Lerik rayonunda bu adda bir kənd vardır, uzun illərdir ki, gözdən uzaq, könüldən iraq düşmüşdür. Burada yaşayan insanlar dinamik inkişaf edən Azərbaycanın vətəndaşları olsalar da, adi yaşayış tərzindən məhrumdurlar. Adamlara xidmət göstərməyə kəndin heç bir sosial obyekti yoxdur, üstəlik yayda tozun, payızda palçığın əlindən evdən bayıra çıxmaq qeyri-mümkündür. Ötən əsrin 60-ci illərdə Dzdipoka çəkilən elektrik ağac dirəkləri isə çoxdan çürüdüyünə görə kənd həftələrlə ışıqsız qalır. Qışı daha dəhşətli keçir. Şaxtalı günlərdə evləri isitməyə yanacaq tapılmır. Vəziyyətin ağır olması üzündən kəndin əksəriyyəti buradan köçmüşdür. Dövlət məmurlardan əli üzülən qalanlar da cansıxıcı həyatda can verə-verə Tanrıdan imdad diləyir. Halbuki, sovet vaxtları Dzdipok öz xoş növrağı ilə bütün Lerikə səs salmışdı.
Kənddə ağır şəraitdə bir neçə yaşlı adam yaşayır. Onlardan biri də Rəhim Bünyatovdur. Rəhim kişi deyir ki, sovet dağılanı günümüz göy əskiyə büküldü. Hər şeyimiz özəlləşmə adı altında dağıdıldı. Varımızı çapıb taladılar. Sonralar heç kimin yadına düşmədik. Beləcə inkişaf etmiş bir kəndin qara günləri başlandı. Gün-güzəran üzündən baş götürüb qaçanların sayı bilinmədi. İndi kəndimizdə çox evin qapısı qıfıllanıb. Elə bil ki, Azərbaycanda heç əzəldən Dzdipok adında kənd olmayıb. Kəndin yaşlı adamları dövlətin ayırdığı pensiya ilə dolanır. Respublikamızda pensiyaların çatdırılma qaydaları mütərəqqi üsul sayılan bankomatlar tərəfindən ödənilir. Bu da kənddə böyük bir problemə səbəb olubdur. Doğrudur, Piran kəndində bankomat quraşdırılıb. Ən əsası Dzdipoka, eləcə onun ətraf kəndlərinə ictimai nəqliyyat işləmədiyi üçün 18 kilometr məsafəni düşüb onun xidmətindən istifadə edə bilmirik .
Bəli, dzdipokluların halı çox təəssüf doğurur. Kənddə yaşamaq olduqca ağır və acınacaqlıdır. Qaldı ki, rayonda bu vəziyyət heç kimi narahat etmir. Bir də dağ rayonu Lerikdə sosial problemlərin üzündən dağılmaqda olan kəndlərin sayı bir deyil, iki deyil...
Zəfər ORUCOĞLU Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü
