Müstəqillik günündə doğulan şəhid
Oktyabrın 4-ü...
Sübh tezdən bayırda ağlaşma səsi eşitdim. Tez həyətə çıxdım. Gördüm həyətdə çoxlu adam var. İlham da ağlayır. İcra nümayəndəsi mənə yaxınlaşıb: “Dözümlü ol, Cavidini – şəhidini qarşıla”, – dedi. Onda bildim ki, Cavid şəhiddi. Dedim: “Çingizi qardaşının dəfnində gətirin”. “Yaxşı, gətirərik”, – dedilər. Lakin Cavid telefonundakı “Vur komandir, vur!” sədaları altında Çingizsiz son mənzilə yola salındı.
Telefonundakı statusunda “Öncə Vətən!” paylaşımı olan Vətən sevdalı Cavid döyüşə gedəndə telefonu dostuna verərək: “Burda ailəmə, uşaqlarıma yadigar qalası çox şeylər var, bunu bizə verərsən”, – deyib. İçində Vətən sevgisi olan mahnılar və sözlər olan, şəhid əvəzinə danışan telefonunu...
Dəfn çox izdihamla keçdi. Mən də o izdihamla ağır-ağır addımlayırdım. Buna yerimək demək olmazdı. Bu, oğul cənazəsi arxasınca sürünmək idi.
Qələbəyə gedəsi insanlar qəbiristanlığa axışırdı”.
Azərbaycan Ordusunun giziri Cavid İlham oğlu Məmmədov 2020-ci il sentyabrın 27-də Azərbaycan Silahlı Qüvvələri tərəfindən Ermənistan işğalı altında olan ərazilərin azad edilməsi və Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün bərpa olunması üçün başlanan Vətən müharibəsi zamanı Suqovuşan, Talış istiqamətlərində gedən ən ağır döyüşlərdə qəhrəmanlıq göstərib. Döyüşdə birinci postu yaranlardan olub. Hər zaman düşmənlə üzbəüz döyüşmək arzusu ilə alışıb-yanan, Mübarizin intiqamını almağı özünə borc bilən, bizim üçün vacib postlardan sayılan “Mübariz” postuna bayraq sancmağı özünə böyük şərəf hesab edən Cavid “Mübariz” postuna bayraq sancarkən düşmənin snayper atəşi ilə yaralanıb. Olduğu yer minalı sahə olduğundan döyüşçü dostlarının onu götürməyə gəlməsinə razı olmayıb, təkcə döyüşərək taboru xilas edib. Cavid sonda düşmən mərmisi nəticəsində şəhid olaraq Şəhidlik zirvəsinə yüksəlib. Bir həftəyə yaxın Cavidin meyidi neytral zonada qalıb. Ordumuzun növbəti hücumlarının birində Cavidin meyidi əsgərlərimiz tərəfindən götürülüb.
Vətəni canından artıq sevən qəhrəman şəhidimiz Cavid İlham oğlu Məmmədov doğulub boya-başa çatdığı doğma yurdunda, Şəmkir rayonunun Yeniabad kəndində dəfn olunub.
Şəhidimizin dəfn mərasimində Müdafiə Nazirliyi, Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidməti, hərbi hissənin nümayəndələri, Şəmkir Rayon İcra Hakimiyyətinin rəhbərliyi, rayon ictimaiyyəti, kənd sakinləri iştirak edib. Belə igid, vətənpərvər oğul böyütdüklərinə görə valideynlərə minnətdarlıq bildirilib.
Ruhu şad olan Şəhidimizin ruhuna dualar oxunub.
Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün təmin edilməsi uğrunda döyüş əməliyyatlarına qatılan və hərbi hissə qarşısında qoyulmuş tapşırıqların icrası zamanı vəzifə borcunu şərəflə yerinə yetirdiyinə görə Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin 15.12.2020-ci il tarixli Sərəncamına əsasən Cavid İlham oğlu Məmmədov ölümündən sonra "Vətən uğrunda", 29.12.2020-ci il tarixli Sərəncamına əsasən "Suqovuşanın azad olunmasına görə" və "Laçının azad olunmasına görə", 30.12.2020-ci il tarixli Sərəncamına əsasən "Hərbi xidmətlərə görə" medalları ilə təltif edilib.
Müstəqillik Günündə doğulan Cavidin məzarı başında onun doğum günü qeyd edilir.
Yaşayanlar ölümündən sonra yaşayanlardır...
Hamı Cavidin arzusundan Qələbəyə boylanırdı. Qəbiristanlıqda düşmənə nifrətlə bərabər, həm də Qələbəyə inam vardı. Budəfəki birliyin kökündə ancaq olanlarına sahiblik görünməkdə idi.
Yeniabad kəndi ilk şəhidinə qucaq açırdı. Qəbiristanlığa ilk dəfə idi sevdiyi, qoruduğu Azərbaycan bayrağına bükülən şəhid oğul gəlirdi. Bu izdihama bütün qəbirlər baş qaldırmışdı. Bu gün gələn ölənlərin ən şərəflisi idi. Qəbiristanlıqda uyuyanların “Buyur”, “buyur” sədaları ağlaşma səsini dayandırdı. Vətənə vətənlik, torpağa müqəddəslik verən Şəhidimiz qəbiristanlığa da müqəddəslik statusu verdi.
Qəbiristanlıq artıq ailənin, nəslin, el-obanın yox, Azərbaycan xalqının ziyarətgahına çevrildi. Məktəbə təzə gedənlərin, əsgərliyə yola salınanları and yeri oldu.
“Vətəni necə sevmək lazımdır” sualının ən dəqiq cavabı canını özündən çox sevdiyi Vətənə fəda edən şəhidlərin həyat yoludur. Döyüşə girəndə ilk və son sözü “Vətən” olan şəhidlərin!
Bayrağı öpüb and içən var.
Bayrağı bağrında daşıyan var.
Bayrağı yüksəkliklərə qaldıran var.
Bir də bayrağa bürünən var.
Heç bir bayraq sənin büründüyün bayraq qədər öpülmədi, əzizlənmədi, sevilmədi, Şəhidim!
And içilən də. Ucalan da. Qorunan da.
Sən bayrağı şərəfləndirdin. Bayraq səni!
***
Həyatda elə günlər olur ki, insan o günləri xatırlamaq istəmir. O günlərin təqvimindən silinməsini istəyir. Çox təəssüf ki, onlardan qaçmaq olmur. O günlər ildə bir dəfə yox, hər ay, hər həftə səninlə qarşılaşır, sanki səni izləyir. O günü əvvəlcədən bilmək mümkün olsaydı...
Biz mümkünsüzlüyü mümkün etmək iqtidarında deyilk. Onu Yaradan bilir.
Şirinləri çox vaxt üstələyən ağrı, acı insanı daha çox yaralayır. Bu yaranın ürəkdə izi, yeri qalır. Bəlkə budur onları unutmağa qoymayan, tez-tez yada salan, xatırladan.
Yoxluq insanın içindəki böyük bir boşluqdur. Dolması bəzən çətin, bəzən mümkün olmayan boşluq... Boşluğa düşmək vakuuma düşmək kimidir. Səni özünə çəkib buraxmaq istəmir. Onun öz cazibə qüvvəsi var. Səni özünə tabe etmək istəyən cazibə qüvvəsi.
Varlığın qəfildən yoxluğa çevrilməsinə alışmaq çətindi. Olanların birdən itir, sən də o itki ilə bərabər yox olursan. O bağla birlikdə içində qırılırsan. Baxanda görəsi, əl uzadanda çatası olanlar artıq yoxdur. Yoxluq tez-tez əlini sənin kürəyinə qoyur. Daha onunla bağlı xəyallar qura bilmirsən. Əlçatmaz xəyalların boşluğa düşür. O boşluqda ancaq keçmiş var. Hər dəfə ordan çıxarmağa çalışanda içindən bir sızıltı keçir. O sızıltılarla yaşamaq adamı üzür. Bərpa isə uzun çəkir.
Təkcə keçmişdən ibarət olmayıb, həm də gələcəyi olan həyat isə davam edir. Özünün, səni yaşadanların, yaşatmaq istədiklərinin xatirinə gələcəyə baxıb yaşamaq. Çıxış yolu ancaq bundadır. Axı, əziz tutulan xatirələrin xatirinə yaşamaq da var bu həyatda.
Bu həyatdı... Sonunu bilməyib addım atdığımız, bizi hara aparacağından, nələrlə qarşılaşdıracağından xəbərimiz olmayan həyat.
Nə yaxşı ki, xoş xatirələrdən yadigar qalanlar var, bir də sevginin, sevgilərin yadigarlarına görə yaşamaq.
Şəhid Məmmədov Çingiz İlham oğlu
1992-ci ilin iyulun 9-da Şəmkir rayonunun Yeniabad kəndində anadan olan Çingiz yaraşıqlı və ağıllı olmaqla bərabər, həm də diribaş uşaq olub.
