Mehman Muradlı: “Bu cür hallar bir daha belə ikili standartların olduğunu təsdiqləyir”
Noyabrın 5-də Ermənistanın 69 şəhərində və kəndlərində yerli özünüidarəetmə orqanlarına seçkilər keçirilib. Qeyd edək ki, bu seçkiyə müxalifət heç bir namizəd irəli sürməyib. Seçkilər Ermənistanın öz daxili auditoriyası tərəfindən də ciddi qəbul edilməyib. Erməni mediasının verdiyi xəbərə görə, seçkidə 243335 min adam, yəni həmin yerlərdə səsvermə hüququna malik 50,06% seçici iştirak edib.
Yuxarıda da qeyd olunduğu kimi, ölkənin müxalifət güclərindən heç biri seçkiyə qatılmayıb və bələdiyyə orqanlarına rəhbər vəzifələrin hamısı hakim Ermənistan Respubilka Partiyasının nümayəndələrinin əlinə keçib. Erməni politoloq Stepan Səfəryan bunu həm də müxalifətin olduqca məhdud imkanlara malik olması ilə əlaqələndirib.
Səfəryanın fikrincə, müxalifət xüsusilə 2017-ci il aprel seçkilərindən sonra ruh düşkünlüyü yaşayır və hələ özünə gələ bilməyib. Bu da müxalif blokun getdikcə marginallaşmasına gətirib çıxarıb.
Politoloq Armen Badalyan isə bildirib ki, Ermənistanda seçki institutu çoxdan dəfn olunub və bu xüsusilə bələdiyyə seçkilərinə aiddir. Onun fikrincə, seçki anlayışının tabutuna son mismar keçən ilin aprelində vurulub: “Çünki həmin vaxt seçicilərin pulla ələ alınması bütün cizgiləri keçib. Bu hal əvvəllər də var idi, lakin heç olmasa əvvəllər hakimiyyətin formalaşması ilə bağlı nisbətən təmiz niyyət mövcud idi”.
Badalyan seçicilərin pulla ələ alınmasının ölkədə baş tutan bütün seçkilərin əsas atributlarından birinə çevrildiyini bildirir. O hətta rəqabətin olmadığı yerlərdə belə əhalinin pulla seçkiyə cəlb edildiyinə diqqət çəkir: “Pulu həm də seçicilərin sayının çox olması, prestij üçün təklif edirlər. Qalib namizəd bununla arxasında nə qədər insanın durduğunu nümayiş etdirmək istəyir”.
Çox maraqlıdır ki, bu cür seçki biabırçılığına heç bir beynəlxalq qurumdan reaksiya yoxdur. Bu susqunluğu nə ilə izah etmək olar?
Hüquqşünas Mehman Muradlının sözlərinə görə, bunun kökündə duran məsələni biz dəfələrlə vurğulamışıq: “Hətta ölkə başçımızın özü də beynəlxalq qurumların bizə münasibətdə sərgilədiyi ikili standartlardan gileylənib. Bu cür hallar bir daha belə ikili standartların olduğunu təsdiqləyir. Ermənistan Avropa Şurasına üzv olan dövlətdir. Həmin ölkədə bələdiyyələrin yaradılması, onlara geniş səlahiyyətlərin verilməsi birbaşa Avropa Şurasının tələbi əsasında olub. Təbii ki, bu qurumun hansı əsasla formalaşdırılması da beynəlxalq təsisatları dərindən narahat etməlidir. Ancaq biz tamamilə bunun tərsini görürük. Hətta vəziyyət o yerə çatıb ki, Avropa Şurasının özü də yaradılmasını tövsiyə etdiyi təsisatın hansı əsaslarla formalaşdırılmasına diqqət etmir. Bundan əlavə, seçkilərin müşahidəsi üzrə ixtisaslaşmış beynəlxalq qurumlar, hüquq müdafiəsi təşkilatlarının da passivliyini müşahidə edirik. Hətta erməni siyasilərin seçki ilə bağlı çaldıqları həyəcan təbilinə belə məhəl qoyulmur. Eyni hal Azərbaycanda yaşansaydı, biz tamamilə fərqli mənzərənin şahidi olacaqdıq. Bir neçə il əvvəl Azərbaycanda və Ermənistanda keçirilən prezident seçkiləri eyni vaxta düşürdü. Həmin vaxt Ermənistandakı seçki mühiti çox bərbad idi. Hətta prezidentliyə namizədlər küçənin ortasında güllələnmişdi. Azərbaycanda isə prezidentliyə namizədlərə efir vaxtı, şəhərin mərkəzində aksiya keçirməyə yer və icazə verirdilər. Avropadan gələn eyni missiya əvvəl Ermənistanda oldu və oradakı seçkilərə müsbət qiymət verdi, bizi isə tənqid etdi. Hazırkı vəziyyətdən də hiss olunur ki, Ermənistandakı neqativlikləri tənqid etmək Avropanın ürəyincə deyil”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
