44 günlük Vətən müharibəsinin birinci ildönümü ərəfəsində Azərbaycana, hakimiyyətdə təmsil olunan müxtəlif yüksək vəzifəli şəxslərə qarşı ünvanlı qarayaxma kampaniyasının başlanılacağı gözlənilən idi.
Tarixi Qələbəyə imza atmış, qürurunu, mənliyini özünə qaytarmış, ərazi bütövlüyünü təmin etmiş, beynəlxalq aləmin həll edə bilmədiyi münaqişəyə təkbaşına son qoymuş xalqın dövlətə inamını sarsıtmaq məqsədilə Azərbaycanın dövlət siyasəti, ölkədə mövcud durumla bağlı həqiqətə uyğun olmayan məlumatların daha da intensivləşəcəyi ehtimal edilirdi. Müstəqillik tariximizdə yaşananlar da bunun baş verəcəyini diktə edirdi. Çünki Azərbaycan yaxın keçmişdə mühüm enerji və nəqliyyat layihələrinin reallaşdırılması, qlobal xarakterli tədbirlərin keçirilməsi ərəfəsində belə çirkin ləkələmə kampaniyası ilə üzləşmişdi. Qərbdəki ənənəvi anti-Azərbaycan dairələr ölkəmizə qarşı hərəkətə gətirilmiş, Qərbin müəyyən dairələrinin, onların təsiri altında olan media və QHT-lərin, ekspertlərin sifarişli hücumları başlamışdı. Hədəf isə o idi ki, əsassız və qərəzli şəkildə Azərbaycan dövləti ləkələnsin, beynəlxalq ictimaiyyətin diqqəti keçirilən tədbirlərdən yayınsın və s.
Bu dəfə də eyni mənzərə ilə üz-üzə qalsaq da, məkan olduqca fərqlidir. Hücumların əsas məkanı kimi Böyük Britaniyanın seçilməsi beyinlərdə haqlı suallar doğurub-niyə İngiltərə?!
Axı bu ölkə ilə Azərbaycanın münasibətləri yaxşı səviyyədədir. Üstəlik, Böyük Britaniya o ölkələrdəndir ki, Azərbaycanın haqq savaşında yanımızda oldu. Məsələn, Fransa və başqa bir neçə ölkə kimi açıq ermənipərəst mövqe tutmadı. 44 günlük müharibənin getdiyi vaxtlarda BMT-nin Təhlükəsizlik Şurasının Dağlıq Qarabağ münaqişəsi ilə bağlı qeyri-obyektiv, qərəzli mövqe əks etdirən bəyanat açıqlamaq niyyətinin qarşısını alan ölkələrdən birinin məhz Britaniya olmasını cəmiyyət yaxşı xatırlayır. Bu baxımdan Azərbaycana qarşı qərəzli kampaniyanın əsas məkanı kimi Londonun seçilməsi maraq doğurmaya bilməz.
Və məsələnin kökü də elə buradadır. Erməni lobbisinin hərəkətə gətirdiyi ənənəvi təsisatların əsas hədəfi Böyük Britaniyanın Azərbaycana olan dəstəyini zəiflətmək, həmçinin Türkiyə ilə olan münasibətlərin pisləşməsinə nail olmaqdır. Nə yazıq ki, bu çirkin niyyətin əsas icraçıları sırasında Azərbaycanın bəlli müxalif simaları da yer almaqdadır.
Hazırda hədəfi bir olan bu kampaniya iki müstəvidə paralel olaraq aparılır: “Pandora sənədləri” və qondarma erməni soyqırımı məsələsi gündəmə gətirilməklə.
Öncə qondarma soyqırım məsələsi üzərində dayanaq. Vurğulamaq yerinə düşər ki, Britaniya parlamentində “erməni soyqırımı”nın tanınması ilə bağlı məsələ müxtəlif zamanlarda gündəmə gətirilib. Amma ciddi nəticə əldə olunmayıb və Lordlar Palatası erməni lobbi qrupunun təşəbbüsünə “yox” deyib. Diqqəti cəlb edən məqam odur ki, məhz Azərbaycanın tarixi qələbəsindən sonra Böyük Britaniya İcmalar Palatasındakı erməni lobbi qrupu qondarma soyqırım məsələsində yenidən ciddi şəkildə fəallaşıb. Belə ki, bu ilin oktyabr - noyabr aylarında Leyboristlər və Mühafizəkarlar partiyalarında yer tutan erməni lobbiçiləri Azərbaycan və Türkiyə əleyhinə olan müzakirələr təşkil etməyə nail olublar. Müzakirələrin tarixinə diqqət edək; 9-10 noyabr Şuşanın azad edilməsi və müharibənin bitməsi günləri. Britaniya parlamentinin üzvü Tim Lotton tərəfindən təqdim edilən, Leyboristlər Partiyasının üzvü Con Spelların iştirakı ilə hazırlanmış və “1915-ci il erməni soyqırımı”nı tanımağa yönəlmiş qanun layihəsinin bu il dekabrın 10-da İcmalar Palatasında yenidən müzakirəyə çxarılması nəzərdə tutulur ki, bu tarix də 2020-ci ildə qələbədən sonra Türkiyə Prezidentinin iştirakı ilə Bakıda Zəfər paradının keçirildiyi günlə üst-üstə düşür.
