Ermənistan hökuməti Qarabağdan gəlmiş ermənilərə qaçqın statusu verir. Ermənistan hökuməti 100 min qaçqından danışır, amma əslində bu, ərazidə yaşamış şəxslərin sayına uyğun deyil.
Bakıda istintaq altında olan separatçıların keçmiş rəhbərlərinin ifadələrindən də bir daha təsbit olunur ki, orada Ermənistan ordusunun 15 minə yaxın hərbçisi olub. Onların ailə üzvlərini də saysaq, bu rəqəm 30-40 min edir. İşğaldan sonra bu əraziyə köçürülmüş və qanunsuz məskunlaşma yolu ilə oraya yerləşdirilmiş təxminən 30 min insan da qaçqın sayıla bilməz, çünki qanunsuz məskunlaşma cinayətdir və bu cür şəxslərin nə mülkiyyət hüququ, nə də qaçqın statusu tanınır. Məskunlaşmış şəxslərdən xeyli hissəsi başqa dövlətlərin vətəndaşlarıdır. Bu gün erməni tərəfi bildirir ki, Qarabağdan Ermənistana gəlmiş şəxslərdən artıq 10 mini xaricə gedib. Bu o deməkdir ki, bu şəxslərdə başqa ölkələrin pasportları var. Bütün bunları nəzərə alsaq, Qarabağda əvvəldən yaşamış şəxslərin sayı təxminən 30-35 minə yaxındır – qaçqın statusu yalnız bu sayda şəxsə verilə bilər. İşğal dövründə Ermənistan orada yaşayan şəxslərin sayını süni şəkildə artırıb və şişirdib, bunun müqabilində isə xaricdən böyük həcmdə ianələr, yardımlar alıb. İndi bu “mənbə” əldən çıxdıqdan sonra Ermənistan başqa metodla – qaçqınlara yardım adı ilə yenə daimi “pul axını” təşkil etməyi düşünür. Məhz buna görə bu gün qaçqın statusu veriləcək şəxslərin sayını süni şəkildə artırmaqda maraqlıdır.
Siyasi şərhçi Ramiyyə Məmmədova “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında bildirdi ki,
Qarabağda Ermənistanın indi iddia etdiyi qədər 100 və ya 125 min erməni yaşamayıb: “Ermənistan illərdir işğal etdiyi ərazilərdə dünyanın bir sıra ölkələrindən gəlmiş erməniləri qanunsuz məskunlaşdırmaqla məşğul olub. Ortada kifayət qədər dəlil-sübutlar var. Yenə də Qarabağda və işğal etdikləri ərazilərdə məskunlaşdırdıqları ermənilərin sayını 100 minə çatdıra bilməyiblər. Rəqəmlər bunun üçdəbiri civarında olub. Həmin rəqəmlərin artmasına Ermənistanın ərazilərimizə qanunsuz yerləşdirdiyi hərbçilər "kömək" edib.
30 il öncə bir milyondan çox azərbaycanlı zorla, silah gücünə, vəhşicəsinə öz yurdundan didərgin salındı. Bu 30 ildə beynəlxalq təşkilatların, dünya birliyinin 2020-ci ilin 44 günlük müharibəsindən keçən qısa bir zamanda Ermənistana göstərdikləri maddi yardımın cüzi hissəsi qədər azərbaycanlı məcburi köçkünlərə və qaçqınlara yardım etdiklərini görmədik. Heç mənəvi dəstəklərini də hiss etmədik. Bu ölkənin Statistika Komitəsinin məlumatına görə, son zamanlar Ermənistanı tərk edənlərin sayı ciddi surətdə artmaqdadır. Sürətlə azalan Ermənistan əhalisinin sayını süni surətdə artırmaq məqsədilə Qarabağda yaşayan erməniləri Ermənistana çağıran Nikol hökuməti indi də bundan öz çirkin niyyətlərini həyata keçirmək üçün istifadə etməyə cəhd edir. Görəsən Qarabağda qohumunun evinə və ya turist kimi yay, yaz mövsümündə bu səfalı yerlərin havasını udmaq üçün gələn qonaqlara "qaçqın" statusu verməkdə "humanistlik" edən Ermənistan və ona bu gün təəssübkeşlik edən dövlətlərin, beynəlxalq təşkilatların marağı nədir? Əlbəttə, bunun arxasında məkrli məqsəd var. Ermənistan bununla xarici donorlardan “qaçqınlara” yardım adı ilə külli miqdarda vəsait əldə etməyi düşünür”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
