Gülnarə Mahmudova: “Hiss edirdim ki, bu oğlumla son görüşümdür, o bir daha geri qayıtmayacaq”
Çinar boylu oğulları
Torpaq oldu, Vətən oldu
Sakit, həlim anaları
Bübül kimi ötən oldu
Özləri getdilər, sözləri, xatirələri, izləri qaldı, ata-analarının ürəyində sağalmaz yaralar açdı ayrılıqları. Ağlamağı özlərinə peşə etdi anaları, gülməyi yadırğadılar, unutdular. Şəhidlərin ölməz Vətən, şəhid oğlun sağdır ana. Şəhid polis Seymur Elsəvər oğlu Mahmudovun anası Gülnarə Mahmudova “Fəxr edirəm ki, Seymur kimi oğul böyütmüşəm”-deyir. Oğlu sağ olanda qara saçı ilə ağ paltar geyən ana, oğlu şəhid olandan sonra ağ saçı ilə qara libaslara bürünüb. Gülnarə Mahmudova ilə Nəzakət Məmmədovanın rəhbərlik etdiyi Mədəniyyət Nazirliyi Respublika Xatirə Kitabı Redaksiyasının ərsəyə gətirdiyi “44 gün – Tarixi zəfər” adlı çoxcildliyin IV cildinin Azərbaycan Milli Kitabxanasında keçirilən təqdimat mərasimində söhbətləşdik.
Seymur Mahmudov 2023-cü ilin 19 senyabrında səhər saatlarında qanunsuz erməni silahlı birləşmələrinin əraziyə mina yerləşdirməsi nəticəsində baş verən partlayış zamanı şəhd olan səkkiz polisdən biridir.
Antiterror şəhidi Seymur Mahmudovun anası deyir ki, oğlu 11 il 3 ay 6 gün vətənə layiqli polis kimi xidmət edib. “Lokal antiterror tədbirlərinin başlanmasına vəsilə olan minaya düşərək şəhid olan 8 polis nəfərindən biri mənim oğlum Seymurdur. Çox vətənpərvər, ata-anasını sevən bir övlad idi. Seymuru özümüzün seçdiyim qızla nişanlandırmaq istəyirdik. Amma qismət olmadı. oğlum erməni terrorunun qurbanı oldu. Seymurun arzuları yarımçıq qaldı, valideyn olaraq bizim də ömrümüz, həyatımız viran oldu. İki oğlum vardı-Seymur və Teymur. Seymur gözümüzün ilki idi, onu da fələk əlimizdən aldı. Bütün ümidlərimiz, arzularımız Seymurla bağlı idi. 32 yaşında şəhid oldu, şəkillərindən başqa heç bir nişanə qalmadı...”
Ana deyir ki, oğlunun xatirələri ilə yaşayır. Oğlu şəhid olandan sonra onun məzarına yaxın olmaq üçün Binəqədiyə köçdüklərini və hər gün oğlunun məzarını ziyarətə getdiyini deyir ana.
Mahmudov Seymur Elsevər oğlu 12 iyul 1991-ci ildə Bakıda anadan olub. “Biz Cəbrayıldan çıxanda Seymur qucağımda 11 aylıq körpə idi. Böyüyəndən sonra hey deyirdi ki, ana, səni Cəbrayıla özüm aparacağam. Özü Qarabağa getdi, amma qayıtmadı. Seymur gedəndə hamı deyirdi ki, darıxma, sağ-salamat geri qayıdacaq, amma hiss edirdim ki, bu oğlumla son görüşümdür, o bir daha geri qayıtmayacaq. Elə də oldu. Övladının başına gələcək hadisəni ana əvvəlcədən duyur. Analar hisslərində heç zaman yanılmırlar. Biz illər əvvəl Seymuru qorumaq üçün Qarabağdan çıxdıq, amma demə ki, onun qismətinə Qarabağda şəhid olmaq yazılıbmış.
Seymur sevgi dolu, gözü tox uşaq olaraq böyüdü. Ailəmiz böyük idi, nənə-baba sevgisindən də nəsiblənmişdi balam. Nənəsinin tək sirdaşı olan Seymur böyüklərə dərin hörmətlə yanaşardı, uşaqla uşaq, böyüklə böyük kimi davranardı.
Onun idmana uşaq yaşlarından marağı vardı, 5 yaşından etibarən müxtəlif idman növləri ilə məşğul olmağa başlamışdır. Seymur uzun illər karate, sərbəst güləş, qaydasız döyüş, hapkido və s. kimi idman növlərində yarışlara qatılmış, sertifikatlar almış, medallar qazanmışdır”.
Seymur 1997-ci ildə 246 nomrəli məktəb- liseydə təhsil almağa başlayıb və 2008-ci ildə bu məktəbdən məzun olmuşdur. Seymur 2009-cu ildə 1 il 6 aylıq əsgəri xidmətə yollanmış və xidmətini Zaqatala Sərhəd qoşunlarında çəkmişdir. Seymurun ən böyük sevgisi məhz Vətənimizə olub: “O, hətta hərbi xidmətə yollananda ona “harda xidmət etmək istərdin” sualı verilib, o isə “Azərbaycan bayrağı dalğalanan hər yerdə xidmət etməyə hazıram” cavabını verib.
2012-ci ildə öz üzərində çalışaraq Polis Akademiyasında kurslara qatılan Seymur elə həmin il də polis kimi işə qəbul olunub. O, 11 il 3 ay 6 gün vətənə layiqli polis kimi xidmət edib. “O, işi gərəyi demək olar ki, Qarabağın bütün bölgələrində - Şuşa, Laçın, Kəlbəcər, Qubadlı, Zəngilan, Xocavənd rayonlarında xidmət göstərib. Seymur bu illər ərzində işinə olan hörməti, məsuliyyəti, nizam-intizamlılığı ilə seçilib, “Qüsursuz xidmətə görə” medalı ilə təltif olunub.
Bir polisin ən əsas xüsusiyyətləri, onun güclü, cəsur, vicdanlı olmasıdır. Seymurun uşaqlıqdan idmanla məşğul olması, dəqiqliyi onun cəsarəti və qorxmazlığı ilə tamamlanırdı. Sərrast atıcı idi, heç bir hədəfdən yayınmırdı. Seymur döyüşsə, heç bir mənfur düşmən onu məğlub edə bilməzdi, ancaq belə xain bir plan onu bizdən ayrı sala bilərdi...”
Ana deyir ki, oğlu həmişə işini vicdanla, mərhəmətlə, təqdirəlayiq şəkildə yerinə yetirib, dəfələrlə aidiyatlı orqanlar tərəfindən təltif olunub: “Hətta bir dəfə mitinqlərin birində yaşlı kişini özünəməxsus mülayim tərzdə sakitləşdirməsi, su alıb içirməsi medianın diqqətindən yayınmamış, “Xəbərlər”də göstərilmişdi. Seymuru tanıyan hər kəs bilir ki, o öz kiçik büdcəsindən ehtiyacı olan hər kəsə maddi-mənəvi kömək göstərirdi. Bu köməkləri isə heç vaxt dilinə gətirmirdi. Şəhid olduqdan sonra bizi ziyarətə gələn həmkarları onun barəsində belə faktlar danışırlar və biz də qürurlanırıq”.
Seymur təkcə insanlara yox, insana möhtac heç bir canlıdan mərhəmətini əsirgəməyib. Onların həyətində 11 pişik Seymurun işdən gəlməsini həyəcanla gözləyib, maşın həyətə daxil olan kimi ona tərəf qaçıblar, o heyvanlara yem alırdı, yaralarını sarırdı, sevgi göstərirdi.
Uşaqlıq illərindən polis kimi işlədiyi dövrə qədər qədər həm ailədə, həm öz nəslində, həm cəmiyyətdə nümunəvi bir insan kimi sevilirdi. Onu məktəbdə müəllimlərdən soruşun, qonşulardan, qohumlardan, işdə digər polis yoldaşlarından soruşun, hamı onun haqqında başqa cür yaxşı hekayə danışacaq, özünün də son “məni gözəl xatırlayın” statusu kimi hamı onu gözəl xatırlayır. Arzularını, bütün həyatını Vətənə qurban edən Seymur ölümü ilə yaxınlarının ürəyini dağladı , amma torpaqlarımızın bütövlüyünün təmin olunmasına təkan oldu.
Seymurgil 18 sentyabr 2023-cü ildə gecə saatlarında antiterror əməliyyatı məqsədilə xidmət üçün Xocavəndə yola düşmüşdür. Amma erməni terrorunun qurbanı oldular”-deyə Gülnarə ana bildirdi.
Gülnarə ana Vətən yolunda xidməti vəzifəsini yerinə yetirərkən şəhidliyə ucalan oğlu ilə fəxr edir. Deyir ki, oğlanları Seymur və Teymurun adını yazıçı İmran Qasımovun vaxtilə populyar olan “Cəbhədən Cəbhəyə” əsərinin qəhrəmanlarının adından götürülüb. “Nişanlı vaxt yoldaşımla əhd etmişdik ki,iki oğlumuz olarsa birinin adını Teymur, birinin adını Seymur qoyaq. Seymurumun ömrü əsərin qəhrəmanı Teymurun ömrü kimi nakam oldu. Amma onun kimi cəsur və igid idi oğlum”.
Gülnarə ana danışdıqca kövrəlir, haldan-hala düşür, yaralı ürəyindəki xatirələri dilə gətirməyə sözlər axtarır. Hansı sözü seçib desin ki, balasının igidliyini, cəsarətini göz önündə canlandırsın, Vətən, torpaq, bayraq sevgisini dilə gətirsin...Onun oğlu bütün şəhidlərimiz kimi hər şeydən, hər kəlmədən ucada dayanır, üçrəngli müqəddəs bayrağımız kimi...
İradə SARIYEVA
