Mayın 28-də yazılmış məktub “Bakı-Xəbər”də...
Respublikanın xalq artisti, Prezidentin fərdi təqaüdçüsü, görkəmli rəqs ustası Roza Cəlilova qəzetimizə ilginc bir məktub göndərib. Roza xanım məktubu 28 may tarixində qələmə alsa da, redaksiyamıza yeni təqdim edib. Xalq artisti məktubunda qardaşı Cəlilov Ramiz İsmayıl oğlunun ölümündə şübhəli məqamların olduğunu bildirib və buna görə qardaşının həyat yoldaşını ittiham edir.
“Bu gün gözəl bayramdır. Builki Respublika Gününün tam başqa bir sevinci, ləzzəti vardır.
Çox fikirlər edirdim ki, görəsən, mənim yaşım çatacaqmı, görəcəm ki, biz yenə də bütün şəhərlərimizi qaytarmışıq? Şükürlər olsun!
Artıq 92 yaşım tamam oldu. Yaşım çatdı. Bu günü gördüm. Bu gün sevinirəm, ona görə ki, Ulu Öndərimizin, unudulmaz Heydərimizin qəhrəman, mərd oğlu bizi sevindirdi, ermənilərdən Qarabağımızı geriyə alaraq bizə xoşbəxtlik verdi. Şükürlər olsun Allaha. Həmişə deyirəm, həmişə olduğu kimi, Şuşa bizimdir, Qarabağ Azərbaycanındır!
Anam Zəngəzur torpağında doğulub, böyüyüb. Mən də onun qızıyam. Ona görə mənim üçün bu hadisə lap sevinclidir.
Cıdır düzündə Bayatı-Şiraz səslənəndə elə kövrəlmişdim ki, inanın. Biz Vətən sevgisini nə qədər uca olduğunu bir daha xatırladıq və anladıq!
Buna görə də biz rəşadətli, cəsarətli Ordumuza və Ali Baş Komandan İlham Əliyevə minnətdar olmalıyıq. Var olun!
…Təəssüflər olsun, amma bu bayram günündə mən çox pərişanam. Ən çox istədiyim, bütün ailəmin yadigarı qardaşımın qəfildən rəhmətə getməsi məni çox təsirləndirdi, kədərləndirdi. Ağır itkidir.
Əlbəttə, bunun səbəbi çoxdur. Əsas səbəbi isə odur ki, ailəsinin mədəniyyəti, səviyyəsi olmayan birisi ilə öz həyatını məhv etdirmişdi.
Ömrə yoxdu etibar.
İncəsənətə, mədəniyyətə çalışan hər bir sənətkar gərək öz daxili mədəniyyəti ilə xalqı sevindirsin.
Amma bu cür xüsusiyyət daxildən qəlməyəndə, nə qədər özündən yaxşı danışsan da, şan-şöhrət naminə özünü tərifləsən də, heç nə alınmayacaq.
Bu gün mən öz ürək sözlərimi sizə yetirirəm. Heç vaxt bu barədə danışmamışam, ancaq gərək danışardım.
Kiçik qardaşımın həyatı məni daim darıxdırırdı və narahat edirdi. Tam yaza bilmirəm, amma qardaşımın vaxtsız bu dünyadan getməsi təsadüfi deyil...
Onun arvadı öz hərəkətləri ilə, tərbiyə vermədiyi uşaqları ilə qardaşımın başını yemişdilər.
Təəssüflər olsun ki, iki övlad və qadın mənim kiçik qardaşımın başını aşağı salmışdılar. Qardaşım daim stress və əsəb içində yaşayırdı.
Təəssüflər olsun ki, mədəniyyət ocağında işləyən birisi mədəniyyətsizlik göstərərək nəinki iş yoldaşlarının arasında intriqalar yaradaraq, həmçinin də ailənin üzvlərini məhv etdi.
Yalan danışmaq, böhtanlarla dolu, riyakarlıq, ikili həyat aparmaq həyatda ən böyük günahlardan biridir.
Mən daim eşidirdim ki, mənim adımdan bəraət qazanmaq üçün istifadə edirdilər.
“Roza Cəlilova bizi tanış etdi” silsiləsindən. Ən qorxulu yuxuda belə bu baş verə bilməzdi.
Ya da ki İctimai TV-də utanmadan ortancıl qardaşımızın, öz həyat yoldaşının böyük qardaşı - Salehin hərbi vaxtında çəkilən şəkli görsədib “mənim atamdır” deyən insandan nə gözləmək olar?
Sonra da ABŞ-da yaşayan Salehin oğlu bu hadisəni biləndə yaxşıca bu KİV-də qadını biabır etmişdi. “Heç bilmirdim ki, Bakıda bu cür bacım var, eyni zamanda, kiçik dayımın arvadı” - zarafat edirdi.
Nədən irəli gəlir? Bir insan ki, özü öz ailəsini tanımır. İllər keçib, biz nə onun anasını, nə də atasını heç bir dəfə də görməmişik. Amma o demək deyildi ki, qardaşımı öz atası kimi təqdim etsin, sonar da yalandan “səhv oldu” desin. İnsan öz doğma atasının şəklini səhv göstərə bilər? Yenə də yalan.
