Ermənistan prezidentinin son davranışları onun siyasi noqdaun vəziyyətinə salındığına bir işarədir. Məlum olduğu kimi, onunla İlham Əliyev arasında Cenevrədə keçirilən görüşdən dərhal sonra erməni siyasətçi bəzi detalların üstünü açmış oldu. Sarkisyan dövlət başçısı və siyasətçiyə xas olmayan bir davranış nümayiş etdirərək görüşün detallarının konfidensial qalması ilə bağlı əldə edilmiş razılaşmanı pozdu.
Görüşdən sonra həmin ölkədəki erməni icması ilə görüşə yollandı və orada Ermənistanın Dağlıq Qarabağla bağlı heç bir kompromisə getməyəcəyi fikrini açıq bəyan etdi. Əslində, həmin davranışı ilə Sarkisyan özünü düşdüyü pis vəziyyətdən çıxarmaq istəyirmiş, ancaq nəticə ondan da pis olub. Necə deyərlər, Sarkisyan yağışdan çıxıb yağmura düşüb. Sarkisyanın məlum davranışına Azərbaycan tərəfi dərhal reaksiya verdi. Gəlin həmin vaxt Prezidentin köməkçisi Novruz Məmmədovun verdiyi reaksiyanın mahiyyətinə diqqət edək:
“Serj Sarkisyan adətinə uyğun olaraq, danışıqlar zamanı əldə olunan razılaşmanı pozmağı özünə şərəf sayır. Təəssüflər olsun ki, Serj Sarkisyan yenə öz ampluasındadır.
Qərara alınmışdı ki, razılaşdırılmış məqamlardan əlavə hələlik heç bir bəyanat verilməsin. Amma o bunu etdi. Söz versə də, yenə də sözünün üstündə durmadı. Heç olmasa, həmsədrlərdən və ATƏT-in nümayəndəsindən utanaydı. Görünür, danışıqları pozmaq niyyətindən əl çəkmək istəmir.
Lakin o bilir və unutmamalıdır ki, Dağlıq Qarabağ Azərbaycanın ayrılmaz hissəsidir və belə də qalacaq. Sarkisyanın planı nə onun vaxtında, nə də ondan sonra gələnlərin vaxtında reallaşmayacaq. Nə qədər himayədarlarına quyruq bulasa da, yuxusu çin olmayacaq. Sadəcə olaraq, deyəsən, onun məqsədi Ermənistanda yaşayanları daim təşviş və zillət içərisində saxlamaqdır. Nə olar, qoy çalışsın".
Azərbaycan tərəfinin Sarkisyanın etikadan kənar olan davranışına verdiyi dərin reaksiya bir müddət cavabsız qaldı. Buna baxmayaraq, qızıl onluğa düşən rəsmilərimiz Sarkisyanın buraxdığı “quşu” sona qədər qovmaq qərarına gəldilər. Hətta cəmiyyətdən münaqişənin həlli ilə məşğul olan təsisatlara müraciətlər ünvanlandı ki, belə qeyri-ciddi adamı siyasi etikaya dəvət etsinlər. Çıxılmaz və isterik vəziyyətə düşən Sarkisyan sonuncu kartını ortaya ataraq, bu dəfə İlham Əliyevi şərləmək yolunu tutdu. Azərbaycan tərəfinin onun davranışlarına verdiyi reaksiyaya 10 gün sonra cavab vermək qərarına gəldi. Onun son çıxışından sitat: "Səmimi deyirəm, Cenevrədəki danışıqların ardından Azərbaycan tərəfinin guya oradakı hansısa razılıqları pozduğum barədə məqamı qəzəblə vurğulamağa çalışmasından sonra məndə qəribə vəziyyət yarandı. Düzü, bu qəribədir və mən bizim Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevlə növbəti görüşümüzü çox gözləyirəm, həmkarımdan soruşmaq üçün ki, onda məhz nə qəzəb doğurub? Bundan başqa, o insanlar çıxış edirlər ki, bizim söhbətimizdən heç də xəbərdar olmalı deyildilər, çünki biz təklikdə söhbət edirdik və əgər biz heç kəsə heç nə danışmamağa razılaşmışdıqsa, onda onun köməkçiləri, məsləhətçiləri və ya başqaları mövzu ilə necə tanış olublar? Sizi inandırıram, mən bizim söhbətimizdən heç yerdə bir kəlmə də dilə gətirməmişəm".
Erməni prezidenti İsveçrənin erməni icması ilə görüşdə dediyi sözləri özü sitat gətirib və sual verib: "Bəyəm mənim onda dediklərimdə nəsə yeni bir şey var? Mən artıq 25 ildir dediklərimi, 25 il haqqında danışdıqlarımızı təkrarlamışam...".
Göründüyü kimi, Ermənistan prezidenti İlham Əliyevi danışıqlarla bağlı detalları köməkçilərinə açdığı haqda fikir formalaşdırmağa çalışır ki, özünü düşdüyü vəziyyətdən çıxara bilsin. Məqsəd detalların guya İlham Əliyev tərəfindən açıqlandığına cəmiyyəti inandırmaqdır. Ancaq biz Novruz Məmmədovun açıqlamasında danışıqların detalları ilə bağlı hansısa məlumat verildiyini, yəni Azərbaycan ictimaiyyətinə nələrinsə açıldığını görmürük. Məzmundan da görünür ki, həmin açıqlamada Sarkisyanın siyasi etikadan uzaq olan davranışına münasibət bildirilib. Bütün bu davranışlar bir daha sübut edir ki, Sarkisyan öz ölkəsilə yanaşı, özünə də idarəetməni itirib. Əslində, Sarkisyanı Cenevrədə çıxılmaz duruma salan səbəbi biz anlayırıq. O, danışıqlara lüzumsuzluq donu geydirməklə diaspor qarşısında özünə haqq qazandırmağa çalışıb. Cünki Sarkisyan aprel hadisələrindən sonra danışıqlara qayıtmaq üçün müəyyən şərtlər irəli sürmüşdü. Həmin şərtlərin heç birinə əməl olunmadı, ancaq Sarkisyan yenə danışıq masasında əyləşdirilmişdi. Siyasi təcrübəsi olmayan Sarkisyan həm şərtlərini qəbul etdirməyi bacarmadan Cenevrəyə getməklə, həm də oradakı məsuliyyətsiz davranışı ilə öz aktivinə iki mənfi xal yazmış oldu. 10 günlük fasilədən sonra İlham Əliyevi “qəzəblənmək”də suçlamaqla isə özünü biabırçı vəziyyətə qoydu. Bir sözlə, yaxşısı budur ki, Sarkisyan danışmasın. Çünki o, danışdıqca, daha dərinə batır. Görünür, Azərbaycan tərəfinin əsaslı hücumları onu bu dəfə elə dərinə batırıb ki, oradan çıxmağa çətinlik çəkir.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
