“Bütün döyüş yoldaşlarım da təsdiqləyər ki, bizi bu muharibə alovunun içindən sağ-salamat çıxaran məhz tabor komandirimiz mayor Elburus Quliyevin qətiyyətli əmr və göstərişləri, bizim hər birimizə öz övladı kimi yanaşması olub”
Azərbaycan xalqı hər zaman qəhrəmanlar yetişdirməyə qadir olan xalq kimi özünü tarixdə təsdiqləyib. Zaman-zaman xalqımızın qəhrəman oğulları əlinə silah götürərək düşmənlə mübarizə cəbhələrində yağıya, işğalçıya qan uddurublar. Tariximizin elə səhifəsi yoxdur ki, ora qəhrəman, cəsur oğullarımızın adları yazılmasın, həkk edilməsin.
Müasir Azərbaycanın zəfər tarixini yaradan 44 günlük Vətən müharibəsi xalqımızın neçə-neçə cəsur, ürəkli, qorxmaz, vətənpərvər övladını bizə tanıtdı. Vətən göylərini qara buludlar alanda Azərbaycan oğulları günəş olub o səmaya zəfər dastanları yazdılar.
Zəfərimizi borclu olduğumuz Vətən oğullarından biri də 1974-cü ildə Qərbi Azərbaycanda doğulan mayor Quliyev Elburus Kərəm oğludur.
Mifik “Böyük Ermənistan” xülyasının əsirinə çevrilən erməni faşistləri Azərbaycana qarşı əsassız ərazi iddiaları irəli sürməklə yanaşı, həm də Qərbi Azərbaycanın tarixi sakinləri olan türkləri öz dədə-baba yurdlarından deportasiya edib, didərgin salıblar. Böyük Qərbi Azərbaycan elləri erməni faşistlərinin, şovinistlərinin apardıqları antitürk kampaniyası nəticəsində pərən-pərən düşüblər. Erməni deportasiyasına məruz qalan ailələrin sırasında mayor Quliyevin ailəsi də olub. Erməni şovinistləri tərəfindən onlar da 1988-ci ildə doğulduqları, yaşadıqları, ev-eşik qurduqları ata-baba yurdundan didərgin salınıblar. Erməni vəhşiliyinin, erməni faşizminin dəhşətlərini öz həyatında əyani görən mayor Elburus Quliyev 1993-1997-ci illərdə Hərbi Akademiyanın “motoatıcı” ixtisasını bitirib. Bakı şəhərində, Naxçıvanda, Qazax və Daşkəsən rayonlarında 25 il Vətənə xidmət edib və 2017-ci ildə ehtiyata buraxılıb. Vətən müharibəsinin başlaması Elburus Quliyevi yenidən hərbə qaytarıb. 29 sentyabr 2020-ci ildə isə könüllü olaraq yenidən Milli Ordu sıralarına qayıdıb və hazırda da Azərbaycan Ordusunda xidmətini davam edir.
E.Quliyev hərb sənətini uşaqlıqdan sevib və ən böyük arzusu böyüyəndə hərbçi olmaq olub. Deyirlər niyyətin hara, mənzilin də ora. E.Quliyev bu arzunun ardınca Hərbi Akademiyaya üz tutub. Uzun müddət bu arzusunu valideynlərindən gizlətdiyi üçün ata-anası onun Hərbi Akademiyaya qəbul olunmasından gec xəbər tutublar. Hərbi Akademiyaya daxil olmaqla o öz arzusuna qovuşub. Torpaqlarımızın yağı düşmənin tapdağında olması, bir-birindən gözəl şəhərlərimizdə, kənd və qəsəbələrimizdə yağı düşmənin at oynatması, müqəddəs yerlərimizin yağıların murdar ayaqlarının altında olması E.Quliyevi çox narahat edirdi. Ali Baş Komandanın döyüş əmri verəcəyini hər an, hər gün böyük intizarla gözləyirdi. Nəhayət ki, haqq-hesab zamanı gəldi və sentyabrın 27-də düşmənin növbəti təxribatına cavab olaraq Ali Baş Komandanın əmri ilə Azərbaycanda qismən səfərbərlik elan edildi. Səfərbər olunanların ön cərgəsində olan qəhrəmanlarımızdan biri E.Quliyev oldu...
E.Quliyev tabor komandiri olduğu hər bir əsgərin, çavuşun, döyüş tapşırığını yerinə yetirən hər bir qəhrəmanımızın qayğısına qalıb, onların ən xırda problemləri ilə belə maraqlanıb. Qüsursuz xidmət yolu keçən təcrübəli, yüksək peşəkarlıq qabiliyyətinə malik olan mayor Quliyev taborunda düşmənə qarşı vuruşan əsgərlərini də bütün döyüş tapşırıqlarını qüsursuz yerinə yetirməyə ruhlandırıb, sövq edib. Əlbəttə, hərbin hər sirrini, düşmənin hər hiyləsini bilən peşəkar bir zabitin Vətən qarşısında xidməti də qüsursuz olur. Elburus Quliyev kimi...
44 günlük Vətən müharibəsində Füzulidən Şuşayacan böyük döyüş yolu keçən Respublika “Xatirə kitabı”nın şöbə müdiri, “Bakı-Xəbər” qəzetinin ştatdankənar müxbiri, baş çavuş Nahid Salayev müharibədə tabor komandiri olan E.Quliyev haqqında ağız dolusu, böyük fəxr və ürəklə danışır.
“Hərbi hissəyə gəldiyimiz ilk gün hamı qeyri-müəyyənlik içində idi. Hamını “döyüşlər necə olacaq” kimi sullar düşündürürdü. Amma bu qeyri-müəyyənliyin ömrü çox az çəkdi. Bizi saran narahatlığın yerini bir sakitlik, arxayınlıq, əminlik tutdu, bu bizə döyüşmək, irəli gedib qələbə qazanmaq üçün bir stimul oldu. Bu ovqat taborumuza təcrübəli və ən əsası hərbi qanun-qaydaları kamil bilən bir zabitin – E.Quliyevin gəlməsi ilə yarandı. Tabor komandirimiz olacaq bu şəxsi bizlərə - yəni səfərbərliklə gələn könüllülərə təqdim edəndə hamımızda qələbəyə sarsılmaz inam formalaşdı. Mayor E.Quliyev gəldiyi ilk gündən bütün əsgər və zabit heyətinin dərin və sarsilmaz inamını, etimadını qazandı. Biz bunun bariz sübutunu qanlı döyüşlərin getdiyi günlərdə daha çox gördük. Vaxt itirmədən taboru döyüşə hazırlayan bu insan fenomenal yaddaşı sayəsində hər bir əsgəri tanıyır, hər birimizin ən xırda problemi ilə maraqlanırdı. İlk döyüş günümüz həqiqətən də məhz tabor komandirimizin çevik və qətiyyətli qərarlarının əsgərlərimizi necə qoruduğunun şahidi olduq. Xocavənd rayonunda döyüşə girdiyimiz ilk gün məhz mayor Quliyevin verdiyi qəti əmrlər bizim hamımızı düşmənin mənfur pusqusundan çıxardı. Vaxtında apardığı müşahidələr sayəsində bizi düşmənin alçaqcasına həyata keçirdiyi hücumdan qorudu və bizə əks-həmləyə şərait yaratdı. Dayanmadan üzü yuxarı dağlara doğru hərəkətimiz zamanı hər bir əsgərə xüsusi qayğı ilə yanaşması hər birimizi ruhlandırır və qələbəyə doğru səsləyirdi. Hadrut ərazisində döyüş tapşırığı zamanı komandirimizin fədakarlığı və qətiyyəti onu bizə daha çox sevdirir və xüsusi bir ruh yüksəkliyi verirdi. Düşmənin aramsız mərmi atışları zamanı belə bu insan öz nikbinliyini itirmirdi. Məhz onun sayəsində biz bu döyüş tapşırığını qüsursuz yerinə yetirdik. Düşmənin mənfur hücumları nəticəsində yaralı və şəhidlərimiz olsa da, tabor komandirimiz bir döyüş yoldaşımızın döyüş bölgəsində qalmasına imkan vermədi. Onun fədakarlığı və tabeliyində olan hərbçilərə olan bağlılığı sayəsində çoxumuz düşmənin pusqularından qurtulduq, neçə-neçə yaralı döyüş yoldaşımız isə aramsız mərmi yağışının altından çıxarılaraq aidiyyəti üzrə çatdırıldı”.
N.Salayev deyir ki, erməni terrorçularının daha çox bizim təminat və dəstək yollarını bağlamaq cəhdlərini nəzərə alsaq, həmin günlərdə döyüşlər zamanı yaralı və şəhidlərimizi döyüş meydanından çıxarmaq xüsusi bir cəsarət və qətiyyət tələb edirdi. “Bir agrılı xatirəni sizinlə bölüşmək istərdim. İlk döyüş tapşırığımız bitəndən sonra qısa müddətə komplektləşmək üçün bir əraziyə təxliyə olunmuşduq. Hamı gərginlik içində növbəti tapşırığa hazırlaşırdı. Bu an gözümə dəyən bir mənzərə məni dərindən sarsıtdığı qədər də qürurlandırdı. Tabor komandirim heç kim görməsin deyə gözdən uzaq bir yerə çəkilmişdi. Sakitcə döyüşdə itirdiyi əsgər üçün ağlayırdı. Bu ağlamaq sadə bir emosiya deyildi. Bu bir atanın övlad üçün tökdüyü göz yaşından daha artıq idi. Bu, döyüş yoldaşlarına olan sədaqətin, ehtiramın bir nümunəsi idi. Bu anları indiyə qədər də unuda bilmirəm, bu səhnə heç cür gözlərimin qarşısından getmir və yəqin ki, bir ömür boyu da getməyəcək. İlk döyüşdə zədələndiyimdən ayağım incidirdi, bunu bilən tabor komandirimiz dəfələrlə mənə yaxınlaşaraq tibb hissəsinə getməyimi israr edirdi, mən isə tibbi hissəyə getməkdən imtina edirdim. E.Quliyev həmişə səhhətimlə maraqlanırdı. Xocalı və Şuşa istiqamətində girdiyimiz ikinci döyüş tapşırığımızda mayor E.Quliyev yuxarı komandanlığın əmrilə bizi daim irəli apararaq lazımi mövqelərə yerləşdirmişdi. Məhz bu çətin və qanlı döyüşlərdə onun hərbi bilik və qətiyyətli əmrləri sayəsində taborumuz itkisiz döyüş tapşırığını icra etdi. Bu döyüş tapşırığı zamanı tabor komandirimizin fədakarlığı hər birimizi həm qürurlandırır, həm də qələbə əzmimizi daha da artırırdı. Nəzərə alsaq ki, oktyabrın sonu, noyabrın əvvəli Xocalı rayonunda, bütövlükdə Qarabağda sərt iqlim şəraiti hökm sürür, hamımız açıq havada mövqelənərək düşmənin ətrafını sarmağa çalışırdıq. Məhz belə bir şəraitdə mayor Quliyev bir an olsa belə dayanmır, hər bir postu yoxlayır, vacib tapşırıqlarını verir və bizi daim qələbəyə kökləyirdi. Çiskinli, yağışlı günlərdə belə bizi tərk etmirdi. Bütün döyüş yoldaşlarımız ona deyirdilər ki, bir az dincəlin, amma o, bizə bir konkret cavab verirdi: “əsgərim yağışın altında, palçıqda uzanıb növbə çəkərkən mən özümdə rahatlıq tapa bilmərəm”.
Bu gün bütün döyüş yoldaşlarım da təsdiqləyər ki, bizi bu muharibə alovunun içindən sağ-salamat çıxaran məhz tabor komandirimiz mayor E.Quliyevin qətiyyətli əmr və göstərişləri, bizim hər birimizə öz övladı kimi yanaşması olub. Xocavəndin azad olunmasına görə təltif olunması isə bizim hər birimizi qürurlandırır” - deyə N.Salayev bildirir.
E.Quliyev ehtiyatda olmasına baxmayaraq, peşəkar, təcrübəli bir zabit kimi Vətənin dar günündə onun harayına yetişən qəhrəman, cəsur Vətən oğullarından biridir. Qarda-yağışda, tufanda-boranda daim ön cəbhədə əsgərləri ilə çiyin-çiyinə, nəfəs-nəfəsə dayanan E.Quliyevin zəfər dastanımızı yaradanlar sırasında olması qürurvericidir. Əlbəttə, zəfər dastanımızın hər səhifəsi şəhidlərimizin qanı və qəhrəman qazilərimizin hünəri ilə yazılıb. Vətənə zəfər bəxş edən hünərli, qəhrəman qazilərimizdən, peşəkar zabitlərimizdən olan E.Quliyevə əhsən deyirik! E.Quliyev və onun əsgərləri kimi üçrəngli bayrağımızı müqəddəs torpaqlarımıza sancan oğulların hər biri bizim zəfər qəhrəmanımızdır. Qəhrəmanlarınla, hünərli ər oğullarınla dünya durduqca yaşayacaqsan, Vətən! Səni yaşadanlar, səni qalib edənlərin var olsun! Qanı sənin çöllərinə hopan, lalələrin timsalında yenidən dünyaya gələn şəhidlərinin ruhu şad olsun, Vətən!
İradə SARIYEVA