Bu cür hərəkətlərlə özünə bəraət qazandırmaq istəyən insanlar nüfuzsuzdurlar.
Mənə daim təsir edirdi ki, bu qadın mənim və ailəmin adını ləkələyirdi. Həyatı yalanlarnan dolu insandır.
Bu cür insanları mədəniyyət sahəsində görmək istəmirəm. Çünki öz ailəsinə ləkə gətirən insan öz sənətinə də ləkə gətirər. Belə də oldu. Bu cür şəxs hansısa uşağa, ya tələbəyə necə nümunə ola bilər?
Bir ana ki, övladlarının gələcəyini fikirləşməsin, onlara savad verməsin, necə ali təhsil ocağında dərs deyə bilər?
Adını, vəzifəsini pulnan alan, istedadlara yol verməyən, rüşvətxorluğa dəstək verən, balaca uşaqları valideynlərin xəbəri olmadan restoranlara pul naminə aparan və daha nələr-nələr edən kəsləri insan, özü də incəsənət adamı saymıram.
Bütün baş verənlərdən sonra bu günlərdə mərhum qardaşıma arvadı tərəfindən yazılan iftira, yalan “sevgi etirafları” isə məni lap dəhşətə gətirdi. İnanmayın!
Bu günlərdə qardaşımın vaxtsız vəfat etməsinin səbəbi o qadındır və ailəsinin uğursuz olmasıdır.
Onun hər bir sətrində belə yalan var. Yalan danışmaq ən murdar insanın xasiyyətidir. Gülüncdür, onun yazdıqları həqiqətlə uyğun gəlmir. Uydurma.
“Qardaşımın xəstəxanaya aparılması onların planı idi”
Onun yazdığı sözlərdə bir kəlmə doğru olsaydı, qardaşım həyat boyu bu qədər zülmlər çəkməzdi.
Bir insan ki, bacısı həbsxanada ölüb, qardaşı dəlixanada, amma o özünü nümuunəvi ailə insanı kimi göstərsin?! Elə qardaşımın xəstəxanaya aparılması onların planı idi. Mənim xəbərim olmadan, mənim, ailənin ağbirçəyinin icazəsi olmadan, hətta bir ay qardaşımı evdə müalicə edən həkim neçə dəfə tapşırmışdı ki, Ramiz müəllimi qəti şəkildə xəstəxanaya aparmaq olmaz.
Artıq düzəlirdi. Sadəcə, təzyiqi qalxırdı. Buna görə də onu gecə saat 5-də oyadıb, xəstəxanaya aparıb, süni komaya salmışdılar. Özü də səhər-səhər, mən hələ yatanda, xəbərim olmadan, gizli formada, təzyiq adı ilə, təcili yardım çağıraraq. Çünki bilirdilər, icazə verməzdim.
Əziz dostlarım! Belə olarmı? Bir ay müddətində evdə müalicə alan, sağalmağa doğru gedən şəxsi zornan xəstəxanaya aparmaq? Hələ qızı mənə demişdi ki, o, əli ilə göstərirdi ki, “yox, aparmayın, istəmirəm”...
Kiçik qardaşımla 11 il yaş fərqimiz var idi. Onu analıq hissi ilə böyütmüşdüm, ailəmizin sonbeşiyi idi. İnana bilmirəm və istəmirəm də...
Bilirsinizmi, mədəniyyət ən incə bir sənətdir ki, onu sevmək, dəyərləndirmək, qorumaq, inkişaf etdirmək lazımdır. Gələcək nəsillərə, xalqa layiqli ötürmək lazımdır”.
R.Cəlilova yazır ki, mədəniyyət xalqımızın güzgüsüdür. İncəsənət sahəsində çalışan insanlar şəffaf və təmiz olmalıdırlar. “Bəs bu cür hərəkətləri edən insan özünü necə nümunəvi mədəniyyət işçisi və ailə üzvü kimi apara bilər? Mənə söyləyin. Bu gün mən bu şəxsin adını çəkmirəm, qoy özünə dərs götürsün. Mən söz tapa bilmirəm.
Həmişə səmimi idim. Amma ürəyimdə tikanlar var idi. Bu gün az da olsa, tikanları çıxardım və lap səmimi danışdım. Çünki söhbət doğma, sevimli insanımın bu həyatdan ədalətsiz getməyindən gedir.
Sonda da hamınıza cansağlığı, ailə səadəti, şərəfli ailə həyatı arzu edirəm.
Yalan sevgidən qəzəl oxumaq olmaz. Ailə quranda biliz, kimdir qarşıda.
Mənə başsağlığı verən insanlara təşəkkür edirəm. Allah ölənlərinizə rəhmət eləsin!
Bu yaşımda sizə səmimiyyətlə ürəyimi açdığım üçün və vaxtınızı aldığım üçün sizdən üzr istəyirəm” - deyə R.Cəlilova qeyd edib.
İradə SARIYEVA
