Müharibədə şəxsi heyəti döyüşə ruhlandıra bilmək, ölümlü-itimli anlarda komandir kimi nüfuzunu qorumaq hər zabitin işi deyil. Bunun üçün o zabitin özü cəsurluq nümunəsi göstərməli, tabeliyindəki əsgərlərin inamını və hörmətini qazanmalıdır. Ön cəbhədə tanıdığım leytenant Ramiz Məcidov məhz belə zabitlərdən biri idi.
O, 12 yanvar 1959-cu ildə Bakı şəhərində anadan olmuşdu. 1976-cı ildə paytaxtın Əzizbəyov (hazırda Xəzər - Y.Q.) rayonundakı 149 saylı orta məktəbi bitirdikdən sonra “Bakıelektroavtomat” zavodunda işləyib. 1977-1979-cu illərdə SSRİ Silahlı Qüvvələrinin sıralarında hərbi xidmət keçib. Əsgəri xidməti zamanı ona pulemyotçu, baş atıcı vəzifələri həvalə olunub. Hərbi xidmətdən qayıtdıqdan sonra “Bakıelektroavtomat” zavodunda əmək fəaliyyətini davam etdirib. O, istehsalatdan ayrılmadan Bakı Neft Texnikumunda təhsil almışdı. 1982-ci ildə texnikumu bitirərək, texnik-texnoloq ixtisasına yiyələnmişdi. Bir müddət Rusiyanın Saratov şəhərində “Nitron” müəssisəsində çalışmışdı. Sonra isə Bakı Əlvan Metalların Emalı Zavodunda fəaliyyət göstərib. Onu yaxından tanıyanlar zəhmətkeş, ədalətli, haqsızlıqla barışmayan, heç vaxt çətinliklər qarşısında büdrəməyən insan kimi xatırlayırlar.
Vətənimizə ermənilərin hərbi təcavüzü başlayanda vətənpərvər ruhlu bir vətəndaş kimi o da bu vəziyyətə biganə qala bilməzdi. Beləcə, 1992-ci il sentyabr ayından öz arzusu ilə Azərbaycan Respublikası Daxili İşlər Nazirliyi Daxili Qoşunlarının sıralarına qəbul olunur. Daxili Qoşunların tərkibində hərbi xidmətə başlayanadək o, ehtiyatda olan kiçik leytenant idi. Daxili Qoşunların ayrı-ayrı hərbi hissələrində müxtəlif məsul vəzifələrə təyin olunub. Belə ki, ona taqım komandiri, bölük komandirinin şəxsi heyət üzrə köməkçisi, bölük komandirinin texniki hissə üzrə müavini, bölük komandirinin köməkçisi, bölük komandirinin şəxsi heyət üzrə müavini vəzifələri həvalə edilib. Daxili Qoşunlar Komandanının 09.10.1993-cü il tarixli müvafiq əmri ilə ona növbəti leytenant hərbi rütbəsi verilib.
O, Qarabağda döyüşlərin qızğın vaxtında ön cəbhəyə can atıb. Döyüş bölgəsində tezliklə şəxsi heyət arasında hörmət qazanıb, döyüşlərdə komandir kimi qətiyyət göstərib. Onun 1993-1994-cü illərdə Ağdərənin Ortakənd, Çıldıran, Heyvalı (Drımbon), Yayıcı (Kaçaqot), Mehmanə, Canyataq, Gülyataq yaşayış məntəqələrindən, Ağdamın Qalayçılar, Papravənd, Boyəhmədli, Salahlı kəndləri və bəzi yüksəkliklərindən, Füzulinin Böyük Bəhmənli, Yağlıvənd, Babı, Arayatlı, Mollaməhərrəmli, Əhmədalılar kəndləri və Horadiz qəsəbəsindən (hazırda şəhər - Y.Q.) keçən döyüş yolunda ağır sınaqlar az olmayıb. Döyüş yolunun müəyyən məqamlarının şahidi kimi, deyə bilərəm ki, silahdaşlarının itkisi onu çox sarsıdırdı. Belə anlarda təkliyə çəkilib çoxlu siqaret çəkirdi. “Müharibə itkisiz olmur, ancaq elə oğulları itiririk ki, buna dözmək çətindir” - deyirdi. Haqlı idi. Döyüşdə komandir nə qədər soyuqqanlı olsa da, cəngavər təbiətli, qorxmaz oğulların düşmən mərmisi və gülləsinə tuş gəlməsi, neçə-neçə gəncin müharibədə yarımçıq qırılan ömrü ürək ağrıdan gerçəklik idi.
Leytenant R.Məcidov döyüşçülərə düşmənə qarşı amansız olmaq fikrini aşılayırdı. Ön mövqelərdə ən şiddətli atəş altında belə, öz polad iradəsi ilə döyüşçülərə mənəvi güc verirdi. Qorxu hissi elə bil ki, ona yad idi. Döyüş təcrübəsi onun mürəkkəb şəraitdə qərarlı və çevik davranmasına kömək edirdi. Şəxsi heyət arasında pərakəndəliyin qarşısının alınmasına, sonadək vuruşmaq əzminin qorunub saxlanmasına nail olurdu.
1994-cü ilin yanvarında Füzuli rayonu ərazisində Daxili Qoşunların hərbi hissələrinin də iştirak etdiyi uğurlu Horadiz əməliyyatında leytenant R.Məcidov tabeliyindəki şəxsi heyətlə düşmənə sarsıdıcı zərbələr vurub. Beləliklə, qarşıya qoyulmuş döyüş tapşırıqlarının yerinə yetirilməsi nəticəsində həmin istiqamətdə neçə-neçə kənd və Horadiz stansiyası düşmən tapdağından azad olunub.
1994-cü il yanvar ayının 23-də erməni işğalçıları Horadiz yaxınlığındakı Əhmədalılar kəndinə əks hücuma keçdilər. Düşmənin bu hücumu bizim müdafiə xəttini yarmaq və işğaldan azad olunmuş ərazilərə yenidən yiyələnmək məqsədi daşıyırdı. Həmin istiqamətdə müdafiə xəttinin yarılması Horadiz və ətrafındakı böyük bir ərazinin təkrar işğalına gətirib çıxara bilərdi. Əhmədalılar yaxınlığındakı mövqelərdə qızğın döyüş getdi. Daxili Qoşunların hərbi qulluqçuları cəsurluq nümunəsi göstərərək, həmin döyüşdə geri çəkilmədilər. Düşmən canlı qüvvə sarıdan xeyli itki verərək, geri çəkilməyə məcbur oldu. Bu döyüşdə düşmən tankından atılan mərmilərin partlaması nəticəsində ağır yaralanan hərbi qulluqçularımızdan biri də leytenant Ramiz Məcidov idi. O, bu son döyüşdə də dəyanətlə vuruşdu və canından artıq sevdiyi Vətən torpağının toxunulmazlığı naminə şəhidlik zirvəsinə ucaldı.
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 6 may 2005-ci il tarixli Sərəncamı ilə leytenant Məcidov Ramiz Nəcid oğlu ölümündən sonra “Hərbi xidmətlərə görə” medalına layiq görülüb.
Şəhid zabitin valideynləri - atası Nəcid Məcidov və anası Nadejda Məcidova vəfat ediblər. Onun iki övlad yadigarı qalıb - oğlu Rauf və qızı Təranə. Təranənin Əli adında oğlu var. Rauf isə hələ ailə qurmayıb. Rauf hərbi xidmətdə olub, ali təhsil alıb, hazırda hava limanında işləyir. Şəhidin ailə üzvləri - həyat yoldaşı Kəmalə Məcidova, Rauf və Təranə qeyrətli zabitimizin uca şəhidlik məqamı ilə qürur duyurlar. Dövlətimiz tərəfindən şəhid ailəsinə qayğı göstərilərək mənzil verilib.
Leytenant Ramiz Məcidov Binə qəsəbəsində dəfn olunub. Qəsəbədə adına küçə də var.
Allah rəhmət eləsin!
Yalçın QAYA
