşayış məntəqələrində isə 30 ilik müstəqillik dövrümüzdə çöp də çöpün üstünə qoyulmayıb. Biganəlik üzündən sovetdən qalanlar da dağılıb gedibdir. Sanki buraların inkişaf yolunda olan Azərbaycanın ərazisinə heç bir bağlılığı yoxdur. Dövlət tərəfindən insanların rahatlığı üçün həyata keçirilən hər hansı tədbir Lerikin kəndlərində problemdən başqa bir şey olmur. Sadəcə rayonun çox yaşayış məntəqəsində verilən qanun, irəli sürülən mütərəqqi üsul yalnız dövlət işlərində çalışan məmurların, eləcə saxta yolla özünə əlillik dərəcəsi alanların maraqlarına xidmət edir. Məqsədləri saxta yollarla var-dövlət toplamaq olan belələri hətta, uşaqlarını ordu sıralarına göndərmirlər. Rüşvət verməklə dövlətin bütün qanunlarına qarşı çıxa bilirlər...
Fikrimə aydınlıq gətirmək üçün bir-iki misal çəkmək istəyirəm. Son illər dövlət tərəfindən bir-neçə əraziyə asfalt yol çəkilib. İndi 30 ildir Lerikin kəndlərinə ictimai nəqliyyat işləmir. Bundan istifadə edən yuxarıda adlarını göstərdiyim adamlar yolları zəbt ediblər. Dövlət tərəfindən tapşırılan işi görmək əvəzinə, qanunsuz taksi fəaliyyət ilə məşğul olurlar. Özü də məcburiyyət qarşısında qalıb yola çıxandan 10 qat bahasına gediş haqqı alırlar. Kəndlərin çoxunda yöndəmsiz dükanlar vardır. Onları da dövlət işində çalışan və sapsağlam, ancaq əlillik vəsiqəsi olanlar işlədir. Ərzaq mallarını baha qiymətə camaata satmaqları bir yana qalsın, hamısı vaxtı keçmış, insan həyatı üçün təhlükəli olur. Elə bankomatların, icbarı tibbı sığortanın, internetin... tətbiqi yalnız onlar üçündür. Sözün qısası, gözdən uzaq, könüldən iraq dağ kəndlərində əhalinin başına erməni dığalardan pis oyunlar açırlar. Hələ ki, “dur” deyənləri yoxdur. Camaat isə çıxış yolunu dədə-baba yurdundan baş götürüb qaçmaqda görür...
Zəfər ORUCOĞLU Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü
