Hər kəsin bir eşqi, bir allahı var, Mənim tanrım gözəllikdir, sevgidir.
Ulu Cavidin ruhundan, könlündən qopan bu həzin və kövrək etirafı saysız sənətkarın dilindən duymuşam, lakin heç bir səs mənə Zülfiyə Eldarqızının səsindən gələn titrəyişi hiss etdirməyib. Əslində, titrəyiş yaradan nə varsa, hamısı mübhəm duyğunun təzahürüdür, gözlə görünməyən, qulaqla eşidilməyən, lakin könüllə duyulan bir duygunun, hissin. Duyumlu adamlar bilirlər ki, səsin yaratdığı effekti qulaqdan əvvəl ruh hiss edir.
Zülfiyyə Eldarqızı bir sənətkar kimi, bədii qiraət ustası olaraq könüllərə təsir etməyi bacarır. Bunun üçün xüsusi cəhd də göstərmir heç. İnsanların qəlbində bu təsir təbii yaranır. Yaradanın icazə verdiyini bəndə qəlbən hiss edir, canına çəkir.
Z.Eldarqızı heç kəsə bənzəməyən, heç kimi təqlid etməyən bədii qiraət ustası kimi tanınır. Bədii qiraət ustaı olmaqla yanaşı, o həm də müəllimdir, eyni zamanda, aktrisadır. Mübaliğəsiz deyə bilərəm ki, Zülfiyyə xanım saf adamdır. Başqa həmkarlarından fərqli olaraq, həyatda rol oynamır, həyatını həyat kimi yaşayır. Özünün çox yaxşı bir sözü var: “Mən ancaq səhnədə aktrisayam, orada rol oynayıram, həyatda isə özüməm. Mən həyatla səhnəni heç zaman səhv salmamışam, salmaram da”. Məncə, bu etiraf dediyimin ən əyani sübutudur.
Zülfiyyə xanımı illərdir tanıyıram. Aramızdakı yaxınlığın, dostluğun, xoş ünsiyyətin yaranmasında onun saflığının, səmimiliyinin və ifrat sədaqətinin böyük rolu var. O, hədsiz dərəcədə sədaqətli qadındır. Sədaqət hissi bizim cəmiyyətin ən yaralı yeridir və insanlar çox zaman doğmalarından belə sədaqət görə bilmirlər. O isə nəinki doğmalarına, dostlarına, hətta uzaqdan-uzağa tanıdığı adamlara belə sədaqətli ola bilər. Çünki sədaqətində səmimidir. Bəzən fikirləşirəm ki, onun kimi təmiz ürəkli, saf insana qarşı nə üçün “uf” demədən ədalətsizlik edənlər tapılır? Hətta “dost” deyib arxa-dayaq olduğu, dar gündə bir addım uzaqlaşmadığı bəzi insanlar belə onun “kürəyinə bıçaq sancmaqdan” çəkinməyiblər. Zülfiyyə xanım isə kinsiz-küdurətsiz insan olduğundan, “dostlar”ın bu namərdliyinə təbəssümü ilə cavab verir. Bəlkə də onun bu təbəssümü onların üzünə vurulan sərt şillədən betər olur.
Z.Eldarqızı redaksiyamızın bir üzvü kimi hər zaman yanımızdadır, o heç zaman bizi tərk etməyib. Bir gün gəlməyəndə hədsiz dərəcədə darıxırıq ki, görəsən o, bu gün niyə gəlməyib.
Z.Eldarqızının sənəti, səhnə fəaliyyəti, müəllimliyi onun görünən tərəfidir. Mən onun rolları, ifa etdiyi şeirlər, müəllimlik fəaliyyəti haqqında geniş danışmaq istəmirəm. Çünki bunu tamaşaçılar, dinləyicilər, tələbələr çox yaxşı bilirlər. Zülfiyyə xanımın yaxşı müəllim olmasını təsdiq edən saysız faktlarım var. Onun Azərbaycan Dövlət Mədəniyyət və İncəsənət Universitetindən, az qala ömrünün 20 ilini xərclədiyi ali təhsil ocağından uzaqlaşdırılması böyük ədalətsizlik olsa da, bu gün keçmiş tələbələrinin onu axtarması, görüşünə gəlməsi Zülfiyyə xanımın bir müəllim kimi özünə böyük sevgi qazanmasının göstəricisidir.
Əlbəttə, onun müəllimliyinin də, aktrisalığının da fövqündə onu şəxsiyyəti, insanlığı dayanır.
Zaman, vaxt bizdən çox şey oğurlayır, ildən-ilə yaşımızın başına sığal çəkib bizi bir yaş da böyüdür. Zülfiyyə xanım da yeni yaşına qədəm qoyur. Onun neçə yaşının tamam olması mənim üçün əsas deyil, əsas odur ki, illər onu dəyişdirməyib, o, gənclik illərimizdə tanıdığım, ürəyimə yaxın bildiyim həmin qızdır, saf, təmiz, halal, sədaqətli… Sədaqətin, məhəbbətin, dostluğun yaşı olmur, əzizim Zülfiyyə xanım… Dəyişən illərdir, dəyişən fəsillərdir, əsas odur ki, mənən, ruhən, qəlbən dəyişməyən bizlərik, sənsən, sənə bənzər insanlardır. Ürəyinin, ruhunun köynəyindən keçirib səsləndirdiyin şeirlərdir nəfəsini, səmimiyyətini yaşadan, duyğularını min-min ürəklərdə dilə gətirən…
Yeni yaşın mübarək, əziz dostum!
İradə SARIYEVA
