Zorakılığın cinsi yoxdur. Lakin qadınlara qarşı istər fiziki, istərsə də psixoloji şiddət hər zaman daha çox olub. Bəzən bu şiddətin səbəbkarı elə qadınların özü olur. Necə? Hər şeyə dözərək, göz yumaraq. Bəlkə də həyat yoldaşları və ya valideynlərindən asılı olduqları üçün. Ailə qurmaq üçün kişidən əvvəl qadın tək yaşamağı bacarmalıdır. Bunu əvvəlcə özü, daha sonra isə dünyaya gətirəcəyi körpəsi üçün etməlidir.
Məişət zorakılığı ilə bağlı məlumat bankına daxil olan məlumatların yanvar ayındakı təhlilinə görə, ötən ilyarımda Azərbaycanda məişət zorakılığına məruz qalan insanların 85.5 faizi qadınlar, 14.5 faizi kişilər olub. Bu hələ rəsmi statistikadır. Ölkənin rayonlarında, kəndlərində hər gün yüzlərlə qadın həyat yoldaşları, ailə üzvləri tərəfindən fiziki təzyiqə məruz qalır. Bütün bunlar ailənin içində qalır, rəsmi qurumlara şikayətlər edilmir. Beləliklə, qadınlar zorakılığın qurbanı olur.
Ailəsi tərəfindən zorakılığa məruz qalanlar çıxış yolunu bəzi hallarda hüquq-mühafizə orqanlarına müraciət etməkdə görürlər. Bəzi qadınlar sığınacağa üz tuturlar. Məlumat üçün bildirək ki, ölkədə 10-dan çox sığınacaq var. Həmin sığınacaqlar da vətəndaş cəmiyyətlərinə məxsusdur. Rəsmi qadın sığınacaq mərkəzi hələ də yoxdur.
Qeyd edək ki, 2010-cu ildə rəsmi qadın sığınacaq mərkəzinin yaradılması ilə bağlı qanun qəbul edilsə də, bu istiqamətdə hər hansı bir iş görülməyib.
Maraqlıdır, niyə hələ də ölkəmizdə rəsmi qadın sığınacaq mərkəzi yaradılmayıb?
Ailə, Qadın və Uşaq Problemləri üzrə Dövlət Komitəsinin informasiya və analitik tədqiqatlar şöbəsinin müdiri Elgün Səfərov bildirdi ki, Azərbaycanda dövlət sığınacaqlarının yaradılmasına zərurət olsa da, ölkəmizdə belə sığınacaqlar yoxdur: “Yaranacaq belə dövlət sığınacaqları nümunəvi olmalıdır. Təəssüflər olsun ki, 2010-cu ildə qanun qəbul edilsə də, dövlət sığınacaqlarını yarada bilməmişik. Qurbanlara bütün dəstək bir dayanacaqdan olmalıdır”.
Günel CƏLİLOVA