Bütün bunlar adi bir təsadüf ola bilərmi? Əsla yox!
Burada, eyni zamanda Türkiyə ilə Böyük Britaniyanın son illər daha da üst səviyyəyə daşınan münasibətlərinə zərbə vurmaq hədəflənib. Türkiyənin Azərbaycanın haqq işinə verdiyi güclü mənəvi və siyasi dəstəyə zərbə vurmaq da bu hədəflər sırasındadır. Deyilənləri təsdiqləyən daha bir maraqlı fakt: qondarma soyqırımla bağlı müzakirə mətnlərində İngiltərənin Türkiyədə eks səfiri olmuş, hazırda Britaniya kəşfiyyatının rəhbəri olan Riçard Murun adının hallanmasıdır. Türkiyə xüsusi xidmət orqanları ilə yaxın təmaslarda günahlandırılan o şəxsdir ki, Vətən müharibəsi günlərində Türkiyəyə səfərləri gerçəkləşib.
Bütün bunlar Azərbaycana, həmçinin onun müttəfiqləri, haqq işinə dəstək verən dövlətlərlə arasını vurmaq üçün başladılan iyrənc kampaniyanın zərgər dəqiqliyi ilə hazırlandığını isbatlamırmı?
Ayrı-ayrı zamanlarda ortaya atılan, bu dəfə “Pandora sənədləri” adı altında gündəmə gətirilən məsələ də bu kampaniyanın tərkib hissəsidir. Gələk, Azərbaycanın radikal müxalifətinin simalarının bu prosesdəki roluna.
Öncə o məqama nəzər yetirək ki, Britaniya Parlamentində qondarma soyqırım üzrə dinləmələrin başladılması ilə eyni vaxtda Milli Şuranın sədri Cəmil Həsənli və gah iqtisadçı, gah siyasətçi obrazında görünən Qubad İbadoğlu Londonda qərarlaşmağa başlayıblar. Qısa müddətdə işsiz qalan Qubad İbadoğlu London İqtisad Məktəbində (LSE) yenidən fəaliyyətə başlayıb. Bir müddətdir ABŞ-da qərarlaşan Cəmil Həsənli Londonla sıx təmaslara keçib. Üstəlik, mətbuatda Milli Şuranın digər üzvü Gültəkin Hacıbəylinin Londona gedəcəyi, buradakı tədbirlərdə iştirakı barədə məlumatlar var.
Radikal müxalifət təmsilçilərinin Azərbaycana qarşı kampaniyanın elementinə çevrilməsi kimlərəsə sıradan ittiham kimi görünə bilər. Amma yaxın keçmiş heç nəyin təsadüf olmadığını deməyə əsas verir. Bunun üçün bir qədər keçmişə gedib mətbuatda yer alan məlumatlara nəzər yetirmək kifayətdir. Məsələn, 2019-cu ildə ABŞ Konqresində “erməni məsələsi” müzakirə olunurdu və həmin ilin oktyabr ayında qondarma “Dağlıq Qarabağ Respublikasının” “xarici işlər naziri” Masis Mayılyan bu ölkəyə gələrək məhz Konqresdə qalmaqallı tədbir təşkil etmişdi. “DQR-in müstəqilliyi”nin qeyd olunmasına Azərbaycan diaspora nümayəndələrinin Konqresin qarşısında etiraz etdiyi vaxtda Milli Şura sədri C.Həsənli Vaşinqtonda paralel şəkildə konfrans keçirməklə məşğul idi. Belə bir məqamda Həsənlinin əsas çıxışı Azərbaycanda guya demokratiyanın olmamasına həsr edilmişdi. Həmin vaxt ABŞ-ın Rutgers Universitetində çalışan Q.İbadoğlu C.Həsənli ilə eyni cərgədə yer almışdı. Maraqlıdır, məhz belə bir anda niyə bu adamlar Konqresdəki müzakirələrə etiraz etmirdilər?
