Ermənistanda müxalifətin aprelin ortalarından Nikol Paşinyanın istefası tələbi ilə başlatdığı etiraz aksiyaları fiaskoya uğradı. Ermənistan müxalifətinin təxminən 2 aylıq küçə mübarizəsi sona çatdı. Artıq Ermənistanda müxalifətçilərin küçələrdə qurduqları çadırlar sökülüb. Halbuki, erməni müxalifəti Paşinyan istefa verməyənə qədər çadırlarda qalacaqlarını bəyan etmişdilər.
Lakin bu bəyanatı verənlər son nəticədə çadırların sökülməsinə qərar verdilər. Bu qərar əslində müxalifətin biabırçı məğlubiyyəti idi. Çünki 2 aylıq “müqavimət”də müxalifət heç bir nəticə əldə etmədi.
O da məlumdur ki, itaətsizlik aksiyasını əsasən Kremlə bağlı radikal, revanşist, ifrat millətçi mövqedən çıxış edən müxalifət təşkil edirdi. Ancaq qeyd olunduğu kimi, keçirilən aksiyalarda istədikləri əsas məqsədə, yəni Paşinyanın istefasına nail ola bilmədilər. O cümlədən, Paşinyanın siyasətində bir dəyişiklik edə bilmədilər. Bütün bunlara rəğmən, radikal müxalifətin təmsilçiləri hesab edir ki, uğur qazana bildilər. Maraqlıdır, bunlar hansı uğurdan danışırlar? Bu aksiyaların əslində nəticəsiz kimi görsənən və Paşinyanın istefasına nail ola bilməyən sözügedən aksiyaların əsl hədəfi nə idi? Aydın məsələ idi ki, Ermənistandakı aksiyalar Moskvadan idarə olunurdu. Ancaq onların məqsədi nə idi və öz məqsədlərinə nail olduqları fikrini irəli sürərkən nəyə əsaslanırlar? Ümumilikdə, iki ayacan davam edən sözügedən aksiyaların Erəmistanın apardığı siyasətlə bağlı, regiondakı vəziyyətlə əlaqədar, Qarabağ ətrafında gedən proseslərlə bağlı xüsusi bir missiyası var idimi?
“Bütün bunları təşkil etməkdə Rusiyanın məqsədi o idi ki, Avropa İttifaqının...”
Məsələyə münasibət bildirən AMİP funksioneri Əli Orucov bütün bunlara birmənalı yanaşmadı: “Prinsipcə, müxalifət uğursuzluğa düçar oldu. O mənada ki, hakimiyyəti devirə bilmədilər. Nikol Paşinyan nəinki devrilmədi, əksinə, müxalifətin sayəsində öz mövqeyini bir qədər də möhkəmləndirdi. İndi Paşinyan iqtidarı İkinci Qarabağ müharibəsindən sonrakı dövrdə həmişəkindən daha güclüdür. Halbuki, 2021-ci ilin yanvarında əhali Paşinyana qarşı qəzəbli idi. Ancaq 5 ay sonra keçirilən parlament seçkilərində Paşinyan yerlərin çoxunu ələ ala bildi. Artıq indiki müxalifətin heç bir perspektivi, Köçəryanla və Sarkisyanınsa dövlət siyasətində iştirak şansları real görünmür. Bu, son iki ayda keçirilən mitinqlərdə də özünü göstərdi. Mitinqə qatılanlar çox az idi. Baş verənlər təkcə indiki müxalifətin iflası deyildi. Bu həm də ultramillətçi qüvvələrin uğursuzluğu idi. Bütün bunları təşkil etməkdə Rusiyanın məqsədi o idi ki, Avropa İttifaqının təşəbbüsü ilə keçirilən danışıqlar nəticə verməsin. Çünki aprelin 6-da parlamentdə çıxışı zamanı Paşinyan bəyan etdi ki, dünya Qarabağın statusu ilə bağlı tələblərin aşağı salınmasını istəyir. Məhz ondan sonra Kreml ona bağlı olan müxalifətə mitinqə başlamaq əmri verdi. Aprelin sonunda Rusiya ilə Ermənistan arasında 30 maddəlik bəyannamə imzalandı. Ondan sonra Paşinyan ritorikanı bir az da sərtləşdirdi. Görünür. müxalifət bunları nəzərdə tutaraq aksiyaları uğurlu hesab edir. Ancaq bütün hallarda. Ermənistanda Rusiyapərəst müxalifətin sosial dayaqları zəifdir”.
Partiya funksioneri onu da qeyd etdi ki, Moskva ara-sıra müxalifəti Paşinyanın üstünə salacaq.
Vidadi ORDAHALLI
