Xankəndi şəhərində məskunlaşan erməni separatçı-terrorçuların ümidsizliyi getdikcə artır. Özünü “deputat” kimi təqdim edən separatçı Seyran Ayrapetyan heç bir ümid olmadığını bildirib:
“Dünyanın bizə heç bir faydası yoxdur, boş ümidlər bəsləməyin. Döyüşmək, danışıqlar aparmaq və ya köçmək? Məsələn, mən sonuncunun əleyhinəyəm, ikinci hələ imtina etmək demək deyil, ikinci uğursuz olarsa, birinciyə müraciət edilməlidir. Qalanları nağıldır, ancaq əhaliyə xoş gəlmək üçün deyilir, amma nəticəsi ağırdır”.
Ermənilərin bu vəziyyəti nəyi deməyə əsas verir?
Siyasi şərhçi Turab Rzayev “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında bildirdi ki, əslində biz burada reallığın çılpaq ifadəsini görürük: “Çünki separatçı rejimin bundan sonra nə dərəcədə davam gətirəcəyi inandırıcı görünmür. Status-kvo artıq dəyişib. Əvvəl separatçı rejim Azərbaycanın böyük bir hissəsinə nəzarət edirdi. 44 günlük müharibədən sonra vəziyyət dəyişdi. Onların nəzarət etdiyi ərazilər kiçildi. Hazırda onlar əllərində olan kiçik ərazidə əvvəlki separatçı hərəkətlərini davam etdirmək istəyirlər. Azərbaycan dövləti özünün addımları ilə sübut edir ki, belə bir şəraiti yaratmayacaq. Bu, həm dövlət başçısı, həm də başqa rəsmilər tərəfindən dəfələrlə ifadə edilib. Ermənilər bu vəziyyəti hamıdan gözəl anlayır. Görürsünüz ki, “deputat” da deyir onlar köçməyi məqbul saymırlar. Açıqlamasından bu qənaətə gəlinir ki, onların başlıca məqsədi zaman qazanmaqdır. Onlar həm də gözəl anlayır ki, nə separatçı rejimin, nə də Ermənistanın Azərbaycanla döyüşməyə gücü var. Vardanyana sual verdilər ki, onlar Azərbaycanın suverenliyini qəbul edəcəklər, yoxsa köçməyi üstün tutacaqlar? Azərbaycan tərəfi prosesin uzanmağını istəmir və çalışır ki, məsələ tez bir zamanda yekunlaşsın. Biz bu məsələni ya sülh, ya da hərbi yolla həll edəcəyik. Azərbaycan açıq şəkildə deyir ki, onlar suverenliyi qəbul etməsələr, buna məcbur ediləcəklər. Bilirlər ki, artıq Ermənistan da onları müdafiə etmək qüdrətində deyil. Paşinyan da açıq şəkildə bəyan edir ki, Qarabağı Azərbaycanın tərkib hissəsi kimi tanıyır. Ermənistanın özü bu ideyadan imtina edir. Bunu özünə artıq yük sayır. Onların bir yolu var, o da Azərbaycanın müstəqilliyini qəbul etməkdir”.
Ermənistanın Laçınla sərhəddə başlatdığı “humanitar yük” şousunun davam etdiyi zamanda Qarabağda gərginlik də müşahidə olunmaqdadır. Qarabağdakı separatçıların davranışları, Ermənistanın oyunları vəziyyəti kritik səviyyəyə gətirir. Eyni zamanda, Ermənistanın və erməni lobbisinin Azərbaycana qarşı kampaniyası Bakıya təzyiq elementləri ilə müşayiət olunur. Bəzi beynəlxalq təşkilatlar “Qarabağdakı ermənilərin blokadası” və “Qarabağda humanitar böhran” nağıllarına uyur, Azərbaycana qarşı bəyanatlar səsləndirirlər.
Onlar Azərbaycanla döyüşə bilməyəcəklərini, müharibənin onlar üçün son olacağını anlayırlar. Hüquqi əsasları da yoxdur, çünki bütün dünya Qarabağı Azərbaycan ərazisi kimi tanıyır, qəbul edir. Hətta Paşinyanın özü də məcbur olub Azərbaycanın ərazi bütövlüyünü tanıdıqlarını bir neçə dəfə bəyan edib. Burada yeganə variant mənəvi əsaslandırmadır ki, Ermənistan bu siyasətə keçib. Əsas gətirirlər ki, Azərbaycanın tərkibində yaşaya bilmirlər, bu səbəbdən də ayrılmalıdırlar. Bu da əsas sayıla bilməz.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