Azərbaycanda aparılan kadr islahatları fonunda – 2021-ci il yanvar ayının 5-də Anar Kərimovun Mədəniyyət naziri vəzifəsinə təyinatı cəmiyyətimizdə müəyyən ümidlər yaratmışdı. Təəssüf ki, o bu ümidləri və ona göstərilən etimadı doğrultmadı.
Əgər hər hansı rayonun icra başçısına görə bu qədər təəssüf hissi keçirsəydik, bəlkə də dəyməzdi. Amma qalib bir ölkənin “mədəniyyət korpusu”na cavabdeh şəxslə bağlı təəssüf hissi keçirmək ağrılıdır. Nazir təyin edilməmişdən 6 ay öncə A.Kərimov Mədəniyyət nazirinin birinci müavini təyin edilmişdi və nazirin vəzifələrini icra edirdi. Yəni təxminən 2 ildir ki, Azərbaycan mədəniyyətinə bu şəxs rəhbərlik edirdi.
Hələ ölkədəki pandemiya mühiti bir çox məmurlar kimi A.Kərimovun da yarıtmaz fəaliyyətini ört-basdır elədi. Ancaq sonra bütün faktlar üzə çıxdı.
A.Kərimov vəzifəyə təyin ediləndə iki mühüm amilə diqqət etməli idi. Birincisi, Prezident İlham Əliyevin yeni kadrlara olan etimadına kölgə salmamalıydı. İkincisi, 2020-ci ilin may ayında Mədəniyyət Nazirliyində həyata keçirilən həbslərdən nəticə çıxarmalı idi. Təəssüf ki, bunların heç birini nəzərə almadı. Əvvəl onun komandasına aid etdiyi birinci müavini ilə bağlı biabırçı hadisə yaşandı. Ardınca isə özü yola salındı.
Bu adama bir gənc kadr kimi etimad göstərilmişdi. Özü də Mədəniyyət Nazirliyində aşkarlanan və buna görə rəhbərlikdə aparılan həbslərdən sonra həmin qurumda səliqə-sahman yaratmaq üçün bu vəzifəyə təyin olunmuşdu. Bu gənc kadra şəffaf işləməyə nə mane oldu: tamah, qurumlarda formalaşmış ənənəvi qaydalar, yoxsa onları buna vadar edən başqa səbəblər var?
Sosial Strateji Tədqiqatlar və Analitik Araşdırmalar Birliyinin rəhbəri İlqar Hüseynli “Bakı-Xəbər”ə bildirdi ki, Azərbaycanın əksər hakimiyyət strukturlarında korrupsiyalaşmış şəbəkə var: “Belə şəbəkələrin hakimiyyət rıçaqlarında əlləri çox genişdir. İstədikləri zaman, istədikləri dövlət qurumlarına öz kadrlarını yerləşdirə bilirlər. Burada yaş o qədər də böyük önəm daşımır. Dediyim çevrəyə düşən istənilən məmur korrupsiya piramıdasının vinti olur. Anar Kərimov da belələrindən oldu. Biz korrupsiya aparatının, mexanizminin ləğvinə çalışmalıyıq. Bu məsələni yaş kateqoriyalarına bölüb, mübarizə aparmaq da olmaz. Mexanizm tam tərkislah edilsə, cavan kadrlar da belə tələlərə gec düşərlər. Ancaq burada Anar Kərimovun günahı hamıdan çoxdur. Çünki bundan əvvəl onun kifayət qədər iş təcrübəsi olub. O isə özünü indiki aqibətinə aparan asan yolu seçdi. Mədəniyyət sahəsindəki vəziyyəti bir cümlə ilə demək olmur. Mədəniyyət Nazirliyinin işləri göz qabağındadır, hamı görür. Başqa nazirliklərin işlərini ancaq əlaqədar adamlar bilirsə, Mədəniyyət Nazirliyinin işlərini bütün camaat, teatr, kino tamaşaçıları, musiqi dinləyənlər bilir. Heç bir irəliləyiş nəzərə çarpmadı”.
İstənilən halda, ürəkaçan mənzərə deyil. Əslində, özünü ifadə etmək baxımından bu, Anar Kərimov üçün gözəl bir şansı idi. Amma o bu şansı lazımi şəkildə dəyərləndirə bilmədi...
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