Hələ uşaq ikən atası Çingizi dişini çəkdirməyə aparır, o da həkim otağındakı alətlərə baxır və həkimdən çəkinir. Həkim nə qədər “dərman qoyacam gedərsən evə” desə də, Çingiz baş qarışan kimi aradan çıxır. Atası evə gəlib anasından soruşanda ki, Çingiz gəldimi? Anası narahat olmağa başlayır. İlk dəfə getdiyi, tanımadığı yolu necə qayıda bilərdi?! Otağa keçəndə görürlər ki, Çingiz yatağında yatıb. Bir dəfə də anasıyla xəstəxanaya xalasının yanına gedən Çingiz 1-2 saat keçməmiş təkcə piyada yolla evə qayıdır.
Bunlar Çingizin məktəbə getmədiyi vaxtlarda baş verib.
Çingiz məktəbdə yaxşı oxuyurdu. Səliqəli və mehriban idi. Orta məktəbi bitirdikdən sonra hərbi xidmətə çağırılan Çingiz əsgəri borcunu Lənkərandakı N saylı hərbi hissədə yerinə yetirdi. Andiçmə mərasiminə gedən valideynlərinin Çingizin Lənkəranda qalması üçün komandirlə danışmaq istəmələrinə etiraz edir: “Siz komandirə nəsə desəniz, mən burdan qaçacam”.
Bir müddətdən sonra məziniyyətə gələn Çingiz hər şeyin çox yaxşı olduğunu söyləyir.
Hərbi xidməti başa vuran Çingiz “Azpetrol”a işə düzəlir. Bir müddət orda işləyir. Və bir gün işdən evə gəlib valideynlərinə daha orda işləməyəcəyini, onların xeyir-duası ilə sənədlərini toplayıb gizir kursuna vermək istədiyini bildirir. Hərbi formanın Çingizə yaraşdığını, bacarıq və həvəsini görən valideynlər razılıq verirlər.
Çingiz imtanhanlardan əla qiymətlər alaraq Müdafiə Nazirliyinin “Gizir hazırlığı kursu”na qəbul olur. 2015-ci ildə kursu bitirdikdən sonra Naxçıvandakı N saylı hərbi hissəyə qulluğa göndərilir.
2016-cı ilin Aprel döyüşlərində Çingiz könüllü olaraq döyüşə qatılmaq istəsə də, icazə verilmir. Döyüşdə iştirak etmədiyinə görə özünü narahat hiss edir.
Çingiz Naxçıvanda PDM komandiri vəzifəsində çalışır. Əsgərlərin, zabitlərin sevimlisi olur.
2017-ci ildə müqaviləsi bitdikdən sonra yenidən 5 illik müqavilə imzalayır. Bu dəfə o, həmlə taborunu seçərək, Şəmkirdə qulluğunu davam etdirməyə başlayır.
Çingiz mərd, qorxmaz, cəsur olmaqla yanaşı, həm də vətənpərvər insan idi. Dəfələrlə Fəxri fərmanlara layiq görülür, Silahlı Qüvvələr günü medalla təltif edilir. Bütün bunların kökündə onun peşəsinə olan sevgisi dayanır.
Uşaqlıqdan bacarığı ilə seçilən Çingiz hərbidə də xüsusi keyfiyyətləri ilə seçilirdi. Bu bacarıq və keyfiyyətlər həmlə taborunda onun köməyinə çatırdı. Çingiz hərbin sirlərini öyrənməklə yanaşı, bütün silah və texnikalardan istifadə etməklə hamının sevimlisinə çevrilmişdi. Sınaqlardan üzüağ çıxan Çingiz təlimlərdə yüksək göstəricilər göstərən yetkin döyüşçü idi.
2020-ci il sentyabrın 27-də başlanan Vətən müharibəsi zamanı ən ağır döyüşlərdə qəhrəmanlıq göstərən gizir Çingiz Məmmədov düşmənə sarsıdıcı zərbələr endirərək komandirlərinin etimadını doğruldur.
Döyüş yoldaşlarının dediklərindən belə məlum olur ki, komandiri Çingizin qardaşı şəhid olduğuna görə döyüşdən geri qayıdıb dəfndə iştirak etməsinə icazə verir. Lakin Çingiz bu sarsıntıdan bir qədər özünə gəldikdən sonra silahını götürüb: “Vətən sağ olsun! Cavidin və bütün şəhidlərin qisasını özüm alacam!” - deyərək döyüşə atılır.
(ardı var)
Rəfail TAĞIZADƏ
