Ermənistan parlamenti “Müdafiə haqqında” qanuna, eləcə də digər əlaqədar qanunlara əlavələr paketini təsdiqləyib. Bu barədə verilən məlumatlarda bildirilir ki, dəyişikliklərə əsasən, Ermənistan Silahlı Qüvvələrinin Baş Qərargah rəisi bundan sonra müdafiə nazirinin birinci müavini statusuna malik olacaq, Silahlı Qüvvələrin Baş Qərargah rəisi müdafiə nazirinin birinci müavini olmalı olsa da, sonuncu olmadıqda nazir funksiyasını yerinə yetirməyəcək.
Dəyişiklik müdafiə satınalmalarına da şamil olunacaq. Maddi təminat məsələləri Ermənistan Silahlı Qüvvələrin Baş Qərargahının səlahiyətlərindən çıxarılıb Müdafiə Nazirliyinə veriləcək. Bildirilir ki, bu dəyişikliklərin əsas məqsədi erməni ordusunda müharibə zamanı baş verən uğursuzluqları yaradan səbəbləri aradan qaldırmaqdan ibarətdir. Bu səbəbləri aradan qaldırmaq isə çox böyük vəsaitlər tələb edir. Ermənistanda Baş Qərargah rəisi vəzifəsinin Müdafiə Nnazirinin müavini vəzifəsi ilə əvəz edilməsi həmin ölkənin ordusunda hansısa müsbət dəyişikliyə səbəb ola bilərmi? Bu islahat başqa hansı məqsədləri güdə bilər?
Tərxis Olunmuş Hərbçilərin Gəncləri Maarifləndirmə İctimai Birliyinin sədri, hərbi-siyasi ekspert Emin Həsənli “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında bildirdi ki, Ermənistan cəmiyyəti və hakimiyyəti çox çaşqın bir vəziyyətdədir: “Onların başına elə yumruq dəyib ki, yaxın 30 ildə ordu qura bilməyəcəklər. Ermənistan ordusu ilə bağlı atılan bu addımlar balaca uşaqların evcik-evcik oyununu xatırladır. Ordunun müxtəlif struktur sistemləri var. Məsələn, Rusiya və ya NATO sistemi. Rusiya quruluşunda baş qərargah rəisi həm də müdafiə nazirinin müavini olur. Bizdə və qardaş Türkiyədə də bu modeldir. Hətta ABŞ ordusunda belə müdafiə naziri və baş qərargah rəisi var. Bəzi NATO ölkələrində isə baş qərargah rəisi əsas şəxsdir, müdafiə naziri isə mülki adam olur. Ermənistan bunu dəyişməklə heç nəyə nail ola bilməz. Çünki onlarda ordu adında nəsə yoxdur. Həmin ölkənin ordusunun bir çox yüksək çinli hərbçiləri korrupsiyaya görə həbsə salınıb. Qısa müddət ərzində bir neçə müdafiə naziri və baş qərargah rəisi dəyişib. 2016-cı ildəki Aprel döyüşlərindən sonra onların ordusu tam çaşqın vəziyyətə düşüb. 2020-ci ildəki açıq məğlubiyyətdən sonra isə onlar özlərini tam itiriblər. Toplananların yerini dəyişəndə cəm dəyişmir. Hansı struktur olursa-olsun, müsbətə doğru nəsə olan deyil. Həmin ordunun mənəvi-psixoloji vəziyyəti deməyə əsas verir ki, vəziyyət düzələn deyil. Mən başa düşə bilmirəm, Ermənistan kimi ölkəyə ordu nəyə lazımdır? Qonşuları olan İran və Türkiyə ilə necə müharibə edə bilər? Ordusu həmin ölkələrlə müqayisədə dəfələrlə zəifdir. Bizimlə olan müharibə sübut etdi ki, onlar Azərbaycanla da hərb meydanında üz-üzə gəlməyə qadir deyillər. Öz daxilində asayişi qorumaq üçün pilis saxlasa bəsdir. Son illər zabitlərə ev təklif edirdilər. Çünki ölkədə zabit olmağa maraq qalmayıb. Belə üsullarla kimlərisə zorla orduya gətirməyi hədəfləyirlər. Gənclər başa düşüb ki, onlara “yenilməz” Ermənistan ordusu barədə danışılanların hamısı blef olub. Xalqı bir müddət aldatmaq olur, ancaq ordunun zabit və gizirləri qarşısındakı gücü hiss edir. Bir müddət əvvəl dedilər ki, müddətdən artıq hərbu qulluqçuları Qarabağa göndərəcəklər. Əhali buna açıq etiraz edir. Deyir ki, Qarabağ onların deyilsə, niyə gedib orada ölməlidirlər? Erməni anaları dəfələrlə dövlət qurumlarının qarşısında etiraz aksiyaları keçiriblər ki, övladları Qarabağa aparılmasın. Bu “islahat” daxili auditoriyada məğlub ordu sindromunu qırmaq üçündür. Bu əfsanələr də onlarla bizim ordunu müqayisə etmək üçün yetərli deyil. Biz işğaldan azad edilən ərazilərdə komando hərbi hissələri qururuq. Bütün infrastrukturu qururuq. Bunu görən Ermənistan ordusu öz mövcudluğunu belə uğursuz manevrlərlə sübut etməyə çalışır”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
