Azərbaycanda rep məktəbinin yaranmasında müstəsna rol oynamış Anar Nağılbaz adında bir istedadlı sənətkarımız var idi.
Ləyaqətsiz insanlar onu məhv etmək üçün intim videosunu yaydılar.
Çünki yaxşı bilirdilər ki, o, heç nəyi vecinə almayan gönüqalınlardan deyil və bu xəyanətə dayana bilməyəcək.
Yanılmadılar.
Anar rəzil insanların o zərbəsindən özünə gələ bilmədi, sevənlərini gözüyaşlı, övladlarını atasız qoyub bizi tərk etdi.
İnsanların hamısı nağılbazdı-deyirdi.
Bu yazı da bir dəhşətli nağılbaz barədədi - özünə “milli şura” deyən, “ana müxalifət” olduğunu iddia edən və cəmi 4-5 nəfərdən ibarət olan bir dəstənin “lideri” barədə.
Bilmədiyi, heç bir anlayışa malik olmadığı məsələlər haqqında ağıllı, savadlı adam kimi saatlarla danışmağı “bacaran”, bilmədiyini danışmaq üzrə nəinki Azərbaycanda, hətta bütün dünyada tayı-bərabəri olmayan bir fenomen-nağılbaz, Cəmil Həsənli barədə.
Alimdir, tarix elmləri doktorudur-deyirlər.
Hətta təhsildən yarımamış bəzi cahillər onu “dünya şöhrətli alim”-adlandırmaqdan belə utanmırlar.
Unudurlar ki, alimlər nağılbaz olmurlar və bilmədikləri məsələlər barədə heç vaxt danışmırlar.
Çünki özlərinə və sözlərinə çox dəyər verirlər, dilə gətirdikləri hər kəlmənin üstündə əsir, yanlış olmasından çəkinirlər.
Heç vaxt özlərini hər şeyi bilən kimi göstərmirlər, heç vaxt bilmirəm-deməkdən qorxmurlar.
Çünki çox şey bildiklərinin fərqindədirlər və öz qiymətlərini yaxşı dərk edirlər.
Peşə yoldaşlarının onların ciddi yanlışını tutması alimlər üçün ölümə bərabərdir.
Bütün bunları sadaladıqdan sonar onu da deməliyəm ki, Cəmil Həsənlinin şərəfli alim adını daşımağa layiq olan bu dəyərli insanlarla yaxından-uzaqdan heç bir əlaqəsi yoxdur.
Nə çıxışlarında yol verdiyi qələtlər, nə da başına gələn hadisələr onu utanmağa, xəcalət çəkməyə məcbur edə bilməz.
Necə ki, çıxışlarında buraxdığı yüzlərlə ciddi qələtlərdən heç vaxt utanıb xəcalət çəkməyib.
Necə ki, qızının biabırçı videosu yayılanda heç nəyi vecinə almadı və özünü heç nə olmamış kimi apardı.
Ədalət naminə onu da etiraf etməliyik ki, bu cür “övlad zərbələrindən” heç bir ata sığortalanmayıb.
Belə rəzalətlə hər siyasətçi ata üzləşə bilər və bu zaman onların qarşısında tutulacaq iki ləyaqətli yol olur: ya milli-mənəvi dəyərlərə sadiq olub bu cür “kollektiv əyləncələri” sevən övladının davranışını qəbul etməyəcəksən, ondan imtina etdiyini söyləyəcəksən, ya da bunu bacarmadığını görüb – “mənim özümə siyasətçi deməyə, böyük iddialarla yaşamağa haqqım yoxdur” - etirafını edib siyasətdən çəkiləcəksən.
Ləyaqətli insanlar üçün başqa yol yoxdur və ola bilməz.
Hərçənd ki, vəziyyətdən çıxmaq üçün daha “orjinal” yol tapanlar da olur.
Necə ki, C.Həsənli kimi prezident seçildiyini iddia edən digər həmkarı İ.Qəmbər oğlunun “erməni soyqırımı” iddiasına “onun 40-a yaxın yaşı var” - deyərək münasibət bildirdi və “fürsətdən” istifadə edib oğlunun “istedadı” barəsində danışmaq imkanını da əldən buraxmadı.
Cəmil Həsənli nədənsə bu yolu da tutmadı. Baxmayaraq ki, qızının “istedadı” ilə öyünmək haqqı ən azı müsavatçı həmkarı qədər idi.
“Özünü o yerə qoymamaq” yolunu tutdu və zərərçəkən pozası alıb tələb elədi ki, “çəkilişi aparan operator dərhal ortaya çıxsın!”.
İnsafən həm “operator”, həm də əsas “aktyor” və “aktrisalar” öz “işlərini” mükəmməl icra etmişdilər və ortaya dünya səviyyəsində bir “sənət nümunəsi” çıxarmışdılar.
İstedadlı işi etiraf etmək, istedadlı insanlara verilmiş “allah vergisini” qiymətləndirmək hamımızın borcudur.
Özünə “alim”, “siyasətçi” deyən Cəmil Həsənli kimilərinin diletant, öz peşəsindən xəbərsiz olduğunu da açıq şəkildə söyləmək də həmçinin.
Filosoflardan biri deyib ki, XX əsrin cahilləri oxumaq, yazmaq bilməyənlər idisə, XX! əsrin cahilləri oxuduğunu, eşitdiyini anlamayanlardır.
“Tarix elmləri doktoru”, “dünya şöhrətli alim” Cəmil Həsənli bu cür oxuduğunu, eşitdiyini anlamayan cahillərdəndir.
Mən “milli şura”nın “möhtəşəm lideri”nin cahilliyini, nə qədər səviyyəsiz və savadsız olduğunu sübut etmək üçün onlarla, hətta yüzlərlə misallar göstərə bilərəm.
Ancaq yazının çox böyük olmamaması üçün hələlik onun bu günlərdə səsləndirdiyi son cahillik nümunəsi ilə kifayətlənəcəyəm.
Yeri gəlmişkən, C.Həsənlinin “Osmanqızı tv”-də söylədiyi “son nağıla” keçməzdən əvvəl onun bir “keyfiyyətini” də etiraf etməliyəm.
Etiraf etməliyəm ki, ataların böyük əksəriyyətini məhv edəcək həmin dəhşətli hadisəyə qətiyyən əhəmiyyət verməyən “ana müxalifət” lideri misilsiz “dəyanət” göstərdi və müxalifətçi cəbhədaşlarından böyük dəstək gördü.
Bu da təbiidir, çünki bugünkü Azərbaycan müxalifətinin sıraları belə “dəyanətli” adamlarla doludur.
Artıq bir qədər uzanan giriş sözünə yekun vurub keçirəm C.Həsənlinin növbəti “nağılına”.
Gəlin “dünya şöhrətli alimin”yerinə xəcalət çəkə-çəkə onun dediklərinə diqqət kəsilək və görək o Azərbaycan ədəbi dilinin “anasını ağlada-ağlada” Fransanı necə müdafiə edir:
“Fransanı “Minsk qrupu”nda həmsədr edən biz olmamışıq ki, Əliyevlər olub da. Eyni zamanda Türkiyə çıxardılıb həmsədrlikdən, eee, Heydər Əliyevin devrində Fransa həmsədr olubdu və bu günə qədər də, bu günə qədər də həmsədr olaraq qalır. İlham Əliyev deməli eee, müharibəyə qədər, ya elə bu günə qədər eee, ölkənin prezidenti olub və belə bir müstəmləkəçi devləti eee, çıxartmayıb həmsədrlikdən, belə bir təşəbbüs qaldırmayıb. Eee, bu məsələni hansısa beynəlxalq məclisdə qaldırmayıb”.
Dəyərli həmvətənim, bu sözləri deyən hansısa zəhmətkeş göyərti satan qardaşımız deyil, prezidentlik iddiasında olan, hətta bir dəfə seçildiyini söyləməkdən utanmayan tarix elmləri doktoru Cəmil Həsənlidir.
Ancaq ədalət naminə onu da deyək ki, o, öz sözlərini demir, öz şanlı lideri Əli Kərimlinin quraşdırdığı “nağılı” təkrar edir.
Yəni, bilmədiyini, anlamadığını danışan “ustadının” uydurduğu yalanı tutuquşu kimi nöqtəsinə-vergülünə toxunmadan “səngər” yoldaşı Gültəkin Hacıbəyli kimi səsləndirir.
Dediklərini bir daha təkrar etməyə ehtiyac yoxdur.
Ancaq bu cür “elm xadimləri” üçün “savadsızlığı ləğv etmə” kursunu açmağa ciddi ehtiyac var və yaxın günlərdə belə bir qurumu yaratmaq artıq qaçılmaz məcburiyyətdir.
Keçək “milli şura”nın iddiaları yerə-göyə sığmayan “lider”lərinin yaydıqları növbəti şər-böhtanlara.
Birincisi, Fransanı 1997-cı ilin ilk günündə, yəni, yanvarın 1-də “Minsk konfransı”nın (“Minsk qrupu”nun yox) həmsədri təyin edən ATƏT-in fəaliyyətdə olan sədridir.
Əgər bu “milli şuraçılar” özlərinə əziyyət verib “Minsk konfransı həmsədrlərinin mandatı” adlı, 1 mart 1995-ci il tarixli sənədi oxusaydılar və həmişə olduğu kimi oxuduqlarını anlamamaq problemi yaşamasaydılar bəlkə belə ciddi qələtə yol verməyə bilərdilər.
Fransanın həmsədr təyin olunacağı barədə məlumatı Azərbaycan hakimiyyəti 1996-cı ilin son günü alıb və prezident Heydər Əliyev ATƏT-ə dərhal etiraz notası göndərib.
Tələb edib ki, Finlandiyanın yerinə ikinci həmsədr ermənilərin istədiyi Fransa deyil ABŞ təyin olunsun.
Böyük Heydər Əliyevin birinci tələbini nəzərə almayan ATƏT rəhbərliyi ertəsi gün, “tezbazar” Fransanı həmsədr təyin edib.
Ancaq ATƏT Ulu Öndərin ikinci tələbini nəzərə almaq məcburiyyətində qalıb.
Daha bir həmsədr postu təsis edilib və 1997-ci il, fevralın 14-də ABŞ üçüncü həmsədr təyin olunub.
Bu Cəmil Həsənlinin və dəstə yoldaşlarının birinci yalanının cavabı.
İkinci yalan daha məkrli və daha dəhşətlidir.
“Milli şuraçılar” cahilcəsinə iddia edirlər ki, guya Türkiyə Fransadan əvvəl “Minsk qrupu”nun həmsədri olub və Azərbaycan rəhbərliyi onun yerinə Fransanı bu posta gətirib.
Cahillər üçün kiçik arayış.
“Minsk konfransı” 1992-ci il, martın 24-də formalaşdırılıb. İlk sədri İtaliyalı Mario Rafaelli olub, “Minsk qrupu” deyilən dəstəni “icad edən” “super Mario”.
Ondan sonra İsveçli Yan Eliasson sədr təyin olunub.
1994-cü ilin sonunda Budapeştdə həmsədrliyə keçmək barədə qərar qəbul olunub və ilk həmsədrlər Rusiya və Finlandiya olub.
1997-ci ildən həmsədrlərin sayı 3-ə çatdırılıb və “Minsk qrupu”nun son günlərinə qədər ABŞ, Rusiya və Fransadan ibarət “mötəşəm üçlük” istirahət bilmədən, gecə-gündüz “çalışıblar”.
İndi bu “milli şura” cahillərindən və onların “şanlı lideri” Cəmil Həsənlidən soruşuram: Türkiyə nə vaxt həmsədr təyin olunmuşdu ki, Azərbaycan da onu dəyişdirib yerinə Fransanı gətirdi?
Bu bədbəxtlər anlaya bilmirlər ki, Azərbaycan nə qədər istəsə də ATƏT Türkiyəni heç vaxt həmsədr təyin etməzdi.
Çünki 11 üzv dövlət içərisində yalnız Türkiyənin birmənalı tərəf tutduğu iddia olunurdu və bəzi iclaslara tərəflər sayılan Azərbaycan və Ermənistanla yanaşı Türkiyə də dəvət olunmurdu.
Həqiqət belə olduğu halda “milli şuraçılar” bu “nağıl”ı necə uydurmuşdular?
Burda yenə də adını unutduğum amerika filosofunun eşitdiklərini, oxuduqlarını anlamayan XX! əsrin cahilləri barədə söylədiklərini xatırlamaq və onun atasını “rəhmətlə yad etmək” məcburiyyətindəyəm.
1993-cü ilin yazında Rusiya, ABŞ və Türkiyə münaqişəni nizama salmaq üçün “Üçlər planı” deyilən bir təkliflər paketi hazırlamışdılar.
Bu plan barədə səthi məlumatı olan bu cahillər də hələ də güman edirlər ki, həmin 3 dövlət “Minsk qrupu”nun həmsədri olaraq bu təklifi veriblər.
Anlamırlar ki, həmin dövrdə “Minsk qrupu”nda həmsədrlik yox idi.
Bir sədr var idi və onun da adı Mario Rafaelli idi.
Fransanın tərəfsiz olmadığı və həmsədrlikdən uzaqlaşdırılması barədə Azərbaycan hakimiyyətinin təmsilçiləri dəfələrlə bəyanatlarla çıxış ediblər.
Ancaq Cəmil Həsənli kimilərindən fərqli olaraq onlar beynəlxalq sənədləri diqqətlə öyrənirlər və ATƏT-in belə bir addım atmayacağını da hamıdan yaxşı bilirlər.
Məhz bu səbəbdən Azərbaycan bütün gücünü “üçlüyün” verdiyi təklifləri neytrallaşdırmağa və “Minsk qrupu” deyilən dəstəni meydandan çıxarmağa yönəltdi və sonunda məqsədinə nail oldu.
Bir az əvvəl dediyim kimi mən Cəmil Həsənli və onun cahil həmkarlarının yüzlərlə bu cür yalanlarını xatırladıb onların nə qədər aşağı səviyyəli olduqlarını sübut edə bilərdim.
Ancaq etməyəcəm. Çünki həm özümün, həm də oxucuların vaxtına heyifim gəlir.
Ancaq cahillərlə mübarizəmiz bitməyəcək və bundan sonra bir az da kəskin şəkil alacaqdır.
Çünki xalqın çığırqan cahillərə inanması çox dövlətlərin başına bəlalar gətirib və Azərbaycanımızı belələrindən qorumaq hamımızın borcudur.
Sonda “ayıbına kor olmayan”, bilmədiyi məsələlər barədə ağzına gələni danışan Cəmil Həsənli kimilərinə Bismarkın məşhur sözlərini xatırlatmaq istəyirəm.
O deyirdi: “Şübhə yoxdur ki, axmaqlıq allah vergisidir, ancaq ondan da gərək sui-istifadə etməyəsən!”...
Abutalıb Səmədov