Deməli, yenə tanış məzərə, eyni ssenari ilə üz-üzəyik. Bu dəfə isə məkan Londondur. Erməni lobbisi qondarma soyqırımdan, radikal müxalifət isə hansısa “Pandora sənədləri”ndən, Azərbaycanda guya demokratiyanın olmamasından danışacaq.
Erməni lobbisi bir yandan Britaniya Parlamentində qondarma soyqırımı məsələsində aktivləşir, digər yandan Beynəlxalq Araşdırmaçı Jurnalistlər Konsorsiumu (ICIJ) və OCCPR-in (Mütəşəkkil Cinayətkarlıq və Korrupsiya araşdırmaları layihəsi) öz hesabatlarını açıqlayır.
Radikal müxalifətin əsas məqsədi iddia etdikləri kimi “Pandora sənədləri”nin reallığını isbatlamaq üçün faktlar toplamaqdan ibarətdirsə, niyə bunu erməni lobbisinin Biritaniyada fəallaşdığı bir vaxtda edirlər? Eyni ələ oynamaq üçün növbəti tapşırıq aldıqlarını fərq etmirlərmi? Digər yandan bunların, səfərlərini, araşdırmalarını maliyyələşdirən kimlərdir? Niyə Londonda peyda olan müxaliflər London toplantıları ilə bağlı bu dərəcədə gizlin davranış sərgiləyirlər? Öz ölkəsinin vətəndaşlarının dəstəyini ala bilməyən, xalqın gözündə dəyəri qalmayan radikal müxalifətə Londonda qucaq açan kimlərdir?
Nə C.Həsənli, nə də G.Hacıbəyli mətbuata son müsahibələrində London toplantısının arxasında dayanan dairələrin adını açıqlayır. Yalnız “bəzi demokratik təsisatlar” deməklə kifayətlənir, üstəlik bir-biri ilə ziddiyyət təşkil edən fikirlər səsləndirməklə məsələnin əsl mahiyyətini gizlətməyə çalışırlar.
Ortada danılmaz fakt var: ICIJ və OCCPR-in hesabatları Avropa ölkələrində, o cümlədən Britaniyada ciddi qəbul edilmir. Erməni lobbisinin bu yöndə başlatdığı kampaniya bir neçə bəlli əcnəbi mətbuatın və radikal müxalifətin adıçəkilən simalarının çeynənmiş fikirlərindən süni gündəm yaratmasından o yana getməyib. Azərbaycan cəmiyyəti bu iyrənc kampaniyanın arxasından erməni lobbisinin, ölkəmizi sevməyən qüvvələrin boylandığını görür və bu baxımdan kampaniyaya olan münasibəti neqativdir.
Görünür, “Pandora sənədləri”nin ciddiyə alınmaması bu kampaniyanı başladanları məyus edib. Radikal müxalifətin adıçəkilən simalarının Londonda təlimatlandırılması, rəsmi qurumlara müraciət üçün təhrik edilmələri bunun əyani sübutudir. Aydın məsələdir ki, bu kampaniyanı icra edənlər radikallardan yararlanmaq üçün onları bu prosesə qoşub. Bu yolla rəsmi Londonun, Avropanın sözügedən məsələyə diqqətini cəlb etmək məqsədi güdülür.
Beləliklə, ölkəmizə qarşı təşkil olunan yeni kampaniyanın əsas məqsədi
1. Milli birliyi, xalqın öz Liderinə, mövcud hakimiyyətə olan inamını və etibarını sarsıtmaqdır.
2. Azərbaycanın Böyük Britaniya, Türkiyə ilə əlaqələrinə zərbə vurmağa nail olmaqdır.
Sirr deyil ki, erməni lobbisi, müəyyən Qərb dairələri Azərbaycanın müharibədə qələbəsini, 30 illik münaqişəyə son qoymasını hələ də həzm edə bilmirlər. Ötən 1 ildə baş verənlər, müxtəlif yollarla status məsələsini qaldırmağa cəhdlər də bunun sübutudur.
Ölkəmizi sevməyən xarici dairələrin narahatçılığının kökündə nə durduğu gün kimi ortadadır. Onların çirkin ssenarilərində radikal müxalifət təmsilçilərinin yer alması isə, sadəcə utancvericidir...
Elman BABAYEV
