Bir neçə gün əvvəl qəfil Qarabağda peyda olan, burada separatçılarla, qanunsuz silahlı birləşmələrin “şəxsi heyəti” ilə şəkillər çəkdirib yayan “WarGonzo”nun əməkdaşı, təxribatçı blogger Semyon Peqovun Ermənistana getməsi ciddi narazılıq yaradıb.
Ermənilər açıq-açığına həm sosial şəbəkələrdə, həm də cəmiyyətdə “WarGonzo”nun jurnalisti Semyon Peqovun Ermənistandan qovulmasını tələb edirlər. Deyirlər ki, hökümət ölkədən çıxarmasa, özləri onu taparaq qovacaqlar. Bildirilənə görə, ermənilər Peqovu təxribatda günahlandırırlar. Ermənistan sosial şəbəkə istifadəçiləri yazır ki, Peqov bölgəyə gələnə qədər vəziyyət bu qədər pisləşməmişdi. Onların fikrincə, Peqov separatçılara hansısa təxribatçı qüvvələrin mesajını çatdırmaq üçün gəlib və əgər o bura gəlməsəydi sərhəddə döyüş olmazdı, erməni əsgərləri ölməzdi.
Erməni “quyruğu” Peqova artıq Ermənistanın daxilində ictimai nifrət var və onlar Peqovun ölkədən qovulmasını tələb edirlər.
Siyasi şərhçi Azər Həsrət “Bakı-Xəbər”ə şərhində bildirdi ki, Peqovla bağlı məsələ ilk deyil: “44 günlük müharibə dövründə də Peqova qarşı Ermənistan cəmiyyətində bu cür fikirlər səsləndirilirdi, çağırışlar edilirdi. Həqiqətən də, onun çıxışlarının hamısı təxribatçıdır, əsassızdır, yalandır. O, qarşı tərəfi qızışdıran, yəni erməniləri pis vəziyyətdə qoyan yayımlar, paylaşımlar edir. Ona görə də Ermənistanda nisbətən sağlam kəsimə aid olan kəslər elə o günlərdə də Peqovla bağlı bu narahatlıqları ifadə etmişdilər və onun ümumiyyətlə müharibə bölgəsindən uzaqlaşdırmağın düzgün addım ola biləcəyini demişdilər. Amma sonra proses səngidi, müharibə bitdi, təbii, müəyyən unutqanlıq dövrü başladı. Ona görə də Peqov efirdə o qədər də görünmədi, daha doğrusu, müzakirələr ondan yan keçdi. İndi isə hadisələrin qızışmasından əvvəl Peqov doğrudan da bölgəyə gəlib, hətta Xankəndiyə gedib, ermənilərin yaşadığı və rus sülhməramlılarının müvəqqəti nəzarətində olan Azərbaycan ərazilərində olub. Əlbəttə, burada sual olunur ki, Rusiya sülhməramlıları nə üçün xarici ölkə vətəndaşlarını Azərbaycanın icazəsi olmadan Azərbaycan ərazisinə buraxıblar? Bu sual hələ də açıqdır. İkinci bir tərəfdən də başqa bir sual ortaya çıxır ki, Peqov necə oldu ki, bu hadisələrdən öncə məhz Qarabağda peyda oldu? Hansı qüvvələr onu ora gətirdi? Bəlkə kimlərsə bu qarşıdurmanı planlaşdırırdı və Peqovu da məhz ona görə gətirmişdilər ki, o əvvəlcədən hazırlıqlı olsun və öz təxribatlarını icra edə bilsin? Üçüncü bir tərəfdən, mən yenə də görürəm onun paylaşımları həqiqətən də bu münaqişələrin səngiməsinə deyil, daha da qızışdırılmasına hesablanıb. Bu baxımdan, Ermənistanda da müəyyən sağlam kəsimə aid insanlar anlayır ki, bu cür üçüncü tərəflər iki xalq arasında düşmən münasibətləri daha da dərinləşdirəcək. Təxribatçı Peqovun çirkin əməllərini erməni cəmiyyətində də müəyyən qədər dərk edənlər var və ona görə də, onlar Peqova qarşı o cür çağırışlar səsləndirir və hökümət qarşısına tələb qoyur ki, təxribatçı blogger ölkədən çıxmalıdır. Hesab edirəm ki, Ermənistan höküməti ictimaiyyətin Peqovla bağlı bu çağırışlarına əhəmiyyət verməlidir”.
A.Həsrətin sözlərinə görə, Azərbaycan dövləti də dırnaqarası sülhməramlılara artıq xəbərdarlıq etməlidir ki, bu Azərbaycan ərazisidir və Azərbaycanın xəbəri olmadan üçüncü ölkənin vətəndaşlarının bura keçidinə icazə verilməməlidir. A.Həsrətin qeyd etdiyinə görə, Laçın dəhlizi ona görə saxlanılıb ki, Qarabağdakı ermənilər Ermənistanla əlaqə saxlaya bilsinlər. O bildirir ki, çünki onların orda qohumları, qardaş-bacıları var, gediş-gəliş bir zərurət olduğu üçün Azərbaycan humanistlik edib dəhlizi bağlamayıb. “Laçın dəhlizi bir humanitar dəhlizdir, amma üçüncü tərəflərin sui-istifadəsi üçün bir dəhliz deyil. Necə ki, İran həmin dəhlizdən sui-istifadə edib bölücü ermənilərə dəstək verirdi, eləcə də bu Peqov tipli adamların ora buraxılması düzgün bir şey deyil. Bir daha qeyd edirəm ki, artıq Ermənistanda Peqov və Peqov kimilərinin, eyni zamanda onun ipini əlində saxlayanların hansı məqsədə xidmət etdiyini yaxşı başa düşməyə başlayıblar. Düşünürəm ki, bu, Ermənistan cəmiyyəti üçün müsbət bir görsənişdir”-deyə A.Həsrət vurğuladı.
İradə SARIYEVA
