Ermənistan parlamentinin sədri Alen Simonyan ötən həftə Estoniya səfirinə bu ölkə parlamentinin spikerinin Şuşa səfərinə etiraz bildirmişdi.
Amma rəsmi İrəvan Rusiya səfirinin eyni addımına münasibətdə analoji de-marşdan çəkindi. Cürəti çatmadı. İrəvan Şuşaya səfər etmiş Boçarnikova etiraz bildirməkdən qorxdu.
Rusiyanın ölkəmizdəki səfiri Mixail Boçarnikovun Şuşa səfəri ömrünü bizlərə bağışlamış Minsk qrupunun keçmiş həmsədrlərinin arasında olan ciddi fikir ayrılığını bir daha ortaya qoydu. Rusiyanın bu mövqeyi əvvəllər yalnız danışıqlarda iştirak edən liderlərə məlum idisə, indi geniş ictimaiyyətə də məlum oldu. Bu məsələyə Azərbaycan prezidenti yarım ilin yekunlarına həsr olunmuş iclasdakı çıxışında bir daha aydınlıq gətirdi, xüsusilə, son vaxtlar Ermənistan rəhbərliyinin status haqqında danışmağa başlamasına münasibət bildirən dövlət başçımız- Ermənistan kapitulyasiya aktına məcburən imza atanda Azərbaycan, Rusiya, Ermənistanın rəhbərləri arasında status məsələsinə toxunmamaq barədə şifahi razılaşmanın olduğunu xatırlatdı.
ABŞ-ın və Fransanın ağıq ermənipərəst mövqe tutduğu şəraitdə Rusiyanın məsələyə münasibəti, onu təmsil edən şəxslərin davranışı şübhəsiz ki, ümidlərimizi artırır. Ancaq çox təəssüf ki, Rusiya da tam güvəniləcək dövlət deyil və onun bundan sonra necə davranacağı ilə bağlı kifayət qədər narahatlıqlar mövcuddur. Elə son müşavirədə Rusiyanın ünvanına tənqidi fikirər söyləyən prezidentimiz bir daha onlara verdiyi vədləri xatırlatmaq məcburiyyətində qaldı.
Rusiya səfirinin Şuşaya getməsi şübhəsiz ki, İrəvana ünvanlanan ciddi bir siqnaldır. Bu barədə tanınmış rusiyalı analitik İqor Korotçenko da danışıb. Deyib ki, Rusiya səfirinin Şuşaya getməsi İrəvana siqnaldır ki, özünü ağıllı, konstruktiv aparsın. Aparacaqmı? Güman etmirəm. Çünki bir tərəfdən, qərbdəki havadarlarının dəstəyi erməniləri çaşdırır və onlara reallıqları anlamağa imkan vermir. Digər tərəfdən, Ermənistanda ciddi dəstəyi olmayan N.Paşinyan verdiyi sözləri tutmaqdan, cəsarətli addımlar atmaqdan çəkinir.
İrəvanın Boçarnikovun səfərinə görə etiraz bildirməkdən qorxması bir daha onu göstərdi ki, Ermənistan hakimiyyəti Rusiyadan çəkinir. Kənar qüvvələrin təzyiqi olmadan Azərbaycanla Ermənistan arasında sülh sazişinin bizim istədiyimiz şərtlərlə imzalanmasının mümkün olmayacağını nəzərə alıb elə etməliyik ki, ermənilər istəməsə də bu danışıqlar Rusiyanın vasitəçiliyi və Türkiyənin aktiv iştirakı ilə keçirilsin. Yalnız ciddi təzyiqin göstərilməsi halında N.Paşinyanın istədiyimiz sülh sazişinə imza atması mümkündür. Bu təzyiqi göstərmək imkanına isə yalnız Rusiya malikdir.
Abutalıb SƏMƏDOV